"To" (Contén)

1. Cantidade elemental coa que varía unha magnitude física cuantificada, como a enerxía e o momento angular, entre outras. O termo converteuse en obsoleto posto que, unha vez aclarado que os observables físicos (magnitudes físicas medibles) están representados na mecánica cuántica por operadores dun espazo de Hilbert, un cuanto non é máis que o incremento que hai entre dous valores propios, ou autovalores, do operador que representa o observable.

2. Teoría de Planck.

1. 1. Composición musical para catro instrumentos ou catro voces. O cuarteto vogal polifónico, xa empregado na Idade Media, divulgárono os compositores flamengos desde o s XV. Na música instrumental, o cuarteto chegou a ser frecuente desde finais do s XVII; no XVIII xeneralizouse o seu uso, especialmente o cuarteto de corda (xeralmente dous violíns, viola e violoncello). Considérase a F. Joseph Haydn como o gran cultivador do cuarteto de corda, seguido por Mozart, Beethoven, Schubert, Schumann, Brahms, Mendelssohn, Franck, Dvořák, Debussy, Ravel e Fauré.

   2. Conxunto de músicos que interpretan unha peza musical para catro instrumentos ou voces.

2. Estrofa de catro versos de arte maior que adoita empregar a rima consonante. Tomás Navarro estableceu unha clasificación das distintas variantes deste molde métrico segundo as diferentes combinacións da rima e da medida dos versos. Recoñeceu, entre outras, o cuarteto-lira, combinación de catro versos de once e sete sílabas con rima consonante abrazada (ABBA) ou cruzada (ABAB); o serventesio, caracterizado pola rima cruzada (ABAB); o cuarteto dactílico, que intercala dúas sílabas inacentuadas entre outras dúas acentuadas; o cuarteto agudo, no que o segundo e o cuarto verso son agudos e riman entre si; o cuarteto monorrimo da caderna vía, composto por versos alexandrinos, cunha única rima, que constitúe o metro característico do Mester de Clerecía xunto co cuarteto monorrimo en verso hexadecasílabo (8-8); e o cuarteto polimétrico con rimas interiores. Dende o s XVIII cultivouse regularmente e foi un dos metros máis usados no romanticismo...

1. 1. Que ocupa o lugar número catro nunha serie.

   2. cuarta feira

      1 corta.

   3. cuarto estado

      Proletariado na época da Revolución Francesa. Os tres primeiros estados estaban constituídos polo clero, a nobreza e a burguesía.

2. 1. Que corresponde a cada unha das partes dunha cantidade ou dun todo divididos en catro porcións iguais (indícase frecuentemente co símbolo matemático da fracción 1/4).

   2. Serie ou duración de quince minutos, cuarta parte dunha hora.

   3. Imposición equivalente á cuarta parte dunha venda ou produto.

   4. cuarta canónica

      Cuarta parte da renda dun beneficio que hai que darlle ao bispo ou á súa mesa episcopal despois da morte do beneficiado ou da renuncia do beneficio mentres este estaba vacante.

3. Cada unha das dependencias da casa, normalmente sen incluír a cociña. OBS: Se non vai acompañado dunha especificación que indique a súa finalidade, como cuarto de baño, cuarto de aseo, cuarto de estar, etc, só fai referencia ao dormitorio.

4. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación anarquista voceira dos obreiros afiliados á Federación de Trabajadores de la Región Española da cidade de Ourense. Editouse entre xullo de 1886 e xuño de 1887 cunha periodicidade primeiro bimensual e logo semanal.

GALICIA

Debuxante e ilustrador gráfico. Colaborou en diversos cómics, como El Patito Feo, editado en Ferrol entre 1982 e 1985, Fat City (1985), e El Cucú (1988).

1. de cubrir ou cubrirse.

2. 1. Aplícase á torre ou á fonte cun tellado puntiagudo, xeralmente dun esmalte diferente.

   2. Aplícase á copa ou ao copón provistos dunha tapa.

3. Aplícase ao estado do ceo cando a nubosidade total é superior a sete oitavos.

4. Construción ao pé da casa onde se pode estar ou ter diversas cousas, ao abrigo da intemperie, especialmente na que se gardan os aveños de labranza.

5. Aplícase ao viño ben pigmentado, con cores densas.

6. Recipiente semellante a un caldeiro, normalmente de menor tamaño e con mango ou asa, con varias utilidades.

7. 1. Aplícase á torre ou á fonte cun tellado puntiagudo, xeralmente dun esmalte diferente.

   2. ...

1. de cubrir ou cubrirse.

2. 1. Aplícase á torre ou á fonte cun tellado puntiagudo, xeralmente dun esmalte diferente.

   2. Aplícase á copa ou ao copón provistos dunha tapa.

3. Aplícase ao estado do ceo cando a nubosidade total é superior a sete oitavos.

4. Construción ao pé da casa onde se pode estar ou ter diversas cousas, ao abrigo da intemperie, especialmente na que se gardan os aveños de labranza.

5. Aplícase ao viño ben pigmentado, con cores densas.