"Brera" (Contén)

Mostrando 15 resultados de 55.

  • PERSOEIRO

    Xurista e político. Doutor en Dereito (1953), despois dun breve período como ministro de Traballo (1977-1978) foi nomeado embaixador de España ante a OIT en Xenebra. Membro do Tribunal Constitucional desde 1995, en 2001 foi designado presidente do mesmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pequeno grupo político español fundado en 1973 por elementos separados do grupo Comunismo. Como sección española do Comité Internacional da IV Internacional e trotskista, defendía un programa ultrarradical, baseado nunha república soviética de campesiños e obreiros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación editada na Coruña a partir de xullo de 1883, e que cesou en 1887. De tendencia anarquista, estivo dirixida por Pedro Barreiro. Aínda que se presentaba como semanario, a súa aparición foi irregular. Tivo dúas etapas; na primeira, ata 1884, exerceu como voceiro da “Sociedade de Carpinteiros”, mentres que na segunda, entre maio de 1886 e xaneiro de 1887, representou a Federación de Trabajadores de la Región Española. Foi a primeira publicación galega claramente anarquista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Narrador, actor e director. Fundou e dirixiu o semanario Liceo Brigantino (1883-1884). Participou como director de escena na presentación do espectáculo A fonte do xuramento (1882), realizado polo Liceo Brigantino da Coruña sobre un texto de Francisco María de la Iglesia. Publicou Hojas sueltas (1885) e o poema “Queixas” (1899).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor, escultor e muralista. Participou en proxectos urbanísticos e decorativos (Mirador del Río, 1973), e realizou pinturas informalistas e obras abstractas, das que destaca Más allá de la ceniza (1977). Recibiu a Medalla de Oro de las Bellas Artes (1981).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Juan Manuel Fernández Pacheco-Cabrera de Bobadilla y Zúñiga.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Espazo natural protexido, situado no arquipélago de Cabrera, que ten unha extensión de 1.836 ha. Presenta unha cuberta vexetal pouco alterada, onde predominan os arbustos leñosos que forman a garriga. As especies vexetais máis características son a sabina, o piñeiro ou os lentiscos, e existen máis de 30 especies vexetais endémicas, como as especies Rubia angustifolia ssp cespitosa, Rhamnus ludivici-salvatoris, Dracunculus muscivorum, Paeonia cambessedessi e Helleborus lividus ssp lividus. En canto á fauna, nos seus illotes e acantilados viven varias especies de aves mariñas, como a pardela cinsenta, a pardela balear (Puffinus mauretanicus), o paíño común, o corvo mariño cristado, a gaivota de Audouin (Larus audouinii), especie en perigo que conta aquí cunha das mellores colonias do Mediterráneo, e a gaivota patiamarela. É ademais unha zona de paso de aves migratorias, e na que se poden atopar rapaces como o...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio de Murcia, que delimita ao O con Andalucía (11.331 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas. Destaca o castelo, declarado BIC en 1997.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sociedade fundada en 1901 cun carácter de resistencia. En 1903 ingresou en UGT. Na década de 1920 adheriuse á Federación Regional de Obreros de la Industria Pesquera de Galicia e mudou o seu nome polo de Sociedad de Marineros y Oficios Varios. Durante a Segunda República integrouse na CNT e na Federación Regional de Industria Pesquera como Sindicato de Oficios Varios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Órgano de prensa da federación de sociedades obreiras do mesmo nome que apareceu en Barcelona como semanario o 19 de outubro de 1907. Foi ata 1939 un dos máis destacados xornais do sindicalismo en España. Acadou difusión en todo o Estado español, como voceiro da CNT.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario publicado en Vigo a partir do 1919. Voceiro semanal do “Ateneo Sindicalista de Vigo, de la Federación Local de Tui y portavoz de la CNT de España”. Tivo unha segunda etapa entre maio e agosto de 1922, en que exerceu como voceiro da CNT da provincia de Pontevedra, substituíndo ao periódico Despertad!, editado polos membros do grupo libertario de idéntica denominación. Deixou de editarse en Vigo por acordo do 1º Congreso da CRG, celebrado nesa cidade en agosto de 1922, e trasladouse á Coruña como voceiro da Confederación Galaica da CNT.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario publicado na Coruña a partir de agosto de 1922. Como voceiro da CRG tivo tres etapas. A primeira foi entre agosto de 1922 e decembro de 1924, baixo a dirección de Xosé Suárez Duque. Á súa morte, en setembro de 1923, substituíuno Ricardo García Lago. Na segunda etapa trasladouse a Santiago de Compostela. Alí, Ezequiel Rey foi o seu director, e mantívose a tiraxe ata 1927, ano en que foi pechado pola censura. Nunha terceira etapa, entre novembro de 1930 e outubro de 1934, retornou á Coruña. Neste período dirixiu o semanario Xosé Villaverde, pero debido a un enfrontamento co réxime republicano en 1933 deixoulle o posto a Claro Xosé Sendón, quen o dirixiu ata a súa desaparición.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de sociedades obreiras non afiliadas a UGT que simpatizaban coa práctica da acción directa e o apoliticismo. Uníronse nunha xuntanza celebrada promovida polo Centro de Sociedades Obreras de Vigo en 1911 co nome de Confederación Regional Solidaridad Obrera de Galicia. O seu comité tiña sede na Coruña. Despareceu despois da folga xeral promovida pola CNT en outubro dese mesmo ano e tras a que o goberno suspendeu diversos colectivos integrados nela.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sociedade de socorros mutuos integrada por obreiros e artesáns, constituída no seo da Asociación Tipográfica en Santiago de Compostela en 1892. Cofundada polo canteiro socialista Nicolás Pardo e polo tipógrafo republicano Santiago Fraga, entre os seus obxectivos figuraban proporcionar asistencia médica e pensións temporais aos seus socios, no caso de enfermidade ou accidente de traballo. As súas actividades perderon importancia coa xeneralización da Seguridade Social, e desapareceu oficialmente en 1973.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sindicato obreiro, fundado en Asturias en 1960 a raíz do aumento do nivel de conciencia obreira producido pola conflitividade laboral nas minas asturianas. Malia a incorporación de sectores de militancia cristiá (Juventud Obrera Católica), foi sempre un sindicato aconfesional. Inicialmente colaborou con Comisiones Obreras. Deu moita importancia á autonomía sindical con relación aos partidos políticos, e impulsou un socialismo de autoxestión que intentou recoller unha corrente socialista diferenciada do PSOE e de UGT. En 1977 conseguiu a legalidade e celebrou en Madrid o seu primeiro congreso federal. Pese a unha escisión, dirixida polo antigo secretario xeral, José María Zufiaur, integrouse en UGT (1977).

    VER O DETALLE DO TERMO