"CIC" (Contén)

1. Dignidade de cacique.

2. Territorio que posúe un cacique.

3. Poder que exerce un cacique.

CIDADES

Cidade do estado de Espírito Santo, no Brasil (302.073 h [1995]). Situada preto do litoral, nunha das primeiras rexións colonizadas do Brasil, é un importante centro mercantil cunha área agrícola na que destacan os cultivos tropicais de plantación como café, cana de azucre e algodón.

GALICIA

Escritora. Licenciada en Filosofía e Letras e en Xornalismo, colaborou en periódicos e revistas como La Noche, Informaciones, Blanco y Negro, La Vanguardia, Ínsula, Revista de Occidente, Grial ou Galicia Emigrante. Da súa produción destacan as obras Los que se fueron (1957), Víspera del odio (Premio Elisenda de Montcada, 1958), El jardín de las siete puertas (Premio Doncel, 1961), Galicia: Rías Bajas (1965), El zopilote presumido (1964) e Los días de Lina (1971). Foi membro da Assotiation Internationale des Critiques Litteraires.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Dereito e en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor pola Université de Lyon (1931), foi profesor de economía política e facenda pública na mesma Universidade (1935) e de lingua e literatura españolas na Universidade de Palermo. En 1940 exerceu como asesor da Dirección General de Relaciones Culturales do ministerio de Asuntos Exteriores. Ademais de levar a cabo un destacado e prolífico labor como conferenciante por América e Europa, colaborou en varios xornais e revistas, exerceu varios cargos dentro do eido xornalístico e dirixiu El Pueblo Gallego. Home polifacético, cultivou case todos os xéneros literarios (prosa, teatro, ensaio e poesía) e a maior parte da súa obra, escrita tanto en galego como en castelán, susténtase na realidade galega e ten como temática a Galicia (arte, historia, xeografía, natureza, folclore, lendas, oficios, supersticións, gastronomía, tradicións, costumes, festas e romarías). O seu estilo caracterízase...

PERSOEIRO

Teólogo checo. Pensador do movemento husita na liña de Wycliffe e Huss. Rexeitou toda autoridade, agás a do Novo Testamento, e negou a necesidade de lexislación e goberno na comunidade cristiá. Condenou a guerra e predicou o retorno á primitiva orde cristiá. Escribiu Sit’víry (A rede da fe, 1440).

1. Relativo ou pertencente ás cicadáceas.

2. Ximnosperma da familia das cicadáceas.

3. Familia de plantas da clase das cicadatas constituída por unhas 65 especies actuais e un gran número de fósiles de plantas que viviron desde o Carbonífero ata comezos do Xurásico. Son plantas arborescentes semellantes ás palmeiras ou aos fentos, cunha roseta de grandes follas pinnadas no ápice do talo. As especies actuais son propias dos países intertropicais e subtropicais, e algunhas, cultivadas como ornamentais, danse nos xardíns dos países temperados. O xénero máis representativo é Cycas.

1. Relativo ou pertencente ás cicadatas.

2. Planta da clase das cicadatas.

3. Clase de xinmospermas constituída por plantas dioicas con aspecto de fento ou de palmeira, normalmente con ramificacións soamente na base. Comprende catro familias (cicadáceas, boweniáceas, estanxeriáceas e zamiáceas) e once xéneros. Esténdense polas zonas tropicais e subtropicais de África, Asia, Australia, América e as illas occidentais do Pacífico.

1. Relativo ou pertencente aos cicádidos.

2. Insecto da familia dos cicádidos.

3. Familia de insectos homópteros á que pertencen as cigarras.

1. Relativo ou pertencente ás cicadofilicais.

2. Planta da orde das cicadofilicais.

3. Orde de pteridospérmatas constituída por plantas que viviron entre o Devónico superior e o Xurásico inferior, e que reunían caracteres morfolóxicos dos fentos eusporanxiados e das ximnospermas.