"ECU" (Contén)

1. Período de preparación para o bautismo e conxunto de elementos rituais e xurídicos que o configuran como unha institución eclesiástica. Coñecido por documentos dos ss I e II (Dιδαχή ‘ensinanza’ de Xustino, Tertuliano), aparece institucionalizado na Tradición apostólica de Hipólito (s III). Comprendía dúas etapas: a primeira podía durar diversos anos, normalmente dous ou tres, e a segunda estaba formada por aqueles que se ían bautizar na próxima Pascua (“iluminados”) e que, durante a Coresma, recibían unha instrución doutrinal e litúrxica. O catecumenado institucional foi desaparecendo ao facerse normal a práctica do bautismo dos nenos. Non obstante , o ritual do bautismo dos adultos de 1972 outorgoulle unha vixencia plena á práctica do catecumenado.

2. Período no que se imparte esa instrución.

3. Condición de catecúmeno.

1. Persoa que se educa nos principios da doutrina católica para recibir o sacramento do bautismo.

2. Persoa que se está a instruír na doutrina dunha agrupación ou dun partido.

1. Resultado que se deriva dun feito ou evolución razoable dunha cousa.

2. Disposición dunha corrente ou dunha rede fluvial con augas que seguen a estrutura xeolóxica, principalmente cando circulan no mesmo sentido ca a inclinación dos estratos, aínda que non necesariamente co mesmo ángulo.

3. 1. Conclusión dun razoamento.

   2. Expresión dun consecuente nun condicional, tal como q en “se p, entón q”.

1. Que é o resultado directo dunha cousa.

2. Que non cambia das súas convicións e actúa de forma que non contradí as súas ideas.

3. Segundo elemento dunha relación binaria.

4. Segundo termo dunha correlación gramatical que segue o antecedente.

5. Motivo melódico que nunha fuga ou nun canon responde ou imita a proposición chamada antecedente.

1. Que sucede ou segue inmediatamente a algo. OBS: Normalmente, úsase en plural.

2. 1. Que expresa consecuencia.

   2. conxunción consecutiva

      Conxunción que introduce a claúsula que indica o efecto ou consecuencia do expresado na cláusula antecedente. En galego son conxuncións consecutivas, entre outras, que, logo, entón, pois, conque, etc, e locucións conxuntivas así que, de modo que, de maneira que, de xeito que, polo tanto, xa que logo, etc (

1. Posición do corpo en estado de repouso sobre un plano horizontal.

2. Posición na que o corpo está deitado sobre un lado.

3. Posición na que o corpo está deitado sobre o peito e o ventre.

4. Posición que presenta un corpo cando está deitado sobre as costas.

1. Aplícase ás terras que pertencían ao Estado romano e nas que se asentaban os colonos, que pagaban o décimo sobre as súas colleitas.

2. ía transversal, orientada de O a L, que se trazaba nas cidades e nos campamentos romanos. Estaba deseñada segundo o antigo plan etrusco e cruzábase no foro co cardo maximus.

3. Porta que nos campamentos romanos se situaba no extremo oposto ao inimigo. Nas cidades estaba situada no extremo do decumano e permitía o acceso ao exterior da muralla.

TERRITORIOS

Territorio situado entre a beira dereita do Rin e o Danubio, anexionado polo Imperio Romano durante o s I d C, na época dos Flavios. Os emperadores Domiciano, Adriano e Antonino defenderon esta rexión fronte aos ataques dos bárbaros, construíndo unha liña defensiva dende Koblenz no N e a través da rexión do Alto Main ata Ratisbona.

1. Que xace na cama.

2. Aplícase ao talo das plantas que están inclinadas sobre a superficie do chan.

1. Que contén dez veces unha cousa.

2. Cantidade que é dez veces maior ca outra.