"Erva" (Contén)

Ideoloxía e actitude que defende o statu quo vixente en cada momento e que se opón á idea de cambio social, defendido polos movementos progresistas ou revolucionarios. As primeiras manifestacións da tendencia conservadora apareceron en Inglaterra, entre a Guerra Civil de 1649 e a Revolución de 1688, cando os conservadores (tories) defenderon os intereses da aristocracia terratenente e do alto clero. A súa configuración como corrente ideolóxica partiu das obras de Edmund Burke, quen rexeitaba os principios da Revolución Francesa (igualdade, representación e soberanía popular), pero aceptaba a teoría do contrato social e o principio de soberanía nacional. Tomando como modelo as tradicións políticas británicas, defendía a orde, o equilibrio e a supremacía dunha lei natural e divina, e como froito dela existía un grupo, unha aristocracia natural que se ocuparía do goberno. Sobre esta base ideolóxica asistemática, apareceron durante o s XIX diversas correntes ou liñas doutrinais...

Partido conservador do Reino Unido, sucesor do Tory Party trala Reform Bill de 1832. Robert Peel, líder dos tories, reorganizou o vello partido, deulle o novo nome, dotouno dunha organización central e formou o primeiro goberno conservador en 1834. Logo da derrota electoral de 1852, o partido asumiu as teses de Benjamin Disraeli sobre política colonial e o fortalecemento do Imperio Británico, e agrupou a burguesía nacida da Revolución Industrial. En 1874 acadou o triunfo electoral, pero a derrota de 1880 orixinoulle unha nova crise. Salisbury sucedeu en 1881 a Disraeli e, dende 1883, Randolph Churchill reorganizou o partido. A comezos do s XX producíronse novas tensións e en 1911 fusionáronse cos unionistas liberais. Ao estoupar a Segunda Guerra Mundial, o partido, dirixido por Chamberlain, chegou ao poder. Substituíuno Winston Churchill en 1940, quen formou un goberno de coalición cos laboristas e cos liberais. Ao final da guerra, o partido pasou á oposición e dende aquela alternou...

Establecemento oficial destinado a fomentar e aprender diversas artes, como a danza, a declamación, a música e o teatro. No campo musical, a súa orixe vincúlase ás institucións benéficas italianas para orfos (s XV) nas que, ademais de albergar os rapaces, se ofrecía a formación necesaria para a súa integración na sociedade, e da que formaba parte a educación musical, que facilitaba a participación dos alumnos nos cantos da liturxia. En Venecia recibiron o nome de ospedali (‘hospitais’); un dos máis importantes foi o Ospedale della Pietà, onde ensinou Antonio Vivaldi e compuxo gran parte da súa produción (concertos e obras sacras), para que as interpretasen as orfas desta institución. A finais do s XVI e comezos do s XVII, a música era a actividade principal de moitos dos orfanatos de Nápoles e Venecia, pero a finais do s XVIII estes centros experimentaron un declive e moitos deles pecharon. En 1795 fundouse en París o Conservatoire Nationale de Musique, que serviu de modelo a outras...

Agrupación cultural creada na Coruña en 1919 pola Irmandade da Fala desa cidade co obxectivo de fomentar a cultura galega, fundamentalmente nos campos musical e teatral. A sección de declamación dirixiuna inicialmente Fernando Osorio Docampo, formado no Conservatório Superior de Lisboa. Non tardaron en aparecer as discrepancias respecto da orientación artística da compañía, pois existían notables diferencias entre os que defendían unha liña costumista, baseada nas esencias populares da cultura galega, e os que apostaban por unha renovación radical da escena. Constituíu a primeira tentativa de facer un teatro galego profesional e partía da necesidade de acometer a posta en escena de textos clásicos da literatura dramática universal como The merry wives of Windsor (As alegres casadas de Windsor), de William Shakespeare, un espectáculo que sumado a A man de Santiña, presentado en abril de 1919 sobre un texto de Cabanillas, ou a Donosiña, proposta que nacía dun texto de Xaime Quintanilla, permitiría...

Acción e efecto de enervar ou enervarse.

enervación.

Que enerva.

Asociación naturalista e ecoloxista fundada en Vigo en 1982 por unha escisión da delegación local da Sociedade Galega de Historia Natural. Os seus principais obxectivos son o estudio, a protección e a divulgación do medio ambiente e da natureza. Estivo presidida por Francisco Sierra Abraín, Miguel A. Fernández Martínez e Alberto Gil Carrera. Destacou na protección dos recursos naturais de especies como o lobo, a aguia real, o bufo real, o arao ou o sapoconcho e de espacios naturais como as Ribeiras do río Louro e as Gándaras de Budiño, a serra do Suído, as Illas Cíes, Ramallosa ou a xunqueira do Lagares. As minicentrais, os parques eólicos e a recollida selectiva de lixo son problemáticas de traballo desta asociación. Publica trimestralmente o boletín A Silveiriña e, anualmente, a revista A Silveira sobre temas ambientais. En 2002 abriu unha sede en Santiago de Compostela. En Galicia representa a entidade estatal Ecologistas en Acción.

Asociación fundada en Santiago de Compostela en 2002. A Xunta xestora quedou constituída, entre outros, por Xosé Mª Álvarez Cáccamo, Nemesio Barxa, Laura Bugallo, Marcelo Couñago, Rosa Chapela, Óscar Fernández Refoxo, Gustavo García, Marcial Gondar, Celso López Pazos, Fernando Martínez Randulfe, Afonso Ribas, Xosé Manuel Sarille, Elvira Souto, Elías Torres e Vítor Vaqueiro. O 19 de xullo presentaron en Santiago o seu Manifesto fundacional pola recuperación das liberdades públicas, co fin de facer un chamamento fronte ao recorte das liberdades e contra a pasividade cidadá.

Organización europea de investigación e observación astronómica, fundada en 1962 e con sede en Garching (Alemaña). Dispón dunha localización austral, situada a 2.400 m de altura, en La Silla (Chile).

olume publicado en 1697 onde se recollen as composicións que se presentaron ás Festas Minervais do devandito ano, convocadas en honra da memoria de Alonso de Fonseca dende 1536. O certame deu cabida a composicións en latín, castelán e galego, sempre baixo un tema prefixado que se marcaba na convocatoria. O seu título completo é Fiestas Minervales, y aclamación perpetua de las Musas, a la inmortal memoria de el Ilustrísimo, y Excelentísimo Señor D. Alonso de Fonseca el Grande, Arzobispo de Toledo, y de Santiago, por su escuela y Universidad, que afectuosamente las consagra, dedica, y ofrece, al Excelentísimo Señor Conde de Monte-Rey, su protector, Valedor, y Mecenas: por mano de el Doctor Joseph Varela y Vasadre, Retor de dicha Universidad. En 1993 saíu do prelo unha edición facsimilar a cargo de X. A. Montero