"Ilan" (Contén)

1. Que horripila.

2. Que é moi feo.

PERSOEIRO

Político chileno. Doutorado en Economía pola Duke University, EE UU (1966), e profesor de economía na Universidad de Chile (1957-1972), tralo golpe de estado de 1973 exiliouse e traballou no programa de estudios de Posgrao en Ciencias Sociais da UNESCO (1975-1978). Volveu a Chile en 1978 como responsable do Programa Rexional de Emprego da ONU. Presidiu a Alianza Democrática (1983-1984) e o Comité de Izquierda por Elecciones Libres (1987). Entre 1990 e 1992 foi ministro de Educación no goberno de P. Aylwin Azócar e, posteriormente, de Obras Públicas no de Eduardo Frei. En 1998 renunciou ao cargo e dedicouse á candidatura presidencial. O 16 de xaneiro de 2000 foi elixido presidente de Chile para o período 2000-2006 pola Concertación.

PERSOEIRO

Médico italiano. Recomendou en casos de accidente e enfermidade o uso do cauterio para determinar tumores, a sutura dos nervios seccionados e a trepanación. Escribiu Chirurgia magna (1270) e Chirurgia parva (1296), que contribuíron ao renacemento da cirurxía empírica durante a Baixa Idade Media europea.

GALICIA

Profesor e escritor. Doutor en Filosofía e Teoloxía na Univesidade gregoriana de Roma e en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid, estudiou no Seminario Conciliar de Lugo e ordenouse sacerdote en 1925. Da súa obra destacan Las oraciones gramaticales en los clásicos latinos (1928), Q. Tulii Ciceronis. Comentariolum Petitiones (1951) e Brevísima sinopsis de Prosodia y Métrica épica (1953).

GALICIA

Escritor. Da súa produción destacan 14 poemas (1976), Despacios (1980), Teaza de brétema (1994) e Por un presa de machacantes (1996). Gañador dun accésit no certame de narracións breves Modesto R. Figueiredo nos anos 1988 e 1991, conseguiu o primeiro premio en 1992 co relato “A Pin-Up de Beatiful Street”. Ademais gañou o IX Premio Eusebio Lorenzo Baleirón de poesía coa obra Dende unha nada núa (1997).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Lugo. De estilo barroco, foi capela do antigo hospital de San Xoán de Deus. Tralo incendio do hospital en 1878, converteuse en igrexa parroquial baixo a advocación do patrón da cidade en 1893. Construíuse a finais do s XVII, e ten unha soa nave. No retablo maior destaca a imaxe de san Froilán; na fachada, a portada arquitrabada, a fornela coa imaxe de san Bertomeu e o ático coa imaxe de san Rafael. Nos extremos atópanse dúas torres xemelgas formadas polo corpo das campás e rematadas con cúpulas e bólas.

GALICIA

Pintor e historiador da arte. Doutor en Belas Artes pola Universidade de Vigo, foi crítico da arte en diversas publicacións. Escribiu Camilo Nogueira (1904-1982) (1996) e A pintura galega (1850-1950). Escola, Contextualización e Modernidade (1998).

PERSOEIRO

Duque de Pavia (1499-1512) e duque de Milán (1512-1515). Recuperou o ducado dos franceses pero fíxose impopular entre os seus súbditos polos impostos e a vida irresponsable que levaba. Despois da Batalla de Marignano (1515) tivo que ceder o seu ducado a Francisco I de Francia.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de Santiago.

GALICIA

Xurista e político. Conselleiro de Estado, catedrático emérito da Universidade da Coruña, foi secretario xeral técnico da Presidencia do Goberno (1969-1973) e conselleiro do Reino (1977). Foi presidente do Instituto Nacional de Reforma e Desenvolvemento Agrario (1976-1977), e do Banco de Crédito Agrícola (1978-1981), fundador e secretario do Partido Galego Independente e deputado pola UCD (1977-1982). Foi o primeiro reitor da Universidade da Coruña (1990-2003) e vicepresidente da Conferencia de Rectores de Universidades Españolas. Colaborou na redacción da Constitución de 1978, como autor da disposición transitoria segunda sobre as nacionalidades históricas, e na do Estatuto de Autonomía de Galicia. Publicou El mutualismo laboral: un estudo jurídico (1963), La distinción entre norma y acto administrativo (1967), La cláusula de progreso de los servicios públicos (1968), Escritos sobre la transición política española (1979), El Estatuto gallego. Por fin unha...

GALICIA

Galeguista. En 1922 emigrou a Bos Aires onde foi o secretario da Organización Republicana Nacionalista Autónoma Galega, que se converteu na delegación do Partido Galeguista en Arxentina. Participou na fundación do xornal España Republicana e tivo unha columna chamada Rataplán, onde asinaba co pseudónimo Tatarí. Foi un activo participante das Irmandades Galegas. Participou na creación de Galeuzca, no Congreso da Emigración Galega (Bos Aires, 1956) e foi cofundador e presidente do Patronato da Cultura Galega (1968). Recibiu a Medalla Castelao (1987).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Lugo. Construída en estilo románico rural durante a segunda metade do s XII, foi reformada nos ss XVII e XVIII. Ten planta rectangular, con muros de cantería de granito e ábsida cuberta con bóvedas de canón e cuarto de esfera. Destaca a súa torre-campanario de dobre corpo, cuberta con cúpula en forma de esfera, os canzorros dos muros no exterior e o cruceiro da entrada, realizado en cantería. A fachada principal, con portada arquitrabada e frontón historiado cunha imaxe do Apóstolo Santiago, reformouse durante o Barroco (comezos s XVII). No interior destacan os retablos barrocos e as esculturas de Santiago Peregrino, san Xosé, san Pedro e da Inmaculada. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1982.

CAPITAIS

Capital de Lombardia e da provincia homónima, que está situada no sector N da chaira lombarda, a medio camiño entre Prealpes e o río Po, nunha encrucillada de rutas transalpinas que a comunican coa Europa industrializada e enlazan co Mar Mediterráneo por Xénova a través dos Apeninos (1.182.693 h [2001]). Presenta unha forte expansión demográfica paralela á crecente industrialización e á forte inmigración que procede de toda Italia. A periferia urbana engloba grandes barrios que se unen aos municipios veciños formando unha conurbación. É unha gran capital rexional con funcións múltiples que estenden a súa influencia a toda Lombardia e parte de Piemonte e Emilia. A industria está moi diversificada, da que destaca a téxtil, a metalúrxica, a química, a farmacéutica, a alimentaria, a papeleira, a construción e a mecánica. A influencia da función comercial esténdese a todo o país e é o principal centro financeiro de Italia. Foi fundada polos celtas, cara a 400 a C e dous séculos máis tarde foi...