"Rus" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1143-1162), fillo de Melisenda (filla de Balduíno II de Xerusalén) e de Foulques V de Xerusalén (1131-1143). En 1152 asumiu a rexencia do condado de Trípoli. En 1153 conquistou Ascalón. Resistiu os ataques de Nūr-al-Din. Casou con Teodora, sobriña do Emperador de Bizancio, pero non tiveron descendencia. Sucedeuno Amalrico I.

PERSOEIRO

Poeta, escribiu tanto en ruso como en lituano, sobre todo a partir de 1930. Entre as obras en ruso destacan Zeml’ia stupeni (Chanzos da terra, 1911) e Gornaja tropa (O camiño da montaña, 1912); entre as obras en lituano están Ikurtuves (Festa da iniciación, 1941) e Ašarų vainikas (A grinalda de bágoas, 1942).

PERSOEIRO

Historiador de arte. Elaborou o esquema evolutivo das formas anteriores ao Románico e defendeu a teoría de que a arte medieval de Occidente ten raíces orientais. É autor de Art sumerien, art roman (Arte sumeria, arte romana, 1934), Lithuanian folk art (Arte popular lituana, 1948), La troisième sculpture romaine (A terceira escultura romana, 1958) e Formations, déformations à la stylistique ornamentale dans le sculpture romaine (Formacións, deformacións na estilística ornamental na escultura romana, 1986). Estudou en profundidade a evolución dos termos fantásticos e simbólicos a través da arte medieval en obras como Le Moyen Âge fantastique (A Idade Media fantástica, 1955). Así mesmo, foi un profundo coñecedor da arte anamórfica: Anamorphoses ou perspectives curieuses (Anamorfoses ou perspectivas curiosas,...

PERSOEIRO

Antropólogo cultural norteamericano. Profesor na Universidade de Berkeley, California, especializouse no folclore africano. Entre as súas obras cómpre mencionar African Arts (Artes africanas, 1967).

PERSOEIRO

Director de escena e investigador teatral. É profesor universitario na Universidade de Columbia. Realizou numerosas traducións da obra de Bertolt Brecht. Tamén exerceu, como Kenneth Tynan, a crítica teatral durante un breve período de tempo, o suficiente para crear escola e sentar as bases do oficio. Posteriormente publicou diversos estudios, entre os que hai que destacar La vida del drama (1982) ou What is theatre? (Que é o teatro?, 1984), onde recolle unha boa parte da súa crítica teatral.

PERSOEIRO

Arquitecto. Adaíl da escola holandesa que se rebelou contra o eclecticismo do s XIX e a través de quen pasou a Europa a influencia da escola americana. Baseou a arquitectura na construción e na aplicación de materiais feitos por mesteirais. Atraído polas construcións románicas, usou as grandes paredes continuas e os arcos de medio punto. Durante a súa estancia en América recibiu unha grande influencia de Henry Hobson Richardson. Entre as súas obras destaca a Bolsa de Amsterdam (1897-1903), a casa de Holanda en Londres (1914) e o museo municipal da Haia (1919-1934).

ENTRADA LARGA

Estado da Europa oriental, tamén coñecido como a Rusia Branca. Limita ao NL e ao L con Rusia, ao S con Ucraína, ao O con Polonia e ao NO con Lituania e Letonia (208.000 km2; 10.401.784 h [estim 1999]). Esténdese entre os 56° e os 51° de latitude N e os 23° e 32° de lonxitude L. A capital é Minsk.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
O país ocupa unha depresión herciniana encadrada entre aliñamentos cristalinos. A forma de relevo máis usual son as chairas e as ondulacións provocadas polas glaciacións cuaternarias (morrenas e incisións glaciais). En xeral, pódense distinguir tres áreas: ao N, na conca do Dvina, hai unha área palustre interrompida por outeiros; no centro, e en dirección NL-SO, esténdese unha liña de pequenos cumios, a Belorusskaja Gr’ada, na que está a altitude máxima do país, o monte Majak, 356 m; ao S, na Polesia (Polesje), esténdense vastas áreas pantanosas, as máis...

1. Relativo ou pertencente a Bielorrusia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Bielorrusia.

3. Lingua eslava setentrional que xunto co ruso se fala en Bielorrusia e nas zonas veciñas. Presenta características de transición entre o ucraíno e o polaco. Ten uns dez millóns de falantes. Escribíase en alfabeto cirílico e o moderno estándar baséase no dialecto da capital.

4. Literatura escrita en lingua bielorrusa. As primeiras manifestacións remóntanse aos ss XI e XII (Evanxeo de Turov), pero non se desenvolveu ata os ss XIII e XIV, cando o gran ducado de Lituania adoptou a lingua de Bielorrusia como oficial. A incorporación a Polonia (1569) comportou un achegamento a Rusia e unha defensa da relixión ortodoxa que produciu obras como o Reč’ Meleški (Discurso de Melešta). Malia todo, coa progresiva “polonización” das clases elevadas, durante os ss XVII e XVIII, a produción reduciuse á literatura popular de transmisión oral. Despois da incorporación a Rusia, iniciouse un movemento romántico, pero non foi ata o remate do s XIX cando se afirmou a tradición literaria. Estimulada polos acontecementos de 1905 e pola revolución do 1917, a produción literaria ampliouse a todos os xéneros, e xurdiron escritores como Janka Kupala (1882-1942), Jakub Kolas (1882-1956) e Zmitrok B’adul’a (1886-1941), entre outros. Despois da Segunda Guerra...

PERSOEIRO

Escritor romántico. Atacou as institucións vixentes con Champavert (1833) e Madame Putiphar (1839).

1. Curvatura transversal convexa da cuberta dun barco para facela máis sólida e facilitar o desaugue.

2. Ramaxe que se aplica ardendo ao fondo exterior da embarcación para enxugar a madeira e carenala.

3. Pintura que se quenta antes de aplicar para darlle maior consistencia á embarcación.

4. silbarda.