"Suárez" (Contén)

PERSOEIRO

Político, xurista e militar. Membro do Partido Moderado, foi deputado pola provincia de Ourense (1839-1841 e 1844-1846), por Trives (1846-1852 e 1857-1858), polo Barco de Valdeorras (1853-1854), por Bande (1864-1865) e pola sección de Xinzo (1867-1868).

PERSOEIRO

Político, conde de Vallellano. Alcalde de Madrid (1924-1927), redactou o manifesto de Afonso XIII do 23 de xaneiro de 1932. Vicepresidente de Renovación Española (1933), foi deputado entre 1933 e 1935 e en 1936. Conselleiro permanente do Consello de Estado desde 1941, en 1958 accedeu á súa presidencia. Foi ministro de Obras Públicas (1951-1957).

PERSOEIRO

Anarcosindicalista. Carpinteiro de profesión, foi membro de La Emancipación e da Federación Local Obrera. Implicado no asasinato do presidente da patronal coruñesa en 1906, trasladouse a Gijón, onde dirixiu o periódico Tiempos Nuevos. Marchou a Francia e adoptou o nome de Celso Dotet e, desde alí, popularizou os logros do sindicalismo revolucionario francés nas crónicas publicadas en La Voz del Obrero (1910-1915). Participou no Congreso Sindical de Londres (1913) e na Conferencia Nacional Anarquista de Barcelona (1918). Regresou á Coruña en 1920 e foi elixido secretario da CRG en 1922. Escribiu a obra de teatro Una sociedad que muere (1901).

GALICIA

Escritor. Colaborador de diversos medios de comunicación, foi autor de La llaga (1948), Calle de Echegaray (1950), O acomodador e outras narracións (1969), El agua y el vino (1988), Dios está lejos (1988) e Allariz (1991). En 1965 obtivo o Premio Isaac Fraga pola obra teatral Las monedas de Heliogábalo.

GALICIA

Fotógrafo e realizador cinematográfico. Estudou dereito en Salamanca e fixo exposicións en Madrid e París. Representante universal da fotografía galega, publicou en Mundo Gráfico, La Nación, Life ou U.S Camera. Correspondente en Xapón (1953) e Galicia (1960), fixo series fotográficas sobre a cultura tradicional e interesouse polo teatro Noh. Como director de fotografía participou en Los Carunchos de Florida (1938), Oro entre barro (1939) ou Malabo (1942). Como director rodou Mariñeiros (1936), documental que non se conserva, e La mujer y el jockey (1939). Publicou 50 fotos de Salamanca (1932), con prólogo de Miguel de Unamuno, Nieve en la Cordillera (1942) e The Life and Death of the Fightin Bull (1966).

GALICIA

Debuxante e pintor. Especializado no debuxo arquitectónico, cultivou tamén o óleo, a cerámica, a talla en madeira e o gravado. Caracterizouse polo gran dominio técnico, sobre todo do claroscuro.

GALICIA

Político. Concelleiro en 1931 polo Partido Republicano Radical Socialista, foi designado alcalde o 28 de decembro de 1933 e deposto despois dos sucesos de outubro de 1934. Recuperou a alcaldía tras as eleccións de febreiro de 1936. Detido o 21 de xullo de 1936, foi condenado a morte e fusilado.

GALICIA

Político, xornalista e escritor. Emigrou a Uruguay e Arxentina, onde ocupou diversos cargos e colaborou en diversas publicacións. Regresou a Ferrol en 1860. En 1867 mercou a imprenta coruñesa de C. Míguez e trasladouna a Ferrol onde imprimiu diversos xornais, e fundou e dirixiu La Democracia. Presidente do comité do Partido Republicano Democrático, foi alcalde da cidade (1868). Participou na sublevación cantonal de 1872 e en 1873 foi elixido deputado por Ferrol. Coa Restauración estivo desterrado en Portugal e, expulsado, exiliouse en París ata 1877. Foi un dos fundadores do Ateneo Artístico (1879) e pertenceu á xunta que dirixiu a Escola de Artes e Oficios ferrolá. Das súas obras destacan Los Guaraníes (1861), Los Demócratas ou El Ángel de la libertad.

PERSOEIRO

Político. En 1958 entrou a formar parte da Secretaría General del Movimiento. Procurador en Cortes por Ávila (1967) e gobernador civil de Segovia (1968), foi director xeral de Radio Televisión Española (1969-1973). Secretario xeral do Movimiento (1975-1976), o Rei Xoán Carlos I designouno presidente do goberno en xullo de 1976. Impulsou a transformación do réxime franquista nunha democracia de tipo occidental. Presidiu a coalición Unión de Centro Democrático, coa que gañou as eleccións xerais de 1977 e orientou, con criterio pragmático, a configuración do novo sistema político, tarefa para a que obtivo o apoio da oposición (Pactos de La Moncloa, outubro de 1977). Foi reelixido presidente do goberno en 1979 pero, debilitado polas discordias no seo do partido, dimitiu da presidencia do goberno en 1981 e, ao ano seguinte, fundou o Centro Democrático y Social (CDS). Deputado por Madrid desde 1977, en 1991, logo dos malos resultados do CDS nas eleccións, dimitiu dos seus cargos políticos. En...

GALICIA

Anarcosindicalista. A Confederación Regional Galaica destinouno a reorganizar o Sindicato de Industria Pesquera de Cariño, disolto en outubro de 1934. Durante a Guerra Civil interveu na defensa de Irún e Donostia, na toma de Fuendetodos e na Batalla de Belchite como mando da Columna Carod-Ferrer. Foi detido na Coruña en 1948 baixo a acusación de ter contactos coa guerrilla e pertencer á FAI.

GALICIA

Político e xornalista. Foi membro da xestora que deu lugar ao BNG. Cofundador do Festival da Poesía no Condado e dos Encontros de Humoristas Galegos, foi colaborador das publicacións A Nosa Terra, A Peneira ou Páxina Un. Director da revista de humor Can sen dono (1983-1990), coordinou diversas edicións especiais de A Peneira.

GALICIA

Futbolista e adestrador. Debutou como profesional no R. C. Deportivo de la Coruña en 1953 e ese mesmo ano fichou polo F. C. Barcelona, co que conseguiu dúas ligas (1958-1959 e 1959-1960). En 1961 fichou polo Internazionale de Milán ata 1971, co que conseguiu tres ligas, a Copa de Europa e a Copa Intercontinental (1964-1965). En 1971 retirouse no Sampdoria. Debutou na selección española en 1957, xogou 32 partidos como internacional e participou nos mundiais de Chile (1962) e Inglaterra (1966). Adestrou, entre outros equipos, ao Inter de Milán e á selección española (1988-1991). Recibiu o Balón de Ouro en 1960.

GALICIA

Médico e político. Doutor en Medicina e Cirurxía, foi catedrático de Anatomía na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi reitor (1978-1984). Baixo o seu mandato impulsáronse os colexios universitarios da Coruña, Lugo, Ourense e Vigo e creáronse as facultades de Física, Veterinaria e Estomatoloxía. Foi senador pola provincia da Coruña por UCD na lexislatura constituínte (1977-1978). Membro fundador da Sociedad Española de Cirugía Maxilofacial, escribiu Aportaciones al estudo de las vías vestibulares (1958) e, xunto con J. M. Suárez Quintanilla, Los Odontomas (1986).

GALICIA

Profesora. Doutora en Filosofía e Ciencias da Educación, presidiu a Nova Escola Galega. Das súas obras destacan Institución escolar e medio ambiente (1982), Deseño curricular e investigación do medio (1990) e A educación en España durante o Sexenio Revolucionario (1868-1874), debates, aspiracións e realidades (2002).

GALICIA

Político, irmán de Xosé A. Suárez Picallo. Emigrou a Arxentina en 1912 onde traballou en diversos oficios e comezou a súa actividade política no movemento socialista e nos sindicatos obreiros. Foi membro do Consejo Federal de la Marítima e do Comité Central da Unión Sindical Argentina. Colaborou en diversas publicacións como La Argentina ou La República e escribiu o folleto “Cartas a un obrero”, que acadou unha ampla difusión, e a peza teatral Marola (1925). Vinculado á Federación de Sociedades Gallegas, foi un dos directores da revista Céltiga e secretario de redacción do semanario Correo de Galicia (1926-1931). En 1926 participou en Xenebra no congreso da Organización Internacional do Traballo e visitou Galicia, onde trabou amizade con Antón Vilar Ponte. En 1930 participou na fundación da ORGA en Bos Aires. Volveu a Galicia en 1931 e participou na VI Asemblea Nacionalista na Coruña. Foi elixido deputado pola Federación Republicana Gallega pola...

GALICIA

Sindicalista, irmán de Ramón Suárez Picallo. Membro do Sindicato de Oficios Varios de Sada, intregrado na CNT, militou no Partido Galeguista e participou no deseño da política dos galeguistas no mundo do mar a partir de 1935. Ese mesmo ano organizou en Sada o Ateneo de Cultura Político y Social. Foi asasinado días despois da sublevación militar do 18 de xullo de 1936.

GALICIA

Médico estomatólogo. Recibiu o Premio da Sociedad Española de Estomatología e da Real Academia Nacional de Medicina. É autor de numerosos artigos e traballos en ortodoncia. Académico correspondente da Real Academia de Medicina y Cirurgía de Galicia.

GALICIA

Sacerdote, xornalista e escritor. Colaborou en xornais como La Cruz, El Libredón, La Gaceta de Galicia, El Ciclón, El Pensamento Galaico, de Santiago; La Voz de Galicia, da Coruña; e El Siglo Futuro, El Noticiero e El Imparcial, de Madrid. Fundou os semanarios La Verdad, en Santiago de Compostela, e Varapalo de Picaños, en Carril, e dirixiu a revista Acción Católica (1903).

PERSOEIRO

Economista e escritor. Catedrático de Ciencias Económicas e Empresariais na Universidad Complutense de Madrid, foi conselleiro do Tribunal de Cuentas. Membro da American Economic Association e da American Academy of Management, escribiu, no eido da economía, Dicionario terminológico de economía, administración y finanzas (2000) e Capitalismo y multinacionales (2004). Publicou tamén, no eido da etnografía, Luaña. Mitos, costumes e crencias dunha parroquia galega (1979) e A regueifa (1982), ademais do relato O raposo careto (1983).

GALICIA

Xurista. Doutor en Dereito e Ciencias Sociais, emigrou de neno a Montevideo, onde foi directivo do Patronato da Cultura Galega e dirixiu o programa de radio Sempre en Galicia e a publicación Guieiro. Colaborador en diversas publicacións, publicou Lonxe de Montevideo (1996), A emigración galega no tango riopratense (2000) e Memorias riopratenses: 1996-2000 (2003).