"Uma" (Contén)

Nome do segundo mes do calendario republicano francés (1792-1806) correspondente ao intervalo do 22 de outubro ao 20 de novembro.

Truman Strekfus.

Xénero de plantas suculentas da familia das asclepiadáceas que comprende unhas cen especies africanas, mediterráneas ou sudasiáticas, de talo carnoso e anguloso, e flores terminais con pétalos grosos. C. europaea, única especie cactiforme orixinaria da flora europea, é propia do sueste da Península Ibérica e do norte de África, e ten flores amarelas con bandas concéntricas púrpuras.

Canto que se entoa cando se realizan algúns traballos co fin de unificar os esforzos. Na antigüidade grega era o canto dos remeiros que marcaba a cadencia do movemento dos remos.

Centro de investigación inaugurado o 25 de marzo de 1994 como Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro, dependente da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia. Nel desenvólvense proxectos de investigación en humanidades, con especial atención á lingua e á literatura. Este centro, que conta con infraestrutura informática, cunha biblioteca especializada e cun importante número de investigadores (a súa maioría bolseiros), está dirixido e coordinado por científicos especializados: un coordinador científico (Constantino García González), un director técnico da área de lingua (Guillermo Rojo) e un director técnico de literatura (Anxo Tarrío). Mantén, ademais, contacto con outros investigadores de centros galegos e de fóra de Galicia. Entre os proxectos que se promoveron no Centro, cómpre destacar os seguintes: na área de lingüística, o Corpus de Referencia do Galego Actual (CORGA), base de datos gramaticais e léxicos; o etiquetador e lematizador...

Xeneralización natural da sumabilidade usual das series que se define ao considerar a sucesión das medias aritméticas das sumas parciais. Calquera serie converxente no sentido usual é sumable no sentido de Cesaro; pero, ademais, moitas series diverxentes no sentido usual son sumables no sentido de Cesaro.

Insecto da orde dos lepidópteros, tamén coñecidos como bolboretas ou papoias. Ex: Estes campos están cheos de chorumas nesta época do ano.

Cada unha das pezas arqueadas de madeira que se colocan lateralmente baixo o carro e entre as que se encaixa o eixo.

Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘xarro’.

Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘bebedor’.

Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘bebedeira’.

Termo da xerga dos telleiros e canteiros que corresponde ás voces ‘bebedo’ e ‘borracho’.

Termo da verba dos arxinas, ou xerga dos canteiros, da xerga dos cesteiros de Mondariz, da xerga dos albaneis e do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘beber’.

La Comédie humaine.

Título xeral baixo o que Honoré de Balzac publicou o esencial da súa produción novelesca, entre 1842 e 1848. A visión de conxunto e a técnica empregada parten da publicación de La peau de chagrin (1831) e perfílanse definitivamente con Père Goriot (1834), ao concibir a idea da aparición intermitente dos mesmos personaxes. A obra perfílase como unha gran síntese cósmica e social cunha rigorosa unidade de composición. A primeira parte compóñena os Estudios de costumes e divídese en: Escenas da vida privada, Escenas da vida de provincia, Escenas da vida parisiense, Escenas da vida política, Escenas da vida militar e Escenas da vida rural; a segunda confórmana Estudios filosóficos; e a terceira Estudios analíticos. Traza un amplo abano de tipos sociais, desde o aristócrata ao pequeno comerciante e ao campesiño, e prescinde da clase obreira. A orde cronolóxica dos argumentos vai desde 1308 a 1846, pero a maioría das novelas sitúanse entre a Revolución de 1789 e os últimos anos da monarquía de...