"bilí" (Contén)

Pigmento tetrapirrólico que se atopa nunha alta porcentaxe na bile, de cor amarela avermellada. Procede da degradación que o grupo hemo da hemoglobina sofre nas células do sistema reticuloendotelial do fígado, do bazo e da médula ósea. Transpórtase no sangue (bilirrubina indirecta ou libre) ata o fígado, onde se conxuga co ácido glucurónico (bilirrubina directa ou conxugada), procede da redución da biliverdina e elimínase por vía biliar. No intestino, a bilirrubina redúcese pola acción bacteriana e convértese en urobilinóxeno, que se elimina en gran parte coas materias fecais en forma de estercobilinóxeno; ou ben se reabsorbe, pasa ao sangue e fíxase no fígado, ou se elimina nos ouriños. Normalmente se atopa unha pequena cantidade de bilirrubina no sangue (bilirrubinemia), que nos casos patolóxicos determina a itericia.

Presencia de bilirrubina no sangue circulante. Normalmente a bilirrubinemia total oscila entre 0,3 e 1,0 mg/100 ml. Cando a cantidade de bilirrubina sobrepasa os 2 mg/100 ml sobrevén a itericia.

Nome xenérico co que se coñecen cada unha das substancias pirrólicas que proveñen da degradación, no intestino, da bilirrubina excretada polo fígado na bile. Os bilirrubinoides elimínanse por vía intestinal ou reabsórbense e elimínanse de novo polo fígado ou por vía urinaria. Entre os bilirrubinoides destacan a mesobilirrubina, o mesobilirrubinóxeno, o estercobilinóxeno, a mesobiliviolina e a estercobilina.

Presencia de bilirrubina nos ouriños.

Que ten dúas letras.

Pigmento tetrapirrólico de cor verde que se atopa na bile, no fígado, no bazo e na médula ósea dalgúns animais xunto coa bilirrubina. Prodúcese no proceso de degradación do grupo porfirínico ou hemo da hemoglobina. É o precursor da bilirrubina e proporciona á bile vesicular a súa cor verdosa propia. A bile dos anfibios e das aves só contén biliverdina.

Condición que presenta un composto, unha substancia ou un material calquera, de resultar inocuo para os organismos vivos.

Porcentaxe ou fracción liberada dunha substancia administrada (droga) ou inxerida (alimento) que resulta útil ou que é bioloxicamente activa ao ingresar na circulación xeral ou ao chegar ao órgano ao que vai destinada.

aso estreito que servía para gardar os ungüentos.

Que produce bulbilos.

Nome das comarcas montañosas da metade oriental do N de Alxeria, entre a planicie da Mitidja ao O, a chaira de Bona ao L, o Mediterráneo ao N e os altiplanos de Alxer e Constantina ao S. Divídese en catro partes: a Gran Cabilia, a Pequena Cabilia, a Cabilia de Collo e a Cabilia Oriental. A Gran Cabilia é un macizo montañoso, constituído por terreos calcarios que limita ao O co val do río Isser e ao L e SL co val do río Soummam-Sahel. É unha das áreas máis poboadas de Alxeria e está habitada por bérberes sedentarios que practican unha agricultura primitiva e pobre. A capital da Gran Cabilia é Tizi Ouzou. A Gran Cabilia é a que conserva de xeito máis puro a lingua e os costumes bérberes. A Pequena Cabilia está formada polo hinterland de Bougie. Trátase dunha comarca moi arabizada, cunha alta densidade de poboación. A paisaxe está dominada por grandes bosques, onde o cultivo de cebada e a gandería son a base da súa economía. A Cabilia de Collo situada ao N da cadea...

Propiedade de calculable.

Xeneralización natural da sumabilidade usual das series que se define ao considerar a sucesión das medias aritméticas das sumas parciais. Calquera serie converxente no sentido usual é sumable no sentido de Cesaro; pero, ademais, moitas series diverxentes no sentido usual son sumables no sentido de Cesaro.

Calidade de cognoscible.

Calidade de combustible.