"cc" (Contén)

1. Sistema médico baseado exclusivamente nos síntomas.

2. Corrente política que non xulga esencial a forma de goberno, de aí que non a considere motivo de loita política. Para o accidentalismo o fundamental é o contido que se lle dá á forma de goberno; calquera contido é posible en calquera forma de goberno. No estado español adoptárono as forzas reformistas da Restauración (os posibilistas de Castelar ou o Partido Reformista de Melquíades Álvarez), parte da dereita na Segunda República (CEDA) e case todas as forzas democráticas no período 1975-1977, durante a transición política dende o franquismo, ao aceptaren a monarquía de Xoán Carlos I de Borbón coa condición de que adoitara un contido democrático e parlamentario.

1. Relativo ou pertencente ao accidentalismo.

2. Partidario ou defensor do accidentalismo.

1. Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

2. 1. Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

   2. accidente de circulación p ext

      Accidente producido na vía pública con intervención dun ou máis vehículos.

   3. accidente de traballo

      Toda lesión corporal que un traballador por conta allea sofre en ocasión ou como consecuencia da tarefa que executa. Diferénciase da enfermidade profesional polo feito de que se presenta dun xeito súpeto. Para que un accidente de traballo quede protexido pola seguridade social cómpre que entre o traballador e máis a empresa haxa un contrato de traballo verificable e que exista unha relación de causa-efecto entre o traballo que se realiza e o accidente sobrevido. Non se considera truncada a relación de causalidade aínda que o accidente sexa debido á imprudencia profesional do traballador ou por culpa dunha terceira persoa.

3. Circunstancias que aumentan ou diminúen a responsabilidade ou culpabilidade.

4. Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

5. Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais. En galego son accidentes gramaticais o xénero e o número na flexión nominal e o modo, o tempo, o número e a persoa na verbal. Subsisten só algúns restos dos casos, nos pronomes persoais e tamén da voz pasiva latina.

6. Ataque apopléctico.

7. Definición xenérica das diversas patoloxías que dan lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo e que comportan lesións neurolóxicas, entre as que se inclúen a embolia, a trombose e a hemorraxia cerebral.

8. ...

1. Relativo ou pertencente á cidade de Accium ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da cidade de Accium.

3. Xogos celebrados en Accium na honra de Apolo. Octavio ordenou que se celebrasen con maior solemnidade co gallo de conmemorar o éxito da batalla de Accium (31 a C).

PERSOEIRO

Poeta dramático latino. É autor de traxedias inspiradas en orixinais gregos, das que se conservan corenta e cinco títulos e varios fragmentos. Destacou tamén na redacción das fabula praetexta, obras de carácter exclusivamente romano.

1. Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.

2. O que alguén fai.

3. Dinamismo, actividade continua que se produce ao realizar algo.

4. Posibilidade, liberdade para actuar.

5. 1. Movemento do corpo que manifesta un estado de ánimo, unha intención.

   2. As actitudes e os xestos que acompañan a palabra dun orador ou actor cando está desenvolvendo o seu rol.

6. Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.

7. Feito de armas; especialmente, combate entre forzas pouco numerosas. O termo aplícase a operacións militares de magnitude intermedia entre un combate e unha batalla. Pode ser ofensiva, cando leva a iniciativa no ataque, defensiva, cando se agarda a acometida do inimigo, ou retardadora, cando o que se intenta é evitala ou, cando menos, retardala.

8. Capacidade que teñen os vexetais para reter os tratamentos antiparasitarios.

9. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en maio de 1966 e subtitulada “Órgano de las Juventudes Comunistas de Galicia”. Atendía as reivindicacións máis importantes da xuventude en toda Galicia nos últimos anos da ditadura.

SEMANARIOS

Semanario agrarista aparecido en Caldas de Reis o 15 de agosto de 1917 como “Órgano de la Federación del partido judicial de Caldas de Reis”. Nel introdúcense comentarios anticaciquís de interese para as 16 sociedades agrarias federadas e publicidade sobre cultivos, maquinaria agrícola, feiras e mercados.

PUBLICACIÓNS

Publicación quincenal aparecida en outubro de 1920 na vila de Ortigueira, e que cesou en 1926. De tendencia católica-agraria, foi dirixida por Vázquez Gundín e continuou o labor emprendido polo Boletín de los Sindicatos Católico-Agrarios de Ortigueira (1919). Terá constantes enfrontamentos con La Voz de Ortigueira por diferencias ideolóxicas.

PUBLICACIÓNS

Publicación relixiosa da Arquidiócese de Santiago de Compostela aparecida nesa cidade en 1941.

PUBLICACIÓNS

Publicación relixiosa aparecida en Santiago a principios do s XX, subtitulada “Revista quincenal de ciencias, literatura y propaganda religiosa” que foi dirixida polo sacerdote e xornalista Francisco Suárez Salgado, editou 18 números. Colaboraron nela Barcia Caballero e o propio director. No número 17 inclúese un poema de Aurelio Ribalta titulado “Consagración”.

SEMANARIOS

Semanario republicano nado na Coruña o 1 de novembro de 1920, que cesou o 26 de xuño de 1922, cando chegaba ao número 86. Fundado e dirixido por Xoaquín Martín Martínez, foi subtitulado “Periódico defensor de los intereses de la capital de Galicia”. Casares Quiroga, Lugrís Freire, L. Peña Novo, M. Lustres Rivas, Alfredo Somoza e Roberto Blanco Torres, entre outros, foron os seus colaboradores. Cebreiro, Rafael González Villar, Ricardo Camino e Crestar, encargáronse das caricaturas e retratos literarios de certas personaxes.

PUBLICACIÓNS

Publicación semanal bilingüe aparecida na Habana no 1910 e editada pola colonia galega presente en Cuba, principalmente seguidores de Basilio Álvarez.