"Bol" (Contén)

PERSOEIRO

Campesiño insurrecto ruso. Converteuse no líder dunha revolta que se estendeu por toda a Rusia centromeridional, a primeira da cadea de levantamentos que tiveron lugar nesta zona nos ss XVII e XVIII. Morreu asasinado trala derrota de Tula.

1. Apelido derivado da voz común borla, forma que provén do latín vulgar *burrŭla, derivado de burra ‘la burda’. O apelido presenta, xa que logo, metátese nas consonantes líquidas ao mudar r/l de lugar.

2. Liñaxe oriúnda de Santiago de Compostela. As súas armas levan, en campo de prata, unha borla. Relaciónase tamén con esta caste o apelido Bolrón.

1. 1. Saco de plástico, tea, papel ou doutro material flexible, formando unha cavidade, con abertura única por arriba, provisto ou non de asas para collelo, e que serve para gardar ou levar toda clase de obxectos.

   2. Saquiño de tea ou de coiro no que se botan os cartos e que se pecha ou se ata para que non saian. OBS: Tamén se lle pode chamar bolsa dos cartos.

   3. Peto na parte interior da faldra das mulleres, atado ou cosido, no que se gardaban os cartos.

2. Inflamación na pel provocada xeralmente por rozaduras ou queimaduras, que fai que esta se separe da carne e se encha de líquido.

3. Diñeiro ou riquezas que posúe unha persoa.

4. Calquera receptáculo do organismo que contén certo humor.

5. Cavidade ou estrutura anatómica que ten forma de saco, como a bolsa marsupial dos marsupiais ou a bolsa da tinta dos cefalópodos.

6. Cada unha das cavidades que conteñen os testículos.

7. Filón ou cavidade dunha mina onde abunda o mineral, un líquido ou calquera outro elemento.

8. ...

1. 1. bolsa de mercadorías

      lonxa.

   2. bolsa de traballo

      Entidade de carácter público ou privado onde conflúen as ofertas e demandas de traballo. A súa misión é facilitar, cobrando ou de balde, traballo aos que o soliciten. Poden ter servicios de orientación e de selección.

   3. bolsa de valores

      Espacio público onde se realizan operacións sobre valores mobiliarios (públicos ou privados) a prezos determinados polas leis da oferta e da demanda. A bolsa de valores é o instrumento do financiamento a longo prazo da actividade económica dentro do sistema capitalista, mediante as transaccións de valores de renda variable (accións), fixa (obrigacións) ou pública (entre eles os da débeda pública) e dos dereitos de subscrición destes valores. Nas operacións de compra e venda actúan como intermediarios os axentes de cambio e bolsa, que son os únicos que poden realizar directamente esta negociación. Recollen todas as ordes de venda e compra dadas por particulares ou institucións respecto a un mesmo valor e confróntanas para determinar o cambio ou cotización do valor e poder efectuar así o maior número de ordes de compra e venda. A cotización dos valores efectúase en cada sesión de bolsa e adoita expresarse en porcentaxe sobre o valor nominal do título. Negócianse diversos tipos de títulos:...

   4. Mercado organizado e abstracto, no que se reúnen profesionais, periodicamente, co fin de realizar compras e vendas de valores (públicos ou privados) ou produtos. Existen tres tipos que se dividen por causa das transaccións que se realizan nese mercado. A primeira delas é a bolsa de mercadorías na que se intercambian esencialmente produtos agrícolas, certos minerais, etc. Son bolsas deste tipo as lonxas tradicionais e os mercados internacionais de materias primas, como a de Chicago, onde se negocian os prezos do aceite de soia, o millo ou o trigo; Nova York, algodón, azucre ou café; ou Londres, ouro, prata, aluminio, cobre ou chumbo. Neste tipo de mercados as operacións baséanse nas expectativas sobre prezos, cantidades e épocas de entrega. As bolsas de valores son a base dos mercados de valores. Teñen un carácter máis amplo, posto que comprenden os mercados de emisión (de accións, obrigacións e valores públicos), as bolsas de valores propiamente ditas e os mercados...

   5. subir/baixar a bolsa

      Baixar ou subir os valores fiduciarios, especialmente os da débeda pública.

   6. xogar á bolsa

      Especular coa variación dos valores que se negocian.

2. Edificio público, onde se realizan operacións comerciais de compra e venda de accións, valores financeiros, etc.

1. Contido dunha bolsa ou bolso.

2. Masa mineral ou rochosa que enche unha bolsa.

1. Persoa que fai ou vende bolsas. Antigamente, os bolseiros eran mesterais que facían ou vendían bolsas de roupa ou pel.

2. Persoa a quen se lle concede unha axuda económica para realizar algunha actividade, principalmente de estudios.

3. Tesoureiro ou caixeiro encargado da custodia dos cabalos do común dun mosteiro ou dunha parroquia.

LAGOS

Lago de orixe volcánica do Lacio, Italia (114,5 Km2). Na súa ribeira atópanse as localidades de Bolsena, Marta e Capodimonte.

1. Recipiente de barro ou doutro material, cun buraco pequeno e estreito por onde se introducen as moedas que se queren aforrar.

2. Pequena bolsa de tea ou doutro material que vai cosida na roupa para levar cartos ou outras cousas.

3. Peza de roupa ou parte dunha peza de roupa que se coloca sobre o peito e que se suxeita con tirantes.

4. Peza dunha armadura que protexe o peito.

5. Construción de pequeno tamaño que representa as ánimas do purgatorio e que conta cun peto para recibir esmolas. Situados nas beiras dos camiños e nas encrucilladas, son unha mostra do culto popular aos mortos. A maioría deles están feitos de pedra, aínda que tamén se realizaron en madeira. A súa finalidade é a de recoller a esmola (pecuniarias ou produtos agrícolas) que se ofrece polas ánimas do purgatorio que non acadaron o descanso e que, unha vez liberadas, intercederán polo oferente. Estas representacións comezaron a estenderse no s XVII, pero o seu máximo esplendor alcanzárono no s XVIII; atópanse espalladas por todo o territorio galego e portugués, pero a súa influencia foi máxima no S de Galicia e N de Portugal. A tipoloxía é variada: hai petos de man, que se gardan no interior das igrexas, decorados coa representación das almas no Purgatorio e xeralmente de madeira policromada; e petos fixos, pétreos, que poden ser exentos, formar parte de cruceiros, ou estar anexados a muros particulares...

1. Ave da familia dos pícidos, da orde dos piciformes, que ten as temoneiras co extremo aguzado e a raque ríxida. Aliméntase de insectos e larvas que extraen das fendas da cortiza das árbores, cuxos troncos escala apoiándose no extremo do rabo.

2. Paxaro duns 16 cm de longo, con sexos iguais, que ten o rabo longo e redondeado, o bico curto, recto e agudo, as patas moi curtas con dous dedos diante e dous detrás, e a plumaxe gris con raias negras, amarelas e terrosas. Cando está en perigo reacciona torcendo o pescozo e levando o bico á cola. Atópase nos bosques de folla caduca, aniña nos ocos das árbores e aliméntase de formigas. É un paxaro migratorio que no verán habita no centro e S de Europa e no inverno emigra a África. En Galicia a súa presenza é estival, especialmente nas zonas do interior.

3. Ave de aproximadamente 21 cm e sen dimorfismo sexual, que ten a plumaxe negra e branca, pero co curuto vermello. Vive nas zonas altas dos bosques caducifolios e aliméntase de insectos, sementes, etc. Distribúese por Europa Central e Oriente Próximo, e a súa presenza en Galicia é rara.

4. Ave de 47 cm de lonxitude, de sexos iguais, que presenta plumaxe de cor negra, ollos amarelos e unha mancha vermella no curuto, que nos machos é máis longa ca nas femias. Habita faiais e bosques montañosos de coníferas dunha gran parte de Eurasia. En Galicia só aparece como visitante.

5. Ave de 14 cm de lonxitude, que presenta dimorfismo sexual. Ten a plumaxe negra e branca, pero mentres que o macho presenta unha mancha vermella no curuto, a femia tena de cor branca. Vive en bosques caducifolios, preto dos ríos, e distribúese por case toda Europa, aínda que en Galicia a súa presenza é moi pouco común.

6. Ave de 23 cm de lonxitude, que ten a plumaxe nas partes superiores negra manchada de branco e as inferiores abrancazadas, e as cobertoiras inferiores caudais vermellas. O macho ten unha mancha vermella na caluga, da que carece a femia. Habita nos bosques dunha gran parte de Eurasia e no NL de África, alimentándose de insectos, larvas, arácnidos, piñóns, etc. En Galicia está estendido por todo o territorio.

7. Ave de 31 cm de lonxitude, sen dimorfismo sexual, coa plumaxe verde, as partes inferiores máis claras e a rabadilla amarelada; as fazulas son cincentas e o curuto vermello. Habita en bosques e cultivos de Europa, Asia Menor e Irán, ata India, a partir dos 63°N. En Galicia é moi común en todo o territorio, agás en alta montaña.

1. Reunión dos bolsistas fóra das horas e sitio de regulamento.

2. Lugar onde esta reunión se realiza.

3. Centro de contratación oficial de valores, nas prazas onde non hai unha bolsa ou o seu carácter é restrinxido.

1. Relativo ás operacións de bolsa e aos valores que se cotizan.

2. Persoa física ou xurídica que exerce a súa profesión na bolsa e que realiza actividades bolsistas.

1. Bolsa pequena, cosida á roupa que serve para meter ou gardar obxectos pequenos ou as mans.

2. Bolsa pequena, de coiro ou calquera outro material, que serve para transportar obxectos de uso habitual.

PERSOEIRO

Dramaturgo e guionista cinematográfico. Acadou importantes éxitos teatrais con Flowering Cherry (Cariño florecente, 1957) e A Man For All Seasons (Un home para todas as estacións, 1960). Como guionista de cine destacou co seu traballo en Lawrence of Arabia (Lawrence de Arabia), Doctor Zhivago (Doutor Zhivago) e Ryan’s Daughter (A filla de Ryan).

PERSOEIRO

Artista. Inicialmente se dedicou á pintura, derivando despois cara ás instalacións, nas que utilizaba a fotografía como soporte. Produciu historias humorísticas e tratou o tema da morte e o carácter sagrado da arte nas súas Composicións. Tamén é o autor de composicións teatrais e de representacións bidimensionais.

CIDADES

Cidade do condado de Lancashire, no NO de Inglaterra, Reino Unido (265.449 h [1996]). A súa economía está baseada esencialmente na industria, especialmente nos sectores téxtil (algodón), químico e eléctrico. O seu desenvolvemento económico veu propiciado pola súa condición de centro mineiro e por ser encrucillada de comunicacións ferroviarias. De gran tradición téxtil, Samuel Crompton construíu na cidade, en 1779, a mule-jenny para fiar algodón.

PERSOEIRO

Pintor. Discípulo de Leonardo da Vinci, posuía un notable vigor expresivo. As súas obras están debuxadas e modeladas cunha enorme precisión. É autor da Madonna Casio (1500), A nai de Deus e o neno e Narciso na fonte. Destacou tamén como un bo retratista.