"ECA" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos pelecánidos.

2. Ave da familia dos pelecánidos.

3. Familia de aves, da orde dos pelecaniformes, que miden entre 120 e 175 cm, e que se caracterizan por seren palmípedes, coas patas curtas, o pescozo longo e o peteiro grande, alongado e cunha bolsa amarela membranosa moi desenvolvida.

1. Relativo ou pertencente aos pelecaniformes.

2. Ave da orde dos pelecaniformes.

3. Orde de aves palmípedes, caracterizadas por presentar patas curtas, cos dedos das patas unidos mediante unha membrana interdixital, e ventas pouco desenvolvidas ou ausentes. Son aves piscívoras e boas voadoras.

GALICIA

Parroquia do concello de Barro. baixo a advocación de Santa maría.

PERSOEIRO

Trobador portugués. Membro dunha familia da pequena nobreza da Beira Alta, no centro de Portugal, estivo activo no derradeiro cuarto do s XIII na corte de Afonso III, e probablemente tamén na de don. Denís. Apareceu no Livro de Linhagens do conde Pedro como fillo de Mem Gonçalves da Fonseca e hai referencias nun documento do mosteiro de Pendorada (1275) e da súa relación coa liñaxe dos Aboim e dos Portel. Consérvanse seis composicións da súa autoría, recollidas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana: cinco cantigas de amor (con xogos de repetición nos versos anteriores ao refrán) e unha de escarnio (“Chegou Paio de maas artes”).

1. Edificio destinado a conservar ou expoñer coleccións de pintura. Na Grecia antiga, era o lugar onde se atesouraban as ðἱíáêåò ou táboas pintadas de carácter votivo. En época helenística e romana comezaron a atesourarse coleccións de carácter máis artístico.

2. Colección de cadros.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xinzo de Limia baixo a advocación de santo André.

GALICIA

Pintor e gravador. Iniciou a súa formación con Eduardo Rojas e con Carlos Sobrino Buhigas e Castelao, quen estimulou o seu interese polo gravado. Colaborou como debuxante na Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra (1923-1926), e en 1924 ilustrou Seara, o poemario de Herminia Fariña, empregando o procedemento da xilografía, ao igual que a novela Os Nenos (1925), de X. Filgueira Valverde. Nas súas ilustracións para os xornais Galicia. Diario de Vigo e Faro de Vigo empregou unha nova técnica: a linoleografía, iniciada por Castelao. Desde 1926 foi bolseiro da Deputación de Pontevedra e formouse durante tres na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Inscribiuse no ámbito da pintura paisaxística de tradición romántica (Mariña 1928; Luz de lúa e efecto de sol, 1929; Trebón, 1931), onde plasmou as que se ían converter en características esenciais da súa obra, como a preocupación polos efectos lumínicos e atmosféricos...

1. Relativo ou pertencente a Ponte Caldelas ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Ponte Caldelas.

PERSOEIRO

Compositor. Actuou en Madrid e París, onde a súa ópera Non irritar le donne inaugurou (1801) o Théâtre des Italiens. Máis tarde residiu en Italia, onde estreou máis de vinte óperas e música relixiosa.