"To" (Contén)

1. Cargo ou dignidade de decano.

2. Período de tempo durante o que o decano exerce as súas funcións.

3. Despacho ou oficina na que exerce as súas funcións o decano.

1. Emprego e dignidade de decénviro.

2. Tempo que dura este emprego ou cargo.

PERSOEIRO

Emperador romano (249-251). Comandante do exército do Danubio, derrotou os godos en Messia e na Panonia, e despois de eliminar a Filipo na Batalla de Verona foi nomeado emperador polas súas tropas. Emprendeu unha restauración do poder e das tradicións romanas, devolveulle ao Senado o dominio sobre a administración civil e restableceu a relixión romana mentres perseguía os cristiáns. Morreu durante unha campaña contra os godos e os blemios debido á traizón do seu legado Treboriano Galo.

1. Relativo ou pertencente á declamación.

2. Aplícase á forma de falar enfática, esaxerada, solemne e grandilocuente.

1. Que explica ou declara algo que estaba dubidoso.

2. Aplícase ao pronunciamento xudicial que proclama a existencia ou non dunha calidade ou dun dereito, sen conter un mandamento executivo.

1. Que declina ou rexeita, especialmente unha xurisdición.

2. 1. Que serve para medir a declinación.

   2. declinador.

1. Incremento negativo.

2. defecto de masa.

3. Nun movemento ondulatorio, logaritmo neperiano da razón entre dúas amplitudes sucesivas do mesmo signo.

1. Que chegou a un grao extremo de decadencia física ou mental por mor da vellez.

2. Aplícase á idade na que acontece este avellentamento.

3. Que perdeu o seu apoxeo ou está en total decadencia unha cousa como unha civilización, unha cultura, etc.

1. 1. Resolución, decisión ou determinación realizada polo xefe do Estado, polos órganos colexiados do goberno do Estado ou das comunidades autónomas ou por un tribunal ou xuíz sobre calquera materia ou negocio. Aplícase especialmente aos de carácter político ou gobernativo, emanados dos gobernos (central, autonómico ou local). O decreto é a forma que deben adoptar os acordos tomados nos consellos de ministros, sempre que se aproben disposicións de carácter xeral con rango inferior ao da lei, se produzan nomeamentos, etc. En España expídeos o Rei (Real Decreto) co referendo do ministro correspondente, do ministro da Presidencia ou do presidente do goberno nos seus casos.

   2. decreto lei

      Decreto con rango de lei ditado con carácter provisional polo goberno en casos de extraordinaria e urxente necesidade e que, no período máximo de trinta días, debe ser aceptada ou rexeitada polo Congreso de los Diputados. A Constitución Española de 1978 prohibe utilizalos para regular materias determinadas, como o ordenamento das institucións básicas do Estado, os dereitos, deberes e liberdades fundamentais, o réxime das comunidades autónomas e o dereito electoral xeral. Os gobernos das comunidades autónomas carecen da facultade de ditar decretos lei.

   3. decreto lexislativo

      Decreto con rango de lei ditado polo poder executivo que contén lexislación delegada polo poder lexislativo. En España, as Cortes Generales poden delegar no goberno a potestade de ditar normas de carácter legal sobre materias que, necesariamente, non precisen ser reguladas mediante leis orgánicas. A delegación lexislativa deberá facerse de forma expresa, para materia concreta e con fixación de prazo para o seu exercicio. A delegación outórgase mediante unha lei de bases cando o seu obxectivo sexa a formación dun texto articulado e mediante unha lei ordinaria cando se trate de refundir varios textos legais nun só.

2. 1. Forma particular que asumen as ordes escritas provenientes da autoridade eclesiástica competente.

   2. decreto xeral

      Decreto co que o lexislador establece prescricións comúns a unha comunidade. Debe seguir as pautas e rexerse polas prescricións da lei.

   3. decreto xeral executorio

      Disposicións emanadas da autoridade executiva, co fin de asegurar o cumprimento da lei ou de acoutar o xeito no que se debe cumprir. Aínda que non é unha lei, senón unha disposición administrativa de carácter xeral, a súa promulgación debe facerse do mesmo modo ca aquela e obriga as mesmas persoas ás que obriga a lei para a execución da que se promulga.

   4. decreto xudicial

      Pronunciamento, exceptuando a sentencia, efectuado por un xuíz ou tribunal, que afecta ás partes no proceso, aínda que non ten ningunha eficacia se non se fan constar os motivos ou se non se remite aos expostos xa noutro acto.

3. 1. ...