"To" (Contén)

1. Que delega.

2. Que inclúe unha delegación.

GALICIA

Militar e escritor. Estudiou humanidades no seminario diocesano da súa vila natal e fixo carreira militar na que acadou o grao de capitán do VIIº Rexemento de Navarra na Terceira Guerra Carlista. En 1872 sufriu cadea no castelo de Santo Antón da Coruña e, posteriormente, exiliouse a Francia e Cuba, onde formou parte do consello de redacción da revista Follas Novas, na que inseriu colaboracións en castelán centradas en temas sociais e políticos e en figuras sobranceiras da historia de Galicia. Nesa mesma publicación deu a coñecer a novela A Besta! asinada co pseudónimo Xan de Masma. A obra publicouse por entregas entre o 29 de xaneiro e o 24 de decembro de 1899, a primeira parte, e entre o 7 de xaneiro de 1900 e o 30 de decembro dese mesmo ano, a segunda. Consta de catro partes: dúas pseudoensaísticas, o prólogo e o epílogo, nas que teoriza sobre o naturalismo incorporando postulados de Émile Zola e seus propios sobre o tema; e dúas propiamente narrativas, a primeira composta por catorce...

PERSOEIRO

Entallador. Activo en Santiago de Compostela entre 1600 e 1631. En 1600 fabricou unha custodia para o altar maior da igrexa do convento de Santa Clara e en 1606 encomendóuselle a confección do retablo da igrexa de Santa María de Beán (Ordes), no que empregou columnas cos fustes de forma helicoidal. As imaxes foron realizadas por Gregorio Español. En 1611 entallou, en colaboración con Francisco de Bran, o retablo da parroquia de Santa María de Arcos da Condesa (Caldas de Reis), e en 1615 o retablo da igrexa maior de Muros (1615). En 1618 fixo o retablo de Santa María a Nova de Noia para acoller a imaxe da súa patrona; e a freguesía de Santa María do Camiño de Santiago de Compostela encomendoulle outro retablo de dous corpos, adornado con esculturas de Pedro Suárez. En 1624 contratou co convento de San Francisco da Coruña a elaboración dun cadeirado de coro adornado con esmaltes e táboas con relevos. Para San Pedro de Campañó (Pontevedra) fixo en 1631 un retablo, no que debían colocarse varias...

PERSOEIRO

Militar e político portugués. Director xeral do secretariado de Aviação Civil (1944-1958), en 1945 fundou os Transportes Aéreos Portugueses (TAP) e creou as primeiras liñas aéreas que comunicaban con Angola e Moçambique, coñecidas como Linha Imperial. No ano 1952 foi destinado a Washington como agregado militar e representante na OTAN. Regresou a Portugal e en 1958 presentouse como candidato independente ás eleccións presidenciais, que gañou o candidato oficial salazarista. Tralas eleccións exiliouse ao Brasil onde entrou en contacto con núcleos de oposición portugueses en América Latina. En 1964 instalouse en Alxer e asumiu a xefatura da Junta Revolucionária Portuguesa, órgano directivo da Frente Patriótica de Libertação Nacional, que agrupaba as distintas correntes de oposición a Salazar. Tras acudir a unha cita con membros do exército en Badajoz, o 13 de febreiro de 1965, déuselle por desaparecido; o seu corpo localizouse dous meses máis tarde preto da fronteira hispano-portuguesa....

1. Que ten a forma dun delta maiúsculo.

2. Hipocicloide na que r=3a, onde r é o raio da circunferencia fixa e a o da móbil.

3. Músculo que une o brazo ao ombreiro e serve de elevador do brazo. É robusto, triangular, de vértice externo e inferior, e sitúase na cara superior do ombreiro. Está inserto, por riba, na porción externa e anterior da clavícula, no lado externo do acromio e na espiña da escápula, e, por debaixo, no úmero. Inérvao o nervio circunflexo. Tamén se denomina deltoide.

PERSOEIRO

Poeta. Cultivou a poesía tradicional rusa e introduciu novas formas, e algunha das súas cancións convertéronse en cantigas populares. Formou parte do círculo literario de Puškin e colaborou nas publicacións Severnyje cvety (1825-1831) e Literaturnaja gaceta (1830-1831).

PERSOEIRO

Rei de Esparta (510-491 a C), fillo de Aristón. Sucedeu o seu pai xunto con Cleómenes I e acadaron a vitoria de Sepeya (494 a C); despois dun enfrontamento co seu irmán, marchou a Persia e converteuse nun dos conselleiros de Darío e Xerxes.

PERSOEIRO

Rei de Siria (145 a C - 125 a C) e fillo de Demetrio I de Siria. Enfrontouse ás revoltas de Antíoco VI (145 a C - 142 a C) e Trifón (142 a C - 139 a C). Capturado polos partos durante unha campaña (139 a C), contou coa súa axuda para eliminar o seu irmán Antíoco VII (129 a C) e recuperou o poder ata que Alexandre II o derrotou diante de Damasco.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Foi discípulo de Leucipo e director da escola de Abdera. Fundador do primeiro atomismo grego, as súas teorías opuxéronse ás de Platón. O seu pensamento destacou por subliñar a incerteza das impresións sensibles e por establecer un conxunto de principios válidos para a explicación do universo: o cheo ou ser e o baleiro ou non ser, que semellan unha síntese de Heraclio e da doutrina eleática. Defendeu que toda a materia estaba composta por diminutas partículas infinitamente pequenas, polo tanto, indivisibles, eternas, inmutables, indestrutibles e rodeadas do baleiro. Así mesmo, defendeu que as diferencias físicas existentes entre os átomos orixinaban as distintas propiedades de cada substancia. Sostiña, tamén, que o movemento dos átomos se definía segundo as leis inmutables da natureza polo que estableceu unha idea mecanicista do universo. A súa doutrina, ademais, contén unha concepción do mundo que inclúe a ética como unha das partes esenciais. Pensaba que mediante o coñecemento...