"qu" (Contén)

GALICIA

Político. Estudou en Santiago de Compostela, onde fundou os xornais El Pensamiento de Galicia e El Pensamiento Galaico (1887). Foi deputado (1893-1919) e fundou o Partido Tradicionalista e El Pensamiento Español (1919). Sostiña que os tres puntais do tradicionalismo eran a unidade católica, a monarquía cristiá e a liberdade municipal. Propugnaba unha representación corporativista e, en política internacional, era partidario da federación con Portugal e do achegamento a América Latina. En Galicia participou en diversos actos rexionalistas. Foi correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Poeta. Compuxo o soneto en galego “Respice finem”, dous epigramas en latín, un soneto en castelán e outro en que mestura o castelán e o latín, todos eles inseridos en Relación de las exequias que hizo la Real Audiencia del Reyno de Galicia... (1612), dedicado á Raíña Margarida de Austria tras o seu pasamento. Na composición en galego, de trazos horacianos, fala da morte e da fugacidade da vida.

PERSOEIRO

Erudito, V conde de Pallares. Doutor en Filosofía e Letras, en 1930 ingresou no corpo de arquiveiros, bibliotecarios e arqueólogos. Foi vicedirector (1952) e director en funcións (1966) do Museo Arqueológico Nacional, conservador da sección de manuscritos da Biblioteca Nacional (1967) e vicedirector da Escuela de Estudios Medievales do CSIC. Das súas obras destacan La división de Wamba (1943), Las peregrinaciones a Santiago de Compostela (1948), Las donaciones sobre las presuras del obispo Odoario de Lugo (1950) e El camino de Santiago (1965). Foi numerario e anticuario perpetuo da Real Academia de la Historia e membro do Instituto Arqueolóxico Alemán.

GALICIA

Político e xurista, III conde de Pallares. Estudou leis en Salamanca, Santiago de Compostela e Madrid, onde se graduou en 1851. Foi membro do Consello de Estado (1893-1904) e do Tribunal Contencioso-Administrativo (1897), deputado polos distritos de Lugo (1857-1858), Mondoñedo (1863-1864) e Vilalba (1871-1872, 1876-1877) e senador por Lugo (1872), vitalicio desde 1877. Fundou El Correo de Lugo (1860) e cofundou e dirixiu El eco de Galicia (1872). Recibiu, entre outros galardóns, as cruces de Carlos III e Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Pintor. Residiu en Madrid e en París, onde coñeceu os compoñentes da escola de París e colaborou con A. Bourdelle na decoración do Théatre des Champs Élysées (1912). En 1919 estableceuse en Madrid, onde pintou influído por P. Cézanne e o cubismo.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Compostela, formouse como ebanista en varios obradoiros e asistiu á escola da Sociedad de Amigos del País e á Escola de Artes e Oficios. En 1918 trasladouse a Madrid. Especializouse na talla de animais e, o 1 de xaneiro de 1927, deuse a coñecer cando colocou unha chea de esculturas na escalinata do Congreso de los Diputados, o que lle permitiu días despois realizar a súa primeira exposición. En 1930 recibiu unha bolsa de viaxe da Deputación da Coruña e marchou a París. Durante a Guerra Civil uniuse ao Batallón de Milicias Populares de Galicia e foi escultor oficial da 11ª División de Líster. Realizou entón obras de contido político e diversos retratos como os de Líster ou Rafael Alberti, obras que se poden enmarcar no realismo socialista. Estivo en diversos campos de concentración de Francia e a finais de 1939 marchou á República Dominicana. En 1940 trasladouse a Puerto Rico onde dirixiu desde 1955 o taller de escultura do Instituto de Cultura Puertorriqueña....

GALICIA

Produtor e guionista. Traballou na produtora de Cesáreo González, Suevia Films, como auxiliar de dirección, conselleiro literario de guións, director xeral de produción e no departamento de publicidade. En 1969 fundou Argumento Films, coa que produciu Más allá del río Miño (1969) e Tres suecas para Rodríguez (1975). Ademais, traballou na escrita de guións como Los felices divorciados, Mi hija, su amante y yo e Un millonario ligón.

GALICIA

Relixioso mercedario. Ordenouse presbítero en 1950 e estudou filosofía na Universidad Pontificia de Salamanca e na Universidad Complutense de Madrid, onde tamén cursou psicoloxía. Foi un dos fundadores e director do Instituto Christus Magister na Confederación de Religiosos Españoles en Madrid. Foi cofundador da Escuela Superior de Psicología da Universidad Pontificia de Salamanca, da que foi catedrático e decano. Escribiu Psicología profunda y Ética (1970), Freud y Jung: dos modelos antropológicos (1981), La psicología de la personalidad en Jung (1981) e Tolerancia: debilidad o fortaleza? (2003).

GALICIA

Filósofo. Doutor en Filosofía e catedrático na Universidad Complutense de Madrid, realizou estudos sobre metafísica, ética, socioloxía e criminoloxía. Publicou La dialéctica, método de la filosofía (1966), Tres éticas del siglo XX (1970), Fundamentos de ética informativa (1986) e Ética y deontología de la información (1991).

GALICIA

Relixioso mercedario. Doutor en Teoloxía e licenciado en Lingua e Literatura Francesa, foi director da revista Estudios e codirector do Instituto de Estudios Tirsianos (IET). Investigador e estudoso de Tirso de Molina e de Antonio Rey Soto, colaborou en Encrucillada, Grial, La Voz de Galicia e Ya. Publicou diversos ensaios, como Galegos en Europa (1973) e Homenaje a Tirso (1981), e poemarios, como Huellas (1964), Memorial de la vida (1976) e Mi soledad sonora (1992), algúns deles en galego, como No noso bosque convosco (2000) e O neno que fun (2001). É membro da Real Academia de Historia e da de Ciencias y Bellas Artes de Toledo.

GALICIA

Escritor e médico. Coñecido como Luís Pimentel, destacou como poeta en galego dos grupos de vangarda. Licenciouse en Medicina (1922) pola Universidade de Santiago de Compostela e despois marchou a Madrid para realizar o doutoramento; alí puido coincidir con moitos intelectuais da época na Residencia de Estudiantes e coñecer a obra de J. R. Jiménez e dos membros da Xeración do 27. Paralelamente comezou a colaborar en publicacións periódicas. En 1924 apareceu na revista Ronsel, de Lugo, a súa primeira entrega literaria, o poema en castelán “Mi pequeño deseo” e, posteriormente, creou a súa propia sección, titulada “De mi Tagebuch”, onde incluíu algúns poemas e prosa en castelán. A través da revista entrou en contacto cos seus directores, Álvaro Cebreiro e Correa Calderón, xunto con outros destacados intelectuais galeguistas da época, especialmente aqueles que se relacionaron coa editorial Galaxia. Impulsor da revista Xistral (1949), colaborou con outras publicacións...

PERSOEIRO

Político e funcionario da Consellería de Sanidade en excedencia. Coñecido polo alcume de Pachi Vázquez, licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a súa carreira política no Centro Democrático e Social, ingresando posteriormente no PSdG-PSOE. No ano 1993 foi elixido por primeira vez deputado do parlamento galego. Foi alcalde de Carballiño (1995-2005) ao tempo que deputado provincial, vocal da comisión executiva da Federación Galega de Municipios e Provincias e portavoz do grupo socialista na Deputación Provincial de Ourense. Volveu ao parlamento autonómico no ano 2005, data na que tamén se converteu en conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible, no goberno bipartito PSdG-PSOE-BNG. Despois da derrota electoral de 2009 e a dimisión de Pérez Touriño como secretario xeral do PSdG, foi elixido para substituílo no Congreso Extraordinario dese mesmo ano en Pontevedra.

GALICIA

Político. Perito agrícola de profesión, en 1969 ingresou no Servizo de Extensión Agraria. Foi un dos integrantes da Comisión dos 16, encargada da elaboración do Estatuto de Autonomía de Galicia, e da comisión mixta de Transferencias Xunta de Galicia--Estado. Foi deputado no Parlamento europeo.

PERSOEIRO

Escritor. Membro de Nova Escola Galega e do consello de redacción da Revista galega de educación, é director da revista Golfiño e autor de diversos manuais sobre literatura e filosofía, ademais de traballos sobre a LOXSE. Da súa obra narrativa destaca Proxecto Pomba Dourada (1987), centrada nun futuro hipotético, e onde cobran forza a ciencia fición, a intriga e o humor, cun estilo próximo ao das novelas de aventuras, e a   colección de contos O gato Bógar (1989), A malvada María Xosé (1989), onde analiza o mundo das bandas xuvenís, A cor do elefante e outros contos (1994), Anxos en tempos de chuvia (1997) e A primeira máquina de fotos (1998). No apartado de narrativa para adultos destaca o conxunto de relatos breves Galería de esquecidos de Feliciano Lobelos (1993), en que retrata a xeración que viviu directamente a época da Transición.

GALICIA

Médico. Especializado en rehabilitación, cirurxía ortopédica e traumatoloxía, foi director da Escola Universitaria de Enfermería, presidente da Asociación Galega de Medicina deportiva e médico na Vila Olímpica de Barcelona 92. Recibiu o 1º Premio Nacional de Rehabilitación (1979) polo traballo “Rehabilitación de la mano postraumática”. Publicou Tradiciones, mitos, creencias y curanderismo en medicina popular de Galicia (1989) e El Masaje terapéutico y deportivo (1991).

GALICIA

Xornalista, debuxante e escritor. Xefe de prensa e de protocolo do Concello de Vigo, cronista oficial da cidade olívica e director do Museo Municipal Quiñones de León e do Arquivo Municipal. Colaborador de El Pueblo Gallego, neste xornal asinou artigos e viñetas protagonizadas por Gorecho, co pseudónimo de Lalo. Publicou os libros de poemas O noso pai (1982) e Vigo, personaxes e paisaxes (1998); un de efemérides, Vigo camp (1985), e outros relacionados con temas históricos, como Los tesoros de la Ría de Vigo (1985), Retrincos da historia de Vigo (1987) e As rúas de Vigo (1989), ademais da novela A da alba sería (1996).

GALICIA

Xornalista. Iniciou as súas colaboracións en El Regional e Galicia Moderna, e dirixiu Galicia Liberal, en Santiago de Compostela. Posteriormente marchou a Madrid, onde foi redactor de La República e colaborador de La Guindilla e El Combate. Participou no movemento revolucionario de 1886, polo que tivo que exiliarse en Portugal, onde fundou El Galleguito. Coa anmistía de 1889 regresou a Galicia e colaborou en Las Riveras del Mendo, en Betanzos, e fundou os diarios El Valdoncel e El Mendo. Na Coruña foi redactor do periódico republicano El Telegrama. En 1892 marchou a Bos Aires, onde fundou El Pabellón Español, e un ano máis tarde, en Montevideo, El Intransigente. Ao seu regreso a Bos Aires dirixiu El Socialista e, a partir de 1924, Céltiga. Novamente en Montevideo, dirixiu diversas emisións radiofónicas.

GALICIA

Profesor. Catedrático de Filosofía no Instituto Cervantes de Madrid (1963), foi subdirector xeral de ensino medio e profesional (1969), presidente da Asociación Provincial de Catedráticos de Institutos de Enseñanza Media, director xeral de Ordenación del Profesorado (1977) e director de Ordenación Académica da Fundación Universitaria San Pablo CEU. Recibiu a Gran Cruz al Mérito Militar e a Gran Cruz de la Orden Civil de Alfonso X el Sabio (2000).

PERSOEIRO

Xornalista. Estudou dereito en Oviedo e titulouse en xornalismo en Madrid (1968). En 1969 fíxose cargo da delegación de El Ideal Gallego en Santiago de Compostela. Foi correspondente de Ya e da axencia Logos. Deseñador da revista Outeiro (1981), en 1984 exerceu como director-xerente da Fundación Araguaney e director de programas na produtora CTV. Foi guionista da TVG, traballou, desde 1993, no Consorcio de Santiago e foi responsable dos programas Galicia Enteira e Galeguidade. Publicou a novela Cando soñar é canso (2003).

GALICIA

Xurista. Doutor en Dereito, foi rexistrador da propiedade en Galicia, Andalucía e Catalunya e secretario da Sala de Audiencia e da Sala do Contencioso-administrativo da Coruña. Propagou os ideais do catolicisimo na súa vertente do asociacionismo agrario e foi presidente da Federeación de Sindicatos Agrícolas Católicos do Condado de Ortigueira e da Federación Católico Agraria da Coruña. Foi deputado pola CEDA representando á Coruña (1933). Colaborador en diversas publicacións, escribiu Arrendamientos rústicos y urbanos, Sospiros do corazón (1967), Cantos e fábulas (1970), Os meus cantares e Amor y humor. Foi académico de honra da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación.