"qu" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 4475.

  • PERSOEIRO

    Escritora e mestra, irmá de Dora Vázquez. Coñecida como Pura Vázquez, foi secretaria da Escuela de Periodismo da Universidad Central de Caracas e encargada do Archivo Fotográfico do Instituto Nacional de Cooperación Educativa. Colaborou en diversas publicacións periódicas, como ABC, Estafeta Literaria, La Noche, Posío, La Voz de Galicia e La Zarpa. A súa obra, fundamentalmente poética, caracterízase polo lirismo, a relixiosidade e o intimismo, con certas doses de preocupación social e o emprego dalgúns tópicos de carácter romántico. É autora de Íntimas (1952), Maturidade (1955), A saudade e outros poemas (1963), O desacougo (1971), Verbas da edra no vento (1992) e Zodíaco, opúsculo (1992). No eido da literatura infantil, de trazos moralistas e clásicos, destacan os poemarios Versos pra os nenos da aldea (1968) e A música dos tempos (2002), ademais da narración “Segundo Pereira”, incluída no...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora e mestra, irmá de Pura Vázquez. Coñecida como Dora Vázquez, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Faro de Vigo, El Ideal Gallego, La Noche, Vida Gallega e La Voz de Galicia, participou nas emisións radiais do programa Siempre en Galicia e colaborou en RNE. A súa obra, dirixida especialmente ao público infantil e xuvenil, céntrase en cuestións morais, relixiosas e didácticas. Destacan os poemarios Un poemas cada mes (1969) e Oriolos neneiros (1975), en colaboración coa súa irmá; Tres cadros de teatro galego (1973), os dramas Monicreques (1974) e Campo e mar aberto (1975); Cascabel, o cabaliño de circo (1979, I Premio de contos O Facho 1976), a serie de artigos Soñando con Ourense (1995), Contos para nenos e nenas (1996), Galicia, cousas e xentes (1997), Regos de vida e longura (2000), O pai de nós (2000) e O agro: un mundo aberto (2001).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico. Profesor da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e médico do Complexo Hospitalario Juan Canalejo, especializouse en medicina interna e no aparato dixestivo. Foi presidente da Asociación Española de Endoscopia Digestiva, da Sociedad Española de Patología Digestiva e membro da Real Academia de Medicina y Cirugía de Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos e profesor auxiliar de paleografía e diplomática na Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador en diversas publicacións, da súa obra destacan Biografía de Don Mauricio Troncoso y Sotomayor: abad de Villar de Crecente e del Couto: guerrillero gallego de la Independencia: 1771-1817 (1941), Documentos pontificios de Galicia: 1088-1341 (1941) e Cartas de Felipe II al Licenciado Antolínez: 1579-1586 (1975). Foi correspondente da Real Academia Galega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintora. Formouse no taller de Mariano Tito Vázquez, onde coñeceu ao tamén pintor Manuel López Garabal, e en 1930 realizou a súa primeira exposición. A súa obra partiu do primitivismo característico da pintura española e galega da primeira metade do s XX e orientouse cara ao naturalismo e ao realismo. Fuxiu dos temas complexos e representou maternidades, nenos, xoguetes e os tipos femininos galegos. De carácter realistas, mostrou máis os efectos escultóricos que pitóricos, sen abandonar nunca o primitivismo. Da súa obra destacan Manoliño (1948), Naiciña (1950), Lavandeiras (1956), Familia mariñeira (1956), Pepiño (1958), Autorretrato (1959), Rapazas de Paredes (1963), Rapazas do mercado (1970) e Curruncho do neno (1971).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Presentador e actor. Presentou diversos programas de televisión, como La 5ª Marcha, Hablando se entiende la basca, Popstar, Gran Hemano, Hotel Glamour e Operación Triunfo. Participou no filme El que no corre vuela (1999), na obra de teatro La importancia de llamarse Ernesto (1995) e gravou o disco A dos milímetros escasos de tu boca (1994).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Director de dobraxe e actor teatral. Coñecido como Tuto Vázquez, estudou declamación no Conservatorio da Coruña e licenciouse en Arte Dramática no Institut del Teatre de Barcelona. Participou en máis de 50 espectáculos, dos que destacan O señor Bonhome e os incendiarios (1966), co Grupo Teatral O Facho; Macbeth (1975) con Teatro Circo; e A noite vai coma un río (1979), coa Escola Dramática Galega, da que foi un dos cofundadores. Participou no espazo radofónico Preescolar na casa, e nas series de televisión Pratos Combinados, Mareas Vivas e Avenida de América. No cine destacan as súas interpretacións en Blanca Madison (1998) e O lapis do carpinteiro (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  •   (A Coruña 1922 - Madrid 11.10.1993) Arquitecto. Formouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid. En 1949 obtivo o Premio Roma cun proxecto de Faro Votivo dedicado ao Apóstolo Santiago e en 1952 comezou a traballar con José Antonio Corrales. Das súas obras detacan a residencia infantil de Miraflores de la Sierra (1958), proxectada en colaboración con Alejandro de la Sota, o desaparecido Instituto de Herrera de Pisuerga (1952), o pavillón de España na Exposición Universal de Bruxelas (1958), a Casa Huarte (1966), o Banco Pastor (1969), os laboratorios Profidén (1964-1965) ou o edificio Bankunion (1975), todos eles en Madrid. Recibiu, con J. A. Corrales, a Medalla de Ouro da Arquitectura Española (1992).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Colaborador habitual de numerosos xornais e revistas, cultivou case todos os xéneros, aínda que o ensaio e a novela constitúen os eixes da súa actividade literaria. Polemista, é autor de Manifiesto subnormal (1970), Crónica sentimental de España (1971), La penetración norteamericana en España (1974) e do alegato contra o neoliberalismo contemporáneo Panfleto desde el planeta de los simios (1995). Creou a figura do detective Pepe Carvalho que protagonizou a serie de novelas formada por Yo maté a Kennedy (1972), Los mares del sur (1978, Premio Planeta) e Asesinato en el Comité Central (1981), entre outros títulos. Da súa obra destacan Galíndez (1990, Premio Nacional de Narrativa 1991 e Premio Europa de Literatura 1992), Autobiografía del General Franco (1992) e El estrangulador (1994, Premio de la Crítica Española). Tamén é autor de poemarios, como Una educación sentimental (1967),...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor, deseñador gráfico e escenógrafo. Coñecido como Suso Montero, formouse na Escola de Artes e Oficios Pablo Picasso da Coruña. No eido teatral iniciou a súa traxectoria con Troula para despois realizar traballos co Centro Dramático Galego, como Caderno de Bitácora (1985), Un refaixo para Celestina (1993) e A fiestra valdeira (1994). Con Ollomoltranvía colaborou en Commedia, un xoguete para Goldoni (1993) e O rei nu (1995), e con Áncora en Ladraremos (1995), Fábula (1996) e Anatomía dun hipocondríaco (1997). Tamén realizou traballos para Artello, Ollomol Teatro Submarino, Teatro do Noroeste, TBO, Teatro do Atlántico, ademais de decorados da TVG.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador e xornalista. Viviu en Madrid onde foi un dos integrantes da sociedade Galicia Literaria (1875). Regresou a Ourense en 1877, e en 1893 foi nomeado cronista oficial de Ourense. Colaborou en diversas publicacións, escribiu, entre outras obras, Venus y Momo (1978), Efermérides de Galicia (1878) e La arquitectura cristiana en la provincia de Orense durante el período medieval (1894). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vogal da Comisión de Monumentos Históricos y Artísticos de Ourense e socio de mérito da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escultor. Coñecido como Xuxo Vázquez, formouse na Escola de Artes e Oficios de Vigo, da que foi profesor, e no Círculo de Bellas Artes de Madrid. Desde os seus inicios abandonou os modos tradicionais da escultura para incorporar as tendencias máis vangardistas. Realizou obras figurativas e abstractas, con diversos materias, e fixo medallas de diversos personaxes da cultura galega. Destacan Guerreiro I (1989), Fiel (1990), Zigurat (1997), Dolmen de auga (1998) e Abertura dun disco I (2002). Foi premiado na Bienal de Pontevedra de 1973 con A marcha das cargas eternas e na de 1978 con Torso rosa. Recibiu o Premio Tomás Fernández Prieto da Casa Nacional de la Moneda (1974 e 1984).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Formouse na facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo. A súa obra adscríbese a un informalismo con referencias surrealistas. Realiza espazos infinitos en que inscribe insinuacións arquitectónicas. Destaca a serie Jet Line.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Adestrador de fútbol. Debutou en Primeira División coa S. D. Compostela na tempada 1995-1996. Posteriormente adestrou, tamén en Primeira División, os equipos Real Oviedo, R. C. D. Mallorca, U. D. Las Palmas, Rayo Vallecano, Real Valladolid e Real Club Celta de Vigo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. De formación autodidacta, cultivou tamén o gravado e a escultura. Realizou paisaxes en que inscribiu diversos obxectos. A súa obra evolucionou desde unha pintura reivindicativa cara á abstracción, apoiada nunha base culturalista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Vigo 1956) Ceramista. Graduado en artes aplicadas pola Escola de Artes e Oficios Mestre Mateo de Santiago de Compostela (1980), ampliou estudos, entre outros, no Euro­pean Ceramics Work Centre de Holanda. Profesor de cerámica en divesos centros, no seu traballo emprega principalmente a terra combinada con outros materiais como o cristal, o metal, a madeira ou o formigón. As súas obras, aínda que deixen ver un mundo abstracto, están en relación directa coa realidade. Destacan Comulga si puedes (1989-1990), Cuadernavia (1993), Nomancontro (1995-1997) e, desde 1999, a serie Viricos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Modelo e presentadora. Azafata de 1,2,3 (1993), presentou La vuelta a la fama, El Rastrillo, No te olvides el cepillo de dientes, diversas galas do programa Inocente, Inocente, e os programas El juego de Euromillón (1998), Gran Hermano e La Isla de los Famosos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e mestre. Publicou as pezas teatrais A parroquia (1976), que resultou finalista no Premio Abrente de Ribadavia; A fraga encantada (1987), Sala de espera (1992), A sombra da memoria (1999) e Asubío, Fina e Petra, xente moi lareta (2005). Das súas obras poéticas destacan Gándaras (1971), Terra e pan (1975), Ofidios de diario (1984, Premio Eduardo Pondal e finalista das I Xustas Literarias Galegas), Na vertical da noite (Premio Cidade de Ourense 1989), No corazón mancado (Premio Esquío 1989), Rotación violeta (1996) e Banzados (Premio Uxío Novoneyra 2000). No apartado antropolóxico salientan Os vellos oficios (1996), A tribo sabe (1999) e Tal era vivir (2004), e en narrativa escribiu Lume de biqueira (1999), Quen faga voar (2001, Premio Carvalho Calero 2000), A memoria do boi (2001, Premio Torrente Ballester 2000 e Premio de la Crítica...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político e xurista. Licenciado en Dereito e secretario da administración local, foi conselleiro na Xunta Preautonómica (1980-1981) e participou, en representación da UCD na Comisión dos 16. Foi deputado no Parlamento de Galicia por UCD (1981-1985), Coalición Popular (1985-1989) e PP (1985-1997). Foi conselleiro de Educación e Cultura (1983-1986) e de Relacións Institucionais e Portavoz do Goberno, Cultura e Asuntos Parlamentarios (1990-1997). Foi senador por designación da Comunidade Autónoma (1997-2000) e por Pontevedra desde 2000.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FAMILIAS

    Familia de políticos lucenses. Manuel María Vázquez Queipo de Llano (1800-18599), I conde de Torre Novaes de Quiroga, foi deputado pola provincia de Lugo (1834-1838 e 1844-1846). O seu irmán Vicente Vázquez Queipo de Llano (1804-1893), foi xurista e matemático. Defensor do liberalismo, foi deputado polas provincias de Pontevedra e Lugo e polo distrito de Quiroga (1837-1838, 1844-1851). Foi fiscal da Audiencia en La Habana e publicou Tabla de logaritmos vulgares. Vicente María Pantaleón Vázquez Quiroga Queipo de Llano (1827-1867), fillo de Manuel María, foi alcalde de Santiago de Compostela e deputado polo distrito de Quiroga e pola sección de Lugo (1858-1867). Antonio Vázquez Queipo (1840-?), fillo de Vicente, foi deputado por Quiroga (1879-1881).

    VER O DETALLE DO TERMO