"ARE" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Guadalajara, Castela-A Mancha, situado ao SO da capital (16.013 h [1996]). Drenado polo Henares, é un centro agrícola, gandeiro (ovino) industrial e de servicios, que experimentou un incremento demográfico na década de 1990 de máis do 45%, debido á expansión residencial da cidade de Madrid.

GALICIA

Médico. Publicou El laboratorio y los derrames tuberculosos (1922) e El problema manicomial de Conjo (1932).

1. Segundo o regulamento universitario medieval, vixente, con variacións, ata o s XIX, persoa que posuía o primeiro grao académico das diferentes facultades, acadado mediante exame de coñecementos. O grao de bacharel en artes era inferior ao de mestre, pero facultaba para ensinar como auxiliar ou substituto. O mestre en artes que quería seguir estudios superiores tiña que acadar o grao de bacharel en Teoloxía, indispensable para os graos superiores de licenciado e de doutor en Teoloxía, ou ben o de bacharel en Leis ou Cánons ou de bacharel en Medicina, previos aos de doutor nas respectivas facultades. Só as universidades ou estudios xerais poden conferir graos.

2. 1. Persoa que recibiu o primeiro grao académico outorgado nas facultades eclesiásticas de Filosofía, Teoloxía e Dereito Canónico.

   2. Persoa que recibiu o grao concedido ao rematar o bacharelato.

1. Estudios de ensino secundario ou medio que facultan o alumno para poder seguir estudios universitarios ou estudios profesionais cualificados.

2. Grao de bacharel.

3. A palabra bacharelato empezou a utilizarse en España a finais do s XVIII, como derivación do título de bacharelato que se concedía na Idade Media ao finalizar a determinantía, ou primeira etapa do ensino universitario. Para poder ingresar nos estudios de bacharelato era preciso acreditar que se recibira instrución en humanidades. Estes estudios tiñan unha duración de seis anos que, unha vez rematados, podían dar acceso a cátedras de universidade. A reforma do marqués de Pidal en 1845 estableceu a separación entre os estudios universitarios e o bacharelato, que se cursou dende entón nos Institutos de Ensino Medio. A partir de 1901 o bacharelato estaba formado por seis cursos que remataban cos correspondentes exercicios de grao (Letras e Ciencias). En 1924 instituíuse a diferenciación entre Institutos Nacionais, de orzamento estatal, e Institutos Elementais, subvencionados polos concellos. En 1926 implantouse un novo sistema que distinguía dous bacharelatos: o elemental e o universitario,...

4. Modalidade de ensino secundario, promovida dende 1945 en Xenebra e auspiciada pola UNESCO, que pretende establecer un programa común de estudios a nivel internacional e proporcionar un título de admisión común á universidade.

5. Estudios de ensino medio laboral que formaban bachareis nos graos elemental e superior. Tiñan como obxectivo, segundo a Lei do 16 de xullo de 1949, preparar os alumnos para o seu ingreso nos centros especiais técnicos. Para acceder a estes estudios, o alumno debía ter cumpridos os 10 anos e superar un exame de ingreso. Os estudios de bacharelato laboral estruturábanse en dous ciclos: o elemental, con materias comúns e materias especiais para cada modalidade, duraba cinco anos e diferenciaba os seus obxectivos escolares segundo se tratase de alumnado feminino ou masculino; e o superior, ó que se accedía despois de ter superado o elemental e un exame de reválida, cunha duración de dous cursos tamén con materias comúns e específicas para cada modalidade; ao rematalo debíase superar un exame de reválida. As modalidades de bacharelato superior eran: agrícola-gandeira, industrial, marítimo-pesqueira e administrativa (feminina). Esta modalidade de bacharelato foi extinguida en...

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico e xornalista norteamericano. Traballou con Mack Sennett e Goldwyn, antes de lanzarse á súa carreira en solitario realizando algúns westerns. Dirixiu, entre outras películas, The floor below (O piso de abaixo, 1918), Hands up (Mans arriba, 1926), It (A cousa, 1927), Red hair (Pelo vermello, 1928), The bad man (O home malo, 1930) e Rangle river (Río Rangle, 1939).

CAPITAIS

Capital do distrito de Maramureş, Romanía, preto das fronteiras húngara e ucraína (149.307 h [1996]). É o centro dunha rexión mineira que basea a súa economía nas industrias extractivas de cobre, prata e ouro.

PERSOEIRO

Humanista. Embaixador en Venecia en 1529. Dedicouse á arqueoloxía clásica: De re vestiaria (A vestimenta, 1526) e De re navali (A cuestión naval, 1536). Foi tradutor dos clásicos, destacando a súa versión de Electra (1537).

1. lagarteiro.

2. bugallo.

3. Xoguete de madeira que consiste en facer xirar cos dedos unha peza cónica ou esférica que remata en punta pola parte inferior.

PERSOEIRO

Político liberal e escritor. Os seus escritos históricos e políticos Speranze d’Italia (Esperanza de Italia, 1844) e Sommario della storia d’Italia (Sumario da historia de Italia, 1846) influíron moito no Risorgimento italiano. No ano 1848 foi presidente do consello de goberno de Turín; aínda que dende posicións moderadas, loitou a prol da unidade italiana.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona na conca do Llobregat (3.304 h [1996]). Os principais cultivos son os cereais e mais a vide, que abastece unha importante produción vinícola. Hai gando ovino, caprino e porcino. Tamén conta con xacementos de sales potásicos. É importante a industria téxtil, con fábricas de fíos de algodón e a fabricación de produtos químicos e as industrias derivadas da madeira. Entre o patrimonio monumental destacan o castelo (s XIV) e a igrexa románica da Mare de Déu del Castell.