"Icía" (Contén)

PERSOEIRO

Humanista italiano. Xunto con N. Maquiavelo foi un dos máximos representantes da meditación política e historiográfica no Renacemento italiano. Das súas obras destacan Storie fiorentine (1509), Ricordi politici e civili (1528-1530) e Storia d’Italia (1537-1540).

SEMANARIOS

Semanario editado en La Habana en 1919. Cesou a súa edición en 1933. A partir de maio de 1920 converteuse en quincenal, e desde 1927 saíu cada dez días. Dirixido por Manuel Fernández Doallo, incluía artigos sobre os problemas de Galicia orientados aos emigrantes, cuestións de política internacional e, no apartado literario, algunhas poesías e narracións.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Ourense a partir de 27 de outubro de 1930. Cesou a súa edición en xullo de 1936. Dirixido por Ricardo Outeiriño e Xosé Goyanes, foi o substituto de Heraldo Orensano. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de La Región. Entre os seus colaboradores figuraban diversos autores relacionados co Grupo Nós. Identificado cos adxectivos de galeguista, católico e independente, incluía artigos en defensa do mundo rural, temas políticos e culturais, e diversos textos literarios.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en 1959 pola sociedade Juventud de Galicia de Lisboa. Imprimiuse nos obradoiros da Tipografía Ideal. Editada por Fernando Toucedo e dirixida por Carlos Baquero Peruch, tentaba ser un instrumento de comunicación para achegarlles a cultura e a actualidade galega aos emigrados na capital portuguesa.

PERSOEIRO

Escritora estaunidense. Nas súas obras, de forte contido psicolóxico, empregaba técnicas da novela negra e policial para crear ambientes opresivos. Creou o personaxe de Ripley, protagonista dalgunha das súas obras, como The Talented Mr Ripley (1955), levada ao cine por R. Clément en 1960; Ripley Under Ground (1971) e Ripley’s Game (1974), cunha versión cinematográfica de W. Wenders (1977). Cómpre tamén salientar os títulos Strangers in a Train (1951), levada ao cine por A. Hitchcock; Edith’s Diary (1977), Little Tales of Misogyny (1977), Pleople Who Knock on the Door (1983) e Mermaids on the Golf Course and other Stories (1985).

PERSOEIRO

Virxe e mártir cristiá de dubidosa autenticidade. Casou co patricio romano Valeriano (232?), que se converteu e respectou a súa virxindade. Ela e o seu irmán Tiburcio pedíronlle o bautismo a santo Urbán e por iso foron condenados á pena capital e martirizados. Foi venerada en Roma desde finais do s V e o seu culto en Hispania remóntase ao s X. Desde finais do XV é considerada patroa dos músicos, en especial da música relixiosa. Baixo a súa advocación fundáronse congregacións, confrarías profesionais de músicos e asociacións de concerto. Na iconografía viste túnica e manto das doncelas romanas, con coroa real ou de flores; desde finais da Idade Media empezou a representarse tocando e cantando, por iso adoita levar como atributos persoais un instrumento musical, como un órgano, arpa, clavecín ou violoncelo. O Papa san Pascual I (817-824) trasladou as súas presuntas reliquias á igrexa de Santa Icía de Trastevere (Roma). A súa festividade celébrase o 22 de novembro.

1. impudor.

2. Acto ou dito feito sen pudor.

1. Acción e efecto de iniciar ou iniciarse.

2. Conxunto de ritos e cerimonias polas que un membro xa formado dun clan ou dunha tribo é admitido na comunidade. Estas cerimonias comprenden unha simbolización das ideas de forza, de proba e de dor e a instrución nas leis do clan ou da tribo transmitidas oralmente. Normalmente, efectúase no paso á puberdade e pode implicar ablacións, incisións ou marcas corporais e a segregación de ambos os sexos.

3. Conxunto de rituais polos que un candidato é admitido nunha sociedade relixiosa como membro efectivo, cunha instrución previa nos seus segredos e na súa teoloxía. As relixións mistéricas, como a do culto á Mitra, iniciaban os seus neófitos co Bautismo e, con frecuencia, cunha comida sacramental. Na relixión cristiá, os rituais de iniciación comprenden o Bautismo, a Confirmación e a Eucaristía.