"An" (Contén)

PERSOEIRO

Pedagogo e psicólogo. Entre 1910 e 1918 foi codirector do Journal of Educational Psychology, revista que contribuíu a introducir a psicoloxía aplicada nas escolas, e editor do Journal of National Education Association entre 1920 e 1925, e do School and Society entre 1939 e 1946. Foi presidente do Consello Nacional de Educación (1913-1937). Escribiu The educative process (O proceso educativo, 1905).

PERSOEIRO

Militar, membro da familia real armenia. Como xeneral do exército ruso participou na campaña de 1799 contra Francia e, posteriormente, nas guerras de Polonia, Italia e Suíza baixo as ordes de Suvorov. Ás ordes de Kutúzov, acadou para a Terceira Coalición (1805-1807) o éxito nas Batallas de Austerlitz, Eylau e Friedland. Así mesmo, foi comandante en xefe nas guerras contra Suecia (1808) e Turquía (1809). No 1812, cando a invasión napoleónica de Rusia, asumiu a dirección do segundo exército occidental.

CIDADES

Cidade da provincia de Bos Aires, Arxentina, situada á beira da baía homónima (260.096 h [1991]). É un centro comercial moi activo, que centraliza a exportación de la, carne e trigo da Pampa meridional. Ten refinería de petróleo, abastecida polo oleoduto procedente dos xacementos de Neuquén. É a sede da Universidad Nacional del Sur. Fundada en 1828 polo coronel Manuel Estomba como fortaleza para defenderse contra os ataques navais dos brasileiros e dos indíxenas da Pampa e da Patagonia, o seu plano segue un trazado hipodámico. Ata o 1834 foi denominada Fortaleza Protectora Arxentina.

1. Relativo ou pertencente aos bahmanitas.

2. Membro da dinastía musulmana fundada por ‘Alā’ al-Dīn Hasan Bahman Šāh.

3. Dinastía musulmá fundada por ‘Alā’ al-Dīn Hasan Bahman Šāh que gobernou o sultanato do Decán entre o 1347 e o 1526. Durante os primeiros tempos do goberno dos bahmanitas, de política favorable á poboación musulmana, o sultanato foi ampliado coa anexión dos territorios hindús de Telińgānā e Vijayanagar. Co décimo representante da dinastía iniciouse a decadencia. Durante o reinado de Mahmūd II (1463-1482) o territorio quedou reducido á rexión de Bīdar, ata que un golpe de estado (1526) substituíu a dinastía.

PERSOEIRO

Novelista, dramaturgo e crítico literario. Desde o Naturalismo evolucionou cara ao Expresionismo. Debe o seu prestixio ao ensaio Überwindung des Naturalismus (Superación do Naturalismo, 1891). Entre a súa obra de creación destaca a comedia Das Konzert (O concerto, 1909).

1. Relativo ou pertencente a Baía.

2. Natural ou habitante de Baía.

PERSOEIRO

Humanista e membro da Pleiade. Cultivou unha poesía de ton academicista: Les amours de Méline (Os amores de Méline, 1552); L’amour de Francine (O amor de Francine, 1555), no que seguiu o modelo petrarquista, e Mimes, enseignements et proverbes (Mimos, ensinos e proverbios, 1576). Reformou a métrica francesa e cultivou o teatro: Brave (Bravo, 1567). Fundou a Academia de Poesía e Música (1570).

PERSOEIRO

Director de circo, socio de Phineas Taylor Barnum, con quen fundou o Barnum Bailey Circus. Cando morreu Barnum abandonou a exhibición de fenómenos e impulsou a presentación de feras.