"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Romanista portugués. Organizou un Inquérito lingüístico (1942), que facilitou o estudo dos dialectos portugueses. Foi o fundador da Revista Portuguesa de Filología (1947) e o seu director.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida no mes de agosto de 1982 en Melide. Aínda que non figurou baixo ningunha responsabilidade, os encargados da publicación foron o director do museo Xosé Manuel Broz Rei, o secretario Xosé Domingos Fuciños Gómez e os vocais Benedicto e Xulio Álvarez García. Este boletín deleitaba tanto cos poemas dos colaboradores Xosé Vázquez Pintor, Manuel Souto, Ramón Porto Trado ou Manuel Díaz, como coas traducións ao galego que Xosé María Monterroso Devesa fixo de Rabindranath Tagore ou de Henry Fellow. A pesar de que a súa finalidade era a recuperación, o estudo e a conservación do patrimonio histórico e artístico da comarca, tamén contou con artigos sobre Historia local, Etnografía, escavacións arqueolóxicas, Arte, Heráldica, música tradicional, onomástica da parroquia, etc. O boletín estaba ilustrado con debuxos e fotografías en branco e negro. A única mostra narrativa que se atopou é a publicación nun dos seus números dun relato de Exeria Branco. Na súa presentación afirmaban...

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade irregular aparecida na Coruña na década dos anos oitenta; concretamente, consérvanse exemplares de 1984. Continuou a editarse ata o número especial dedicado ao primeiro de maio, no ano 1986. Cómpre salientar o labor dos tres presidentes que fixeron posible a existencia e continuación deste boletín: Pablo Uriel Díaz, o maxistrado Claudio Movilla Álvarez e o avogado coruñés Guillermo Díaz Gómez. Só ocupaba unha folla que non acostumaba levar cabeceira. Esta publicación estivo profundamente vinculada ao Ateneo da Coruña, asociación que naceu en febreiro de 1977 co apoio de persoas que pertencían a distintos sectores sociais. Tendo en conta o gran número de actividades que levaban a cabo crearon comisións de cine, fotografía, política, muller, música, deseño, lingua, etc. Colaborou xente como Pablo Castellanos, Fernando Morán, Francisco Fernández Ordóñez, Juán Luis Cebrián, Javier Solana, Camilo Nogueira, Rafael Dieste, Xosé Luís Aranguren, Cristina Alberdi, Celso...

1. Relativo ou pertencente ás bombacáceas.

2. Árbore da familia das bombacáceas.

3. Familia de árbores da orde das malvais integrada por arredor de 200 especies reunidas nuns 20 ou 30 xéneros, principalmente de zonas tropicais e subtropicais. Algunhas especies proporcionan unha madeira lixeira como a balsa. Entre as especies africanas destaca o baobab e das americanas cómpre salientar o capoc.

1. Acción e efecto de bombardear.

2. Ataque con bombas efectuado pola aviación. O primeiro bombardeo tivo lugar en outubro de 1912 durante a Guerra dos Balcáns. Durante a Primeira Guerra Mundial aumentou a importancia dos bombardeos aéreos. Tanto os alemáns como os franceses comezaron a construír avións de bombardeo, que coas súas incursións sobre os principais centros industriais orixinaron o nacemento dos avións de caza. Estes últimos comezaron a transportar bombas, nacendo deste xeito os cazabombardeiros. Tamén se utilizaban os dirixibles como bombardeiros diúrnos. Non obstante , o bombardeo estratéxico perdeu importancia polo posible uso dos grandes mísiles terra-terra e dos submarinos nucleares cos seus mísiles balísticos.

3. Bombardeo levado a cabo polos grandes avións en voo horizontal.

4. Fluxo de electróns que inciden sobre o anticátodo dun tubo electrónico.

5. Bombardeo efectuado pola aviación en traxectoria ascendente.

6. Bombardeo levado a cabo polos cazabombardeiros que se lanzan desde unha determinada altura contra o obxectivo.

7. Acción de disparar a artillería dun barco contra a costa. A súa finalidade pode ser reforzar misións terrestres ou anfibias ou destruír instalacións costeiras ou cidades.

8. Acción de inundar unha conta de correo electrónico con informacións inútiles para quen as recibe.

9. Bombardeo aéreo efectuado voando a pouca altura -e xeralmente despois dunha aproximación feita tamén en voo rasante- contra obxectivos difíciles de atacar desde máis altura.

PERSOEIRO

Actor. En 1870 trasladouse a Arxentina, onde actuou en numerosos melodramas. De volta a Barcelona (1883), ingresou no Romea para seguir coa súa carreira. Ángel Guimerà elixiuno como protagonista das súas obras Mar i cel (Mar e ceo), L’ànima morta (O espírito morto), Rei i monjo (Rei e monxe) e Terra baixa (Terra baixa). Estreou tamén obras de Frederic Soler e de Josep Pin i Soler. Nos últimos anos especializouse en papeis cómicos.

GALICIA

Pintor francés. Foi un dos representantes do academicismo oficial, díscipulo de Federico Madrazo e de Cogniet. Auténtico ditador das artes, impediu que o estado francés aceptase o legado da obra de Toulouse-Lautrec. Foi un bo retratista (Victor Hugo e Renan). Doou a súa colección de arte á súa cidade natal, onde se creou o Museo Bonnat.

1. Relativo ou pertencente ás bonnemaisoniáceas.

2. Alga da orde das bonnemaisoniáceas.

3. Orde de algas da subclase das florideofíceas que comprende especies de clico trixénico, con tetrasporófitos de aspecto moi diferente aos gametófitos, notables pola presenza de células secretoras de iodo.