"To" (Contén)

Relativo ou pertencente ao ectoderma.

Capa celular externa do blastoderma durante o estadio de blástula secundaria. É característico do desenvolvemento das aves e dos mamíferos.

Procedemento de reprodución de documentos no que o orixinal, mecanografado cunha tinta especial ou en papel carbón, se comprime sobre unha capa de xelatina que pode servir de forma para certo número de copias.

Blástomero que contribúe á formación do ectoderma.

Tipo de micorriza formada nas raíces de plantas leñosas, especialmente nas árbores ximnospermas coma os piñeiros, e algunhas anxiospermas coma os carballos, as aciñeiras e os eucaliptos. As hifas dos fungos micorrícicos presentes no solo vense estimuladas polas secrecións das raíces e medran formando un manto groso na superficie das raiceiras secundarias. As hifas penetran entre as células e interconéctanse no interior da raíz, dando lugar a unha estrutura típica denominada rede de Hartig, onde ten lugar o intercambio de substancias entre o fungo e a planta; o fungo libera hormonas que estimulan o crecemento e ramificación das raíces das plantas. A ectomicorriza favorece a absorción, traslación e almacenamento dos nutrientes e evitan a súa perda por lixiviación. As micorrizas cobran maior importancia para o desenvolvemento das plantas en ambientes secos ou pobres en nutrientes, polo que se creou toda unha tecnoloxía para conseguir plántulas inoculadas con estes fungos que poidan contribuír...

Aplícase ao biotipo humano correspondente á clasificación de Sheldon, de estrutura grácil, extremidades alongadas respecto ao tronco e peso baixo en relación coa superficie corporal. Segundo Kretschmer, equivale ao tipo asténico.

Parasito que vive temporal ou permanentemente sobre a superficie externa do hospedeiro.

Anomalía da situación ou posición dun órgano.

Relativo ou pertencente ao ectoplasma.

Corpúsculo proteico que acostuma darse nas células das cianobacterias.

Formación do citoplasma que se dá nos primeiros estadios de segmentación do cigoto dalgúns crustáceos, como os do xénero Cyclops, e tamén nalgúns insectos. Pénsase que a súa función ten relación coa diferenciación xerminal.

Estratexia fisiolóxica de certos organismos que regulan a temperatura corporal mediante fontes externas de calor.

Aplícase ao organismo que non dispón de suficientes mecanismos fisiolóxicos produtores de calor para asegurar, de xeito constante, unha temperatura corporal idónea coa que realizar as funcións metabólicas e que depende, polo tanto, de fontes externas de calor. As plantas, os anfibios e os insectos son exemplos de organismos ectotermos.

Aplícase ao cefalodio que se forma sobre o talo e ás micorrizas que aparecen principalmente nos espacios intercelulares.

Solo orixinado basicamente pola influencia dos factores climáticos.

Animal que vive externamente sobre outro organismo.