"To" (Contén)

Empresa editora fundada en 1921 pola Irmandade da Fala de Ferrol. Publicaba unicamente en lingua galega. O seu equipo directivo estaba integrado por Xaime Quintanilla, o director, Fiz Álvarez do Castelo, secretario, Manoel Morgado, administrador, e Ramón Villar Ponte, xerente. Publicaba principalmente obras en prosa, pois seguindo as directrices das Irmandades vía a necesidade de fomentar o cultivo literario en galego, nun eido que estaba un pouco abandonado malia o Rexurdimento literario que se producira no século anterior. A editorial comezou a súa andaina publicando Alén de Xaime Quintanilla, Mal de moitos e Trato a cegas de Charlón e Hermida, e Trebón de Armando Cotarelo Valledor, todas elas pezas dramáticas representadas anteriormente e con certo éxito. Despois delas, iniciaron a colección Céltiga no mes de marzo de 1922, co subtítulo de “Novela mensual ilustrada”, con publicacións dos colaboradores da editorial. De periodicidade mensual, custaba 30 céntimos a entrega. Chegou a acadar...

Empresa editorial establecida en Bos Aires no ano 1957. Rematou o seu traballo de edición en 1959. Fundada por Luís Seoane e Diego Díaz Dorado, aos que posteriormente se uniron Antonio Baltar, Perfecto López e Manuel Martínez Lamela, pretendeu difundir a cultura e a lingua de Galicia, apoiando o labor realizado por diversos escritores e artistas establecidos fóra do país. As obras incluídas no seu catálogo xeral dividíronse en catro coleccións. A denominada “Mestre Mateo”, iniciouse co libro de teatro Midas. O ángulo da pedra, de Isaac Díaz Pardo; na colección “Martín Sarmiento” editáronse diversos ensaios técnicos e económicos e na titulada “Herba de namorar” tiráronse do prelo obras de poesía. A cuarta das coleccións denominouse “Idacio”.

Empresa editorial fundada por un grupo de anarcosindicalistas galegos exiliados en Francia nos anos corenta do s XX, vencellados á Confederación Regional Galaica da CNT no exilio. Co seu selo publicouse o folleto do vigués Campio Carpio “Curros Enríquez: poeta épico de la España Heróica” (1949), cun prólogo de Miguel Vázquez Valiño, membro destacado do grupo editorial e da Confederación Regional Galaica no exilio.

Empresa editorial fundada na Coruña en novembro de 1924 e dirixida por Leandro Carré Alvarellos e Ánxel Casal. Como continuadora do labor iniciado pola Editorial Céltiga, dedicouse á publicación de narrativa, poesía e teatro. Nela participaron numerosos autores vencellados ás Irmandades da Fala, á xeración Nós e ao Seminario de Estudos Galegos. Publicaba quincenalmente co seu selo unha obra de narrativa curta e xunto coa Colección Céltiga formou parte do proxecto que pretendía crear publicacións accesibles que fomentasen a lectura en galego. Das portadas e das ilustracións responsabilizouse Camilo Díaz.

Persoa que redacta artigos editoriais.

(841-870) Derradeiro rei da Anglia do Leste (855-870). Foi fillo dun rei saxón e adoptado polo Rei Offa, a quen sucedeu no trono. Morreu saetado e decapitado por uns dinamarqueses. É patrón dos estudiantes de Inglaterra. Na iconografía leva unha coroa real na cabeza e unha frecha na man como atributo persoal.

Sociedade fundada en 1843 por Jean-Baptiste Muard e Pierre Boyer en Pontigny (Francia), co fin de remediar a situación de abandono e destrución que vivía a Igrexa gala tralo estoupido da Revolución Francesa e formar un grupo de misioneiros que suplise as necesidades das parroquias da diocese. Desde a expulsión das ordes relixiosas o superior comezou a residir en Hitchin, Inglaterra.

(Islip, Oxford 1003 - Westminster 5.1.1066) Rei de Wessex (1042-1066), fillo de Etelredo II. Coñecido como san Duarte ou Eduardo o Confesor, foi o derradeiro rei anglosaxón de Inglaterra. Trala invasión dos dinamarqueses, con dez anos de idade, refuxiouse en Normandie. Trinta anos despois, logo da morte de Canuto I e coa axuda do seu sogro Godwin de Wessex, accedeu ao trono (3.4.1043). Durante o seu reinado favoreceu a nobreza normanda, feito que orixinou enfrontamentos cos anglosaxóns e dinamarqueses (1050-1052). Reduciu os impostos sobre o campesiñado e permitiu a mellora na agricultura. Construíu a abadía de Westminster onde foron sepultados dende aquela os reis de Inglaterra. Sucedeuno Guillerme o Conquistador, duque de Normandie. Foi canonizado no 1161. Na iconografía leva barba longa e vestiduras reais e, como atributos, a coroa e cetro reais e un anel. A súa festividade celébrase o 13 de outubro.

1. Cousa producida por unha causa.

2. Resultado da acción dunha causa. Segundo a teoría analítica da causalidade, o resultado da causa está contido na propia causa e garda unha proporción con ela. Fronte a esta liña de pensamento, autores como N. Malebranche, G. W. Leibniz, D. Hume e máis tarde J. Stuart Mill, defenderon que, malia a súa conexión, non existía unha inclusión do efecto na causa.

3. efecto colateral

   Efecto que acompaña a acción principal dun medicamento. Ás veces aprovéitase o efecto colateral como efecto principal.

4. efecto de entalla

   Aumento localizado de tensións internas, provocado polos cambios súbitos de sección transversal dunha peza metálica.

5. efecto de escala /

   Influencia da variación das dimensións dun corpo sobre os coeficientes adimensionais que se determina na aplicación da teoría de modelos.

6. efecto de expulsión

   Tendencia á migración das escouras, inclusións e outras partículas insolubles da ferrita nun lingote de aceiro.

7. efecto de posición

   Diferencia de efecto do conxunto de dous ou máis xenes segundo as súas posicións relativas nos cromosomas.

8. efecto de urdido/trama TÉXT

   Debuxo producido na roupa polos ganduxos do urdido ou da trama.

9. efecto do solo

   Influencia que ten a proximidade do solo sobre o valor da resistencia inducida dunha ala. Toda ala de envergadura finita provoca a deflexión das liñas de fluxo que se dan no caso de fluxo bidimensional (envergadura infinita). A proximidade do solo diminúe esta deflexión achegando as liñas de corrente de fluxo ás do caso bidimensional.

10. ...

Aplícase á planta naturalizada que aparece nun lugar de xeito intermitente, pero que non se instala definitivamente nel.

Acción e efecto de efeminar ou de efeminarse.

Ivan Antonovič Jefremov.

(Nísibis, Mesopotamia 306 - Edessa 373) Escritor sirio e doutor da Igrexa. Dirixiu a escola de canto de Nísibis (350-363), e foi diácono do bispo de Nisibina. Cando a cidade pasou ao poder dos persas marchou a Edessa (363). Escritor prolífico, as súas obras pódense dividir en homilías ou prosa métrica relixiosa (memra) e en himnos ou madraše, cun refrán (‘onitā) repetido despois de cada estrofa. Na iconografía viste túnica cinguida e manto abotoado no peito, e como atributos leva unha pluma e un libro e, ás veces, tamén unha trompeta. A súa festividade celébrase o 9 de xuño en Occidente (antes da reforma litúrxica o 18 de xuño) e o 28 de xaneiro en Oriente.