"An" (Contén)

1. Fileira de bancos. SIN: grada.

2. Nun terreo inclinado, zona que se pode adicar ao cultivo grazas á construción de pequenos muros. SIN: bancal, socalco.

3. Grupo grande de peixes que pasan xuntos. SIN: banco.

4. Conxunto de bancos feitos de táboas traveseiras que van de babor a estribor nos botes e que serven de asento aos remeiros, ou bancos que se colocan dentro do bordo nas embarcacións menores.

1. Pano que vai colocado enriba dunha mesa ou banco para protexer a madeira e mesmo adornar.

2. Pedra de granito alongada que vai colocada nas fachadas dalgunhas casas amodo de asento, á beira dunha estrada ou camiño, onde os veciños dun lugar sentan a descansar ou parolar, especialmente no lusco fusco do verán.

3. Porción de terreo cultivable situado en lugares de difícil acceso como unha pendente ou montaña, en forma de banzos. SIN: bancada, socalco.

4. Franxa de area ou pedra nun terreo labrado.

1. Relativo ou pertencente á banca ou aos bancos de crédito.

2. Denominación do grupo de economistas ingleses que se opuxo ao Peel Act de 1844 e ás teses da Currency School. Hai que sinalar entre eles, en primeiro lugar, a Thomas Tooke, Johan Fullarton e James William Gilbart. Conseguiron a adhesión da maioría dos principais economistas, en particular a de John Stuart Mill, contra os homes prácticos e os funcionarios do Bank of England. As súas críticas pódense sintetizar en tres ideas principais: en primeiro lugar, o control da emisión é insuficiente para garantir a estabilidade; en segundo lugar, a convertibilidade é suficiente para asegurar a estabilidade monetaria; en terceiro lugar, o Bank of England non pode dividirse en departamento emisor e departamento bancario.

1. Paso dunha escaleira. SIN: banzo, chanzo.

2. Largueiro da cama.

PERSOEIRO

Comediógrafo e poeta barroco. É o autor do tratado Teatro de los teatros de los pasados y presentes siglos, traballo publicado fragmentariamente no 1901, no que defende a comedia dos ataques dos xesuítas. No 1722 editáronse as súas Obras líricas, influídas por Góngora, e os seus textos dramáticos (A pedra filosofal, derivada de La vida es sueño, El esclavo en grillos de oro e o auto sacramental El gran químico del mundo) nos que procurou imitar o estilo de Calderón.

PERSOEIRO

Compositor, organista e teórico musical. Continuador de Orazio Vecchi na produción do madrigal dramático, foi un dos primeiros en usar o baixo numerado, indicacións de pianoforte e a barra de compás nas partituras de música vocal. Escribiu algúns tratados teóricos e tamén música vogal de igrexa e música instrumental.

PERSOEIRO

Poeta. A súa poesía, clásica e intimista, aparece en catro libros de poemas: Las barcas (1907), El libro de los elogios (1908), El cascabel del halcón (1909) e La urna (1911).

1. 1. Asento estreito e longo, con respaldo ou sen el, xeralmente feito en madeira no que poden sentar varias persoas á vez.

   2. Táboa que vai fixada de banda a banda en certas embarcacións menores destinada ao asento dos remeiros.

2. 1. Táboa sólida, de madeira ou metal, xeralmente horizontal, que posúe os dispositivos necesarios para efectuar os diversos traballos de carpinteiro, cerralleiro, axustador, alpargateiro, etc.

   2. Estrutura que soporta os diferentes mecanismos de certas máquinas e, por extensión, a propia máquina.

   3. banco de carpinteiro OFIC

      Mesa de traballo dalgúns carpinteiros, formada por un taboleiro de madeira longo e pesado que vai colocado sobre catro pés.

3. 1. Táboa que usaban os cambistas (banca).

   2. Institución económica que acepta fondos en préstamo (depósitos, obrigacións, etc) e que, en certos casos, lle facilita fondos a quen desexe un préstamo. Canto maior sexa a diferenza entre os dous compoñentes, máis elevados serán os beneficios resultantes, produto da diferencia entre o tipo de xuro que se cobra e o que se paga. En atención á propiedade do capital, os bancos poden ser privados, públicos ou mixtos. Polo ámbito de acción, clasifícanse en bancos locais, rexionais, nacionais e internacionais. Polas funcións que desempeñan, os bancos pódense clasificar en centrais, comerciais de depósitos, industriais e especializados. O banco central ten como funcións esenciais a emisión de billetes, a actuación como prestamista en última instancia (banqueiro dos bancos), facer de banqueiro e nalgúns casos de caixeiro do goberno, operar como xestor e depositario das reservas de ouro e de divisas, e asumir normalmente a xestión da débeda pública. O banco comercial/de depósitos...

   3. ...