"Ea" (Contén)

CIDADES

Cidade romana situada en Villaricos (Cuevas de Almanzora, Almería). Factoría púnica dende o s V a C, acadou unha grande importancia económica na época romana. Perdurou ata a dominación sarracena.

PERSOEIRO

Escritor de formación autodidacta. Exiliado en Inglaterra, comezou a súa andaina literaria con Valor y miedo (1938). Entre outras obras, destacan os ensaios Lorca, el poeta y su pueblo (1945) e Unamuno (1952); a novela La raíz rota (1953) e El centro de la pista, publicado postumamente en 1960. A súa triloxía La forja de un rebelde (1951), composta por La forja, La ruta e La llama, está considerada a súa obra máis importante. Escrita en primeira persoa, trata dende o Madrid da adolescencia do autor ata os anos da guerra e do exilio.

PERSOEIRO

Director de circo norteamericano que rexentou o famoso Circo de Barnum e Bailey. Mercou unha colección de elementos e fenómenos curiosos que chamou o Americam Museum. Escribiu Autobiografía (1854).

PERSOEIRO

Actor e director francés, discípulo de Charles Dullin. Traballou no Vieux Colombier de Jacques Copeu e foi amigo de Antonin Artaud e Étienne Decroux, quen lle transmitiría a paixón pola expresión xestual. Iniciou a súa andaina na compañía L’atelier, dirixida por Dullin, para despois pasar ao teatro da Comédie Française onde amosaría os seus dotes de actor e director singular. Formou unha compañía coa súa muller, Madeleine Renaud (1946). En 1959 foi nomeado director do Teatro do Odeón, onde dirixiu espectáculos moi diversos a partir de textos de Paul Claudel, Eugène Ionesco, Camus, Anouilh, Montherlant, Gatti, Jean Genet ou Marguerite Duras, mesturando repertorios clásicos coa presentación de novos autores e autoras. Configurou, así, unha liña de traballo que destacou pola orixinal recreación dos clásicos e a decidida aposta pola dramaturxia contemporánea. Igualmente importante foi a presentación en París de directores e colectivos da transcendencia de Jerzy Grotowski, Peter Brook, Teatro...

PERSOEIRO

Escultor. Estudiou na Escola de Artes e Oficios de Bilbao e en Madrid xunto a Agustín Querol. Representa escenas e tipoloxías do pobo vasco: Los layadores ou Regata de traineras. É autor dos monumentos á raíña Mª Cristina (Donostia, 1917) e a Sarasate (Iruña, 1919), amais dunha serie de bustos de literatos que se atopan no concello de Madrid como os de Calderón de la Barca, Lope de Vega ou Quevedo.

PERSOEIRO

Corsario francés. Serviu na flota do almirante holandés Ruyter contra Inglaterra (1666-1667). Despois púxose ao servizo de Francia contra Holanda. No 1694 rompeu o bloqueo inglés de Dunkerque, e no 1696 derrotou a escuadra holandesa. Luís XIV concedeulle un título nobiliario.

PERSOEIRO

Bispo de Elna (1696-1721). Publicou o Catechisme diocésain (Catecismo diocesano, 1698) para substituír o manual de instrución relixiosa do padre Xoán Eusebio Nieremberg. Fixo edificar o pazo episcopal de Perpiñán (1707).

GALICIA

Pintora Galega
Nada en Abades (Silleda), emigrou a Arxentina moi nova, feito que marca de xeito significativo a súa obra. Esta autora de estilo surrealista concibe a pintura como unha extensión do que foi a súa profesión, deseñadora de moda.
Alumna do prestixioso artista Angel Lemos, a súa obra mostra motivos da vida diaria que condensan valores propiamente galegos. Busca proxectar as bondades estéticas e espirituais da Galicia territorial á Galicia da diáspora. 

1. de basear.

2. 1. Nas representacións heráldicas, aplícase á columna coa base dun esmalte diferente.

   2. Nas representacións heráldicas, aplícase aos edificios ou obxectos postos sobre unha base ou pedestal.

1. 1. Conxunto de todas as pezas que están debaixo da columna entre esta e o chan: escocia, pedestal ou peaña, plinto, toro e zócolo.

   2. Parte inferior continua dunha construción ou dunha parte dun edificio.

   3. Muro baixo que serve de soporte común a un grupo de columnas.

   4. Soporte dunha arca, dunha escultura, etc.

2. Substrato litolóxico.

1. Apoiar algo sobre certa base. OBS: Xeralmente, utilízase en sentido non material.

2. Tomar algunha cousa como base para facer algo.

CAPITAIS

Capital do cantón de Basilea-Cidade (Basel Stadt), Suíza, (171.170 h [1998]). Esténdese polas dúas beiras do Rin preto da fronteira con Francia e Alemaña. A súa situación, ao lado da vía fluvial cara ao NO de Europa, converteuna nun importante centro de transporte e comunicacións, por onde se canalizan dende o s XIX unha gran parte das exportacións suízas. A cidade posúe un dos centros de ensino superior máis antigos do mundo, a Universidade de Basilea, fundada en 1460. Foi sede das famosas Bibelgesellschaft (1804) e Evangelische Missionsgesellschaft (1815). Entre os monumentos máis sobranceiros destacan a Catedral (edificada no s XI en estilo románico e refeita no s XIV, en gótico), o Spalentor (s XV) e a Casa da Cidade (1513). Fortificada por Valentiniano no 374, foi devastada polos hungaros (917) converténdose o señorío da cidade en episcopal. Nun principio, a burguesía mantivo unha loita permanente contra o Bispo e, máis tarde, contra os Habsburgo, ata conseguir a...