"RAM" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1337.
-
PERSOEIRO
Mariño. Vicealmirante da Armada Española, comandou os buques Legazpi, Extremadura, Urania e Lepanto. Foi nomeado en 1915 capitán xeneral do Apostadero de Ferrol e despois conselleiro do Tribunal Supremo de Guerra y Marina. Colaborou na Revista General de la Marina. Na súa obra destacan Motores marinos de combustión interna (1908), en colaboración con Antonio Magaz, El teniente de navío D. José Luis Díez; recuerdos del tiempo viejo (1923), La Revolución del 68 (1924), Viaje del transporte Legazpi a los islotes de Salund en busca del crucero Filipinas (1926), Más sobre los embrollos históricos (1926), El nombre de Cervantes en nuestra Armada (1927) e Los ciclones antillanos (1929).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
erso ou conxunto de versos que se engaden ao final dunha composición métrica, especialmente nun soneto.
-
Forma musical italiana de finais do s XV e principios do s XVI, en que a voz superior se acompaña doutras, de instrumentos ou alterna con fragmentos musicais. É un xénero entre popular e cortesán, xeralmente de contido amoroso. Os primeiros estrambotes foron publicados por O. Petrucci nas súas coleccións de frottole.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que resulta raro por ser moi diferente ao normal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Arte de pesca que forma parte da liña que levan as dornas para a pesca do congro. Consta dun fío groso cun pandullo na punta, do que sae unha tanza rematada nun anzó; unida ao aparello leva tamén unha bolsa co engado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Herbácea de ata 100 cm de altura, de aspecto ramalludo e cuberta de longas espiñas, con follas de ata 20 cm de longo e dentadas, flores brancas pentámeras con forma de funil e froitos constituídos por cápsulas de cor verde de 5 cm de lonxitude, que aparece en medios ruderais como cultivos e lugares incultos e removidos nitrificados, e que presenta alcaloides derivados do tropano -de acción antiespasmódica, antiasmática e antiparkinsoniana-. As follas frescas trituradas empréganse como analxésico local e as follas desecadas fúmanse para solucionar problemas respiratorios e como alucinóxeno pola súa acción soporífera e hipnótica.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cabo que se amarra ao rizón na arte de pesca ao trabuquete.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acordo realizado o 14 de febreiro de 842 entre Luís II o Xermánico e Carlos II o Calvo, vencedores en Fontenoy-en-Puisaye (841) contra o seu irmán Lotario e o seu sobriño Pipino II. O historiador J. E. Nithard conservou o texto no seu prototipo latino e nas versións producidas en romance e altoalemán, que son os testemuños máis antigos que se conservan destas dúas linguas. Luís II pronunciou a fórmula en romance e Carlos II, en alemán.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Representación gráfica dun conxunto ou dunha operación entre conxuntos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rexión de transición entre as zonas mediana e antemarxinal, que é a zona contigua á marxinal das ás dos insectos. Equivale á posdiscal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que é propio de territorios non pertencentes á zona mediterránea.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase á altura dun astro cando este pasa polo meridiano do lugar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Poñer fóra dos límites do mundo ou das súas condicións normais.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Revista trimestral de pensamento e cultura aparecida en outono de 1994 en Iria Flavia (Padrón). Editada pola Fundación Camilo José Cela e dirixida polo propio escritor ata a súa morte, acontecida o 17 de xaneiro de 2002, dedícase á difusión da literatura e da cultura en xeral. Dividida nas seccións “El émbolo de Descartes”, “El rayo y la esperanza”, “La lumbre y el amor” e “Las cartas sobre la mesa”, entre outras, recolle textos, ensaios ou poemas de distintas procedencias e inéditos en castelán.
-
-
Que está fóra das vías piramidais.
-
Conxunto de transtornos provocados pola alteración do sistema extrapiramidal. Son principalmente hipertonías musculares ou alteracións na regulación dos movementos involuntarios e automáticos.
-
Complexo situado no cerebro e formado polos núcleos grises motores e por fibras nerviosas aferentes e eferentes. Localízase nas rexións subtalámicas e por baixo da codia cerebral.
-
-
GALICIA
Prehistoriador e arqueólogo. Catedrático de Prehistoria da Universidade de Santiago de Compostela (2000), especializouse no estudo do fenómeno megalítico desde que defendeu en 1990 a súa tese de doutoramento sobre Estudio de los ajuares líticos de las sepulturas megalíticas del NO: Galicia y el N de Portugal (1991). Colaborou, entre outras publicacións, en Brigantium, Gallaecia, Arqueohistórica e BAR International Series. Das súas obras destacan Megalitismo de la Península Ibérica. Tipología y secuencia de los materiales líticos (1992) e Arqueoloxía da morte na Península Ibérica, desde as orixes ata o medievo (1995).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Cerámica orixinaria da cidade italiana de Faenza. A súa sona provocou que a palabra italiana faenza e a francesa faïence se empregasen como sinónimo de maiólica. Durante a Idade Media, a arxila cubríase cunha capa branca sobre a que se facía a decoración; durante esta época desenvolvéronse tamén as técnicas do esmaltado en branco e do engobe. No Renacemento ampliouse a gama de cores coa introdución do amarelo intenso e do azul turquesa. Empregáronse motivos decorativos de inspiración bizantina e árabe, e posteriormente os góticos, ata que a finais do s XIV se centraron nos motivos italianos. Dos novos estilos creados polos ceramistas destacan o bello, caracterizado pola cerámica maiólica de cor gris-azul celeste; o fiorito, con motivos decorativos que cobren case toda a peza; e o compediario, que se distingue polos produtos manufacturados de cor branca cunha policromía reducida ao amarelo e ao azul. Despois da crise do s XIX que provocou...
-
GALICIA
Editor. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela. Redactor e director da Gran Enciclopedia Gallega, desenvolve o seu labor profesional no eido cultural e editorial no Instituto Galego de Información do grupo Sargadelos. Colaborou na Radio Galega e elaborou guións para televisión: Ayer, emitida por TVE-2; Gallaecia Fulget, para a TVG; e Memoria con figuras. Como tradutor, realizou a versión castelá das novelas Os prisioneiros e Lucía Mc Cartney, de Rubem Fonseca, e a adaptación ao galego dos libros A catedral de Santiago e o Barroco, O patrimonio histórico da Universidade e Historia de Santiago de Compostela. Acadou o Premio de Xornalismo V Centenario da Universidade de Santiago polo seu programa radiofónico Galicia Universitaria, realizado entre 1994 e 1995.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Automobilista. Proclamouse campión mundial de Fórmula 1 en cinco ocasións (1951, 1954, 1955, 1956 e 1957). Entre 1950 e 1957 venceu nun total de 24 grandes premios do campionato do mundo da especialidade.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Guionista de cine, crítico de arte e pintor. Residiu en València, onde dirixiu a revista poético-política Murta. Estudiou dereito e filosofía en Irún e trala Guerra Civil exiliouse a Francia, onde escribiu Léon Blum y su época e traduciu L’Espoir de Malraux. Compaxinou os labores literarios cos plásticos. Regresou a España e despois de pasar por diversos campos de concentración, instalouse en Madrid onde realizou guións de cine e dirixiu as páxinas de arte do xornal Ya. Conferenciante, colaborou na prensa española e latinoamericana. Foi autor, entre outras obras, de Benjamín Palencia (1972), Fornells-Plá (1975), Boado (1977), Constantino Grandío López, pintor y miembro de la Sociedad Protectora de Animales (1990) e colaborou, entre outros, en Treinta pintores gallegos (1974) e A Diego Giráldez, un pintor intelectual (2000). Organizou a I Bienal de Marbella, pola que recibiu o Premio da Crítica e obtivo...
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Discurso artificial e grandilocuente co que se pretende enganar a xente.
-
Cousa que semella ser máis do que en realidade é.
-
Confusión grande que se forma sobre un asunto.
-