"Rel" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Alemparte (Lalín). O seu cumio acada os 642 m de altitude.

GALICIA

Poeta. Coñecido como o poeta da montaña, comezou a carreira eclesiástica no seminario da súa vila natal, onde destacou, máis ca polos seus estudos de latín e dos autores clásicos, pola súa habilidade para versificar composicións de carácter humorístico e satírico. Abandonou o seminario e fíxose mestre. Durante esta etapa trabou amizade co médico e poeta M. Leiras Pulpeiro, un dos escritores que máis influíu sobre a súa obra inicial, e comezou a colaborar co periódico local El baluarte de Galicia. Rexente da escola do padroado de Fondós, en Foz, entrou en contacto co agrarismo da man de Antón Villar Ponte e colaborou na publicación satírica Guau... Guau!, para a que escribiu varias poesías de temática cívica. Despois de gañar un certame poético con “De Ruada” (1895), publicou Montañesas (1904), o seu primeiro libro, que constitúe un conxunto de composicións líricas de diálogo coa natureza. Trasladado a Calvos de Randín por mor da súa vinculación...

PERSOEIRO

Novelista checo. Coñecido como Karel Novák, a súa obra clasifícase dentro do ámbito do realismo socialista. Publicou Železný kruh (O círculo de ferro, 1927-1932).

PERSOEIRO

Emperador de Roma (283-284), fillo do Emperador Marco Aurelio Caro. Foi nomeado césar xunto co seu irmán Marco Aurelio Carino. Converteuse en augusto despois da morte do seu pai. Foi asasinado no Bósforo, cando regresaba dunha campaña contra os persas.

GALICIA

Historiador. Cronista oficial dos concellos de Betanzos, Miño e Paderne, foi fundador do Museo das Mariñas de Betanzos e director dos grupos Brinco Garelo e Danzas Gremiales de Betanzos. Publicou Betanzos y sus murallas (1966), Desde las nubes de la historia. Cien años de la historia de un monasterio (1967), Las danzas de Betanzos (1979), Betanzos de los Caballeros y sus Mariñas (1984), Miño: apuntes históricos y guía del municipio (1990) e Guía del Camino Inglés a Santiago (1997).

PERSOEIRO

Arquiveiro. En 1520 entrou ao servizo do Conde de Lemos como arquiveiro e bibliotecario. Permaneceu dúas décadas na vila de Monforte de Lemos, onde desenvolveu unha actividade investigadora moi relevante, que deixou rexistrada nos espazos en branco dun exemplar do Ptolomeo, de Treschel. Alí escribiu, en tres columnas, o que se considera o primeiro vocabulario galego-castelán, con 156 entradas e algúns sinónimos.

1. 1. Estrutura propia do oído externo dos mamíferos, que serve para percibir cunha maior eficacia os sons. Está formada por tecido cartilaxinoso e conxuntivo, a maneira de embude de forma máis ou menos oval e coa superficie interna sucada de pregaduras, orientados de tal maneira que ao rebotar as ondas sonoras contra eles, diríxenas cara ao orificio auditivo externo.

   2. Sentido do oído.

2. 1. Aquilo que ten forma ou se parece a unha orella.

   2. Doce tradicional de Entroido que se elabora con fariña, ovos, azucre, manteiga, anís e limón e ao que se lle dá forma de orella.

   3. Apéndice lateral dun recipiente, sen perforar, que serve para agarralo.

   4. Cada unha das dúas pezas metálicas ou de madeira en forma de aletas que, a un e outro lado da rella do arado tradicional, serve para anchear o suco e para voltear a herba.

   5. Parte do zapato que serve para axustalo á empeña.

   6. Parte saínte a cada lado do respaldo dunha cadeira ou sofá en que se pode apoiar a cabeza.

   7. ...

1. Golpe que se dá coa man na orella.

2. Tirón de orellas.

1. orelludo.

2. peixe lúa.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, delimitado ao S polo Guadiana, onde se forma o pantano homónimo (3.093 h [2001]). A economía baséase na agricultura, na gandaría e no aproveitamento de materiais para a construción. Destaca un palacio do s XIV, restaurado posteriormente.

PERSOEIRO

Conquistador. Marchou para América en 1528 e en 1541 uniuse á expedición de Francisco Pizarro no Amazonas e este mandouno a colonizar Ecuador, onde fundou Guayaquil. Á volta de Pizarro a Quito, percorreu o curso do Amazonas e as costas de Venezuela. En 1545, intentou unha nova expedición a Nueva Andalucía, pero morreu no intento.

1. Cada unha das dúas pezas metálicas ou de madeira en forma de aletas que, a un e outro lado da rella do arado tradicional, serve para anchear o suco e para voltear a herba.

2. Cada unha das dúas pezas dunha gorra ou dun casco que cobren ou protexen as orellas.

3. Peza situada a ambos os lados da cabezada que se emprega para protexer os ollos das cabalarías e impedir que vexan polos lados. OBS: Adoita empregarse en plural.

4. Orella de porco curada e salgada.

1. Tirón de orellas.

2. parotidite.

3. Tumor que se localiza nas glándulas linfáticas dos oídos.