"Imo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 631.
-
PERSOEIRO
Relixioso xesuíta. Reitor de Vilagarcía de Arousa, Burgos e Valladolid, foi autor de diversos catecismos que tiveron unha gran difusión e que se traduciron a diversas linguas.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Arquitecto. Foi discípulo de Domingos Antonio de Andrade nas obras da catedral de Santiago de Compostela e mestre de obras desde 1701. Representou unha nova liña dentro do decorativismo barroco, cun marcado carácter xeométrico e máis realista nos temas vexetais, acentuando o grosor e volume das placas e obtendo unha considerable sensación espacial. Dirixiu a reedificación de San Fiz de Solovio e a construción dos derrubados Cuarteis do Barrio da Cerca (1703-1707). Proxectou a igrexa de Santa María de Dodro (1719) e encargouse da dirección das obras do convento de Santa Clara ata 1730. Realizou retablos como o da capela da Prima (1721) da catedral de Santiago de Compostela e os retablos maior (1727) e de San Francisco de Borja e San Luís Gonzaga (1735) na igrexa da Compañía de Xesús. Entre 1729 e 1737 realizou a capela do Santo Cristo no convento de Santa María de Conxo. Continuou a traballar para a catedral compostelá, como a Casa de Exercitantes, e entre 1740 e 1752 realizou a igrexa de...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso dominicano. De orixe galega, foi mestre de estudantes e lector de Artes no colexio de San Gregorio de Valladolid, catedrático de Teoloxía da Universidade de Santiago de Compostela (1716), prior do convento de Santiago en varias ocasións e vigairo provincial do Reino de Galicia (1726-1727).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico ucraíno. Especialista en neuroloxía e psicoloxía, desenvolveu un método gráfico para determinar o perfil psicolóxico, como síntese dos resultados dunha serie de probas feitas sobre un individuo determinado.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actriz francesa. Coñecida como Michèle Morgan, despois da súa estadía sen éxito en Hollywood volveu a Francia, onde se converteu nunha das actrices máis admiradas. Da súa filmografía destacan The Fallen Idol (1948), Obsession (1954), Le chat et la souris (1975) e Stanno tutti bene (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Que é moi sagrado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Claude Henri de Rouvroy.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Louis de Rouvroy.
-
-
Relativo ou pertencente ao conde de Saint- Simon ou ao saint-simonismo.
-
Seguidor do saint-simonismo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Doutrina e movemento formado polos seguidores do conde de Saint-Simon, despois da súa morte e baseándose nas súas últimas obras, que pretendían fundar unha relixión secular da sociedade. Estendeuse principalmente por Francia e algúns países europeos. Por defender a clase máis numerosa e máis pobre, viuse a miúdo como precursor do marxismo. O seu socialismo, chamado utópico, pretendía ser non só un substituto da Igrexa senón incluso unha relixión. Defendían a convicción de que a Revolución Francesa e a sociedade industrial que xurdía representaban a superación da vella moral cristiá como aglutinador social e que era necesaria unha moral baseada na ciencia, é dicir, na socioloxía entendida como ciencia dos costumes ou da moralidade.
-
GALICIA
Médico. Ingresou no corpo da sanidade militar e especializouse no estudo das enfermidades da vista. Publicou artigos de temática moi variada, e as obras Astigmatismo (1915), Refracción ocular (1919) e Médicos gallegos en la política y las bellas letras.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Foi desterrado dúas veces polas súas sátiras. Destacan La hija de Celestina (1612), Casa del placer honesto (1620), El subtil cordobés Pedro de Urdemalas (1620) e Don Diego de Noche (1623).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Que é moi salubre.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de san Pedro Fiz.
VER O DETALLE DO TERMO -
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Sarria. Construída no s XIII en estilo románico, só conserva desta época a ábsida, precedida dun tramo recto e con planta semicircular no interior e pentagonal ao exterior. O arco triunfal é lixeiramente apuntado. No exterior destaca o campanario con baixorrelevos que forman rosetóns.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xeólogo. Doutor en Ciencias Naturais pola Universidad de Madrid, en 1911 foi nomeado catedrático de Xeografía Física e Xeoloxía Dinámica da Universitat de Barcelona. En 1942 trasladouse a Madrid, onde foi catedrático de Petrografía e Estratigrafía. Director do Museo Nacional de Ciencias Naturales (1956-1961), fundou e dirixiu o Instituto Lucas Mallada do CSIC. Escribiu Las clasificaciones mineralógicas cualitativas y cuantitativas (1941) e Estudia de los minerales petrográficos (1945).
VER O DETALLE DO TERMO -
MONTES
Monte situado no límite das parroquias de Covelo (Palas de Rei) e Marzán (Monterroso). O seu cumio acada os 706 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
ENSEADAS
Espazo natural de 2.700 ha situado no fondo da ría de Vigo limitado polo estreito de Rande. Nel está situada a illa de San Simón e desembocan os ríos Alvendosa, Ponte Nova e Verdugo. Baña as costas dos concellos de Redondela, Soutomaior e Vilaboa. O espazo intermareal forma parte da Rede Natural 2000 desde 2001. Está formado por superficies de lama e areas cubertas por pradarías de algas e uceiras. Faunisticamente destaca a poboación de anátidas e a presenza de limícolas durante os pasos migratorios.
VER O DETALLE DO TERMO -
ILLAS
Pequena illa situada na enseada de San Simón, no fondo da ría de Vigo, na parroquia de Cesantes (Redondela). De 250 m de longo e 84 de ancho, é pouco elevada e escarpada no litoral. Orixinariamente eran dúas illas, San Simón e Santo Antonio, que máis tarde se uniron por unha ponte. Pertenceu á orde do Temple desde o s XII ata o s XIV e as súas dependencias foron ocupadas polos franciscanos, que sufriron o saqueo de F. Drake en 1589. En 1598 instaláronse monxes procedentes de San Xoán de Poio que reconstruíron o vello convento. Anos despois regresaron os franciscanos ata que en 1702, despois da Batalla de Rande, o convento foi destruído. Reedificado de novo, permaneceron nel ata que se trasladaron en 1809 a Agrelo. En 1830 aprobouse este emprazamento para usalo como lazareto da cidade de Vigo. Na illa de Santo Antonio estaban os enfermos sen cura e na de San Simón os que poderían curarse. Durante a Guerra Civil e ata 1943 foi cárcere e despois albergue e fogar para orfos de mariñeiros. En...
VER O DETALLE DO TERMO