"Rab" (Contén)

1. Pau que serve para mover a debandoira.

2. Mango que serve para mover calquera instrumento.

1. Aplícase ao animal que ten o rabo longo.

2. algaria.

3. Ave de aproximadamente 17 cm, con dimorfismo sexual, co macho coa plumaxe dorsal leonada e a ventral abrancazada, ás brancas, pardas e negras, cabeza cinsenta, cunha mancha negra en forma de bigote ao lado do peteiro amarelo, e patas negras, mentres que a femia non ten a mancha ao lado do peteiro e a cabeza é parda. Vive en lagoas e pantanos, entre a vexetación alta, alimentándose de insectos e larvas. De distribución irregular en Europa, en Galicia a súa presenza é moi accidental.

PERSOEIRO

Político e militar israelí. En 1940 ingresou na Haganah e en 1948 defendeu Xerusalén durante a primeira Guerra Árabe-israelí. Ocupou altos cargos no exército, do que foi xefe do estado maior (1964-1968). Embaixador en EE UU (1968-1973), foi deputado (1974) polo Mifleget Ha-’Avoda Ha-Yisra’elit (Partido Laborista Israelí), do que foi xefe entre 1974 e 1977 e desde 1992. Foi primeiro ministro (1974-1977 e 1992-1995) e ministro de Defensa (1984-1990). En 1993 firmou un acordo de paz co líder da OLP, Yasser Arafat, mediante o que se lle outorgaba un réxime de autogoberno palestino aos territorios ocupados, tratado que lle valeu a concesión do Premio Nobel da Paz en 1994, compartido con Shimon Peres e Y. Arafat, e o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Internacional, con Y. Arafat. Foi asasinado por un ultraortodoxo xudeu.

1. Relativo ou pertencente aos rabinos ou ao rabinismo.

2. Aplícase á escritura de forma semicursiva do alfabeto hebraico derivada da cadrada, usada en libros de importancia menor e en comentarios marxinais de textos principais.

3. Conxunto de obras da literatura hebrea, escritas en hebreo e en arameo, que recollen as opinións dos rabinos sobre cuestións legais (halakà), ou ben coleccións de ensinanzas ou tradicións atribuídas a rabinos notables (haggadà).

1. Partidario do rabinismo.

2. Estudoso da cultura rabínica.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cortegada baixo a advocación de san Bieito.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido co pseudónimo de Šalom Aleikhem, comezou escribindo en hebreo ata que se pasou ao jiddish e se converteu nun humorista moi coñecido, sobre todo grazas á súa novela A historia do leiteiro Tevje (1914), adaptada como comedia musical ao teatro e ao cine.

1. Que padece a enfermidade da rabia.

2. Que está moi enfadado.

3. Que é moi forte ou grande.

4. Que provoca unha sensación forte ou desagradable algún alimento.

1. Nome común que reciben as aves do xénero Phoenicurus, da familia dos túrdidos, que se caracterizan por ter a cola rubia e presentar dimorfismo sexual.

2. Ave de 14 cm de lonxitude, na que o macho ten a plumaxe ventral, o peito e cola rubias, o dorso agrisado, e o rostro e a gorxa negros, cunha franxa branca enriba do ollo, mentres que a femia é de cor parda cinsenta no dorso e cinsenta clara no ventre e peito, e coa cola rubia. Vive en zonas de vexetación caducifolia e aliméntase de insectos, larvas, miñocas, arañas e froitos de tipo baga. De distribución paleártica, é estival en Europa, e inverna en África; en Galicia está presente como estival na rexión oriental, pero non preto da costa.

3. Ave de 14 cm de lonxitude, coa plumaxe negra, o ventre esbrancuxado e cola rubia, no caso do macho, e plumaxe parda cinsenta e cola rubia nas femias. Vive en zonas rochosas e aliméntase de insectos, quilópodos, larvas e arañas. De distribución paleártica, esténdese por toda Europa, nalgunhas zonas como sedentario e noutras como estival, por toda a Península Ibérica e, en Galicia, é sedentario e está presente en toda a rexión.