"RL" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1468.
-
PERSOEIRO
Arquitecto e debuxante. Estudiou e debuxou con Robert Adams (1758) as ruínas do palacio de Spalato (actual Split). Foi arquitecto de Catarina II de Rusia (1783) e colaborou con Thomas Jefferson nos EE UU. Contribuíu á valoración da arquitectura da Antigüidade. Foi autor, entre outras obras, do Château Borely (1766), en Marsella, e do palacio do gobernador de Metz (1776-1781).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor italiano. Na súa novelística segue as correntes da literatura francesa da posguerra e aborda problemas relixiosos. Publicou, entre outras obras: La difficile speranza (A difícil esperanza, 1947), Il cielo e la terra (O ceo e a terra, 1950) e La pietra bianca (A pedra branca, 1959).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Institución pedagóxica fundada no ano 1598 a expensas reais e baixo o patrocinio de Diego Brocher (primado de Irlanda) e Daniel O’Sullivan Beare (conde de Birhaven), Beare e Bantry, exiliado na cidade da Coruña desde 1602. Neste centro estudiaban os fillos das familias nobres irlandesas exiliadas en Galicia como consecuencia da persecución que sufrían os católicos baixo o reinado de Enrique VIII (1509-1547). Este colexio, dirixido por Eugene Carty ata o 1613, foi o lugar de residencia dos irlandeses que asistían ás clases (normalmente estudiaban artes e canons) na Universidade de Santiago de Compostela. No 1613, por orde real, pasou a formar parte da Compañía de Xesús; a partir dese momento converteuse en seminario de nenos irlandeses de Santiago, dependente do seminario irlandés de Salamanca, centro encargado de formar sacerdotes irlandeses que, unha vez ordenados, volvían a Irlanda para loitar contra o anglicanismo. Os alumnos recibían instrución de filosofía durante tres anos e despois...
-
PERSOEIRO
Escultor. Logo de formarse en Xenebra, trasladouse a Barcelona en 1923, onde traballou no obradoiro dos Corberó e co ourive Ramón Sunyer. Foi un dos fundadores do Círculo Maillol (1947). Participou do novecentismo tardío e evolucionou cara a formas máis estilizadas que a miúdo se achegaron á abstracción.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Carlos Lorenzini.
-
PERSOEIRO
Arquitecto, pintor e gravador paraguaio. Estudiou arquitectura no seu país para despois acudir a escolas de pintura en Madrid (1964-1965) e París (1970-1971). Entre os galardóns que recibiu destacan o Premio de Pintura de la Muestra de Arte Actual de América y España (1963) e o Premio Interamericano de Cultura Gabriela Mistral (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Sociólogo. Postulou que a sociedade é un organismo biolóxico no que todas as partes son interdependentes. Distinguiu entre grupos primarios e secundarios, entre os que existe unha cooperación moi estreita. Publicou, entre outras obras, Human Nature and the Social Order (Natureza humana e orde social, 1902), Social Organization (Organización social, 1909) e Social Process (Proceso social, 1918).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Revolucionaria francesa. De orixe nobre, foi educada nos principios da Ilustración. Foi simpatizante dos xirondinos durante a Revolución Francesa. Trasladouse a París, onde decidiu asasinar a Marat. O 13 de xullo de 1793 conseguiu que este a recibise e apuñalouno mentres estaba no baño. Foi condenada por un tribunal revolucionario e guillotinada.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Bioquímico. Estudiou medicina na German University de Praga, centro no que se doutorou en 1920. Dous anos despois emigrou a EE UU xunto coa súa muller, Gerty Theresa Cori. Entre os traballos que realizaron conxuntamente, cómpre destacar o estudo das reaccións enzimáticas que acompañan a conversión do glicóxeno muscular en glicosa, ácido pirúvico e ácido lácteo (ciclo de Cori), o dos efectos das hormonas na actividade enzimática e o illamento da α-D-glicosa-1-fosfato (éster de Cori). En 1947 compartiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía coa súa muller e con B. A. Houssay polos traballos sobre o metabolismo dos glícidos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Botánico e xenetista. Estudiou a estrutura da célula vexetal e a reprodución dos brións. Simultaneamente, pero de forma independente, xunto con H. de Vries e E. Tschermak von Seysenegg, redescubriu e demostrou experimentalmente as leis da herdanza de Mendel en 1900. Con posterioridade, aplicou a xenética mendeliana ao estudo da herdanza nos vexetais. En 1907 descubriu que o pole de certas plantas era o determinante do sexo e en 1909 o primeiro exemplo de herdanza nos cloroplastos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto, pintor e gravador. Formado na Escola de Belas-Artes de Lisboa, comezou a expoñer a finais dos anos cincuenta. A súa obra evolucionou desde unha estética surrealista cara a propostas próximas ao informalismo ou aos valores espaciais do construtivismo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Físico. Enxeñeiro militar, dirixiu os traballos de fortificación na Martinica, Rochefort e Cherbourg. Foi membro da Académie des Sciencies (1784). Ao estoupar a Revolución Francesa, abandonou os cargos públicos e militares. A súa obra contén os fundamentos da teoría electrostática e do magnetismo, que máis tarde desenvolvería Poisson dándolle a forma matemática. Estudiou a polarización e a noción de momento magnético e formulou a lei da electrostática, coñecida como lei de Coulomb.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Modelo que posa para os fotógrafos das revistas, sobre todo para ilustrar a portada.
-
GALICIA
Pintor e gravador. De formación autodidacta, viaxou por Europa e instalouse en Barcelona. Nas súas obras utilizou a figuración cun estilo expresionista e esquemático, achegado á abstracción e cunha paleta chea de tonalidades neutras, ocres, grises e negras. Das súas obras destacan, entre outras, Mediterraneoatlántico (1986), Los Bárbaros (1989) e as colaxes. Participou nas convocatorias da Bienal de Pontevedra e acadou unha bolsa da Deputación de Pontevedra (1983) e outra da Xunta de Galicia (1985). Participou en numerosas mostras colectivas, entre elas, Plástica Gallega (1981), Mail-Art 666 (Bélxica, 1982), Homenaje a Castelao (1982), Alternativas 80 (Salvaterra do Miño, 1985), 3 pintors (Barcelona, 1988) e I Mostra Unión Fenosa (1989). Individualmente, celebrou diversas exposicións na Sala Alma (Vigo, 1980), na Galería Sargadelos (Santiago de Compostela, 1983), na Galería Matisse (Barcelona, 1987) e na Galería Evmaros (Atenas, 1987). Recibiu, entre outros galardóns,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico inglés. Os seus filmes máis destacados son de carácter humorístico. Deles, cómpre salientar The Lavender Hill Mob (1951), The Battle of Sexes (A batalla dos sexos, 1959), The Third Secret (O terceiro segredo, 1963) e A Fish Called Wanda (Un peixe chamado Wanda, 1988).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Traballou na execución e na montaxe de polípticos. A súa pintura deriva dos Vivarini e de Francesco Squarcione, e ten puntos de contacto coa escola de Ferrara. O seu estilo, dun gótico tardío, é de liñas angulosas, con cores moi vivas e figuras con certa sensualidade, adornadas con ricas vestiduras á maneira bizantina. Entre as súas obras destacan María Madalena, A coroación da Virxe e A Anunciación.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar, marqués de Croix. Participou na Guerra de Sucesión de Austria (1740-1748) e desenvolveu a súa carreira militar en España, onde acadou o grao de tenente xeneral. Foi comandante en Ceuta e en El Puerto de Santa María e capitán xeneral de Galicia (1755-1756 e 1762-1764). Foi vicerrei de México (1766-1771), onde expulsou os xesuítas (1767) e organizou as expedicións de Gaspar de Portolano a California. Regresou á Península Ibérica e foi capitán xeneral de València e Murcia (1777-1785).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta, enxeñeiro e fotógrafo francés. Estudiou filosofía, medicina e ciencias naturais. De tendencia presurrealista, os seus poemas recolléronse en Le coffret de Santal (O cofre de sándalo, 1873). Tamén descubriu novidades no campo da fotografía co tratamento indirecto da fotografía en cores. Escribiu Solution générale du problème de la photographie des couleurs (Solución xeral do problema da fotografía das cores, 1869).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Artista plástico. Formouse na Escuela de Bellas Artes de Caracas (1940-1945), onde foi profesor. Traballou no campo da publicidade e do deseño gráfico. Foi profesor na facultade de Periodismo da Universidad Central de Venezuela (1959-1960), na École Supérieure des Beaux Arts da Université d’Enseignement et de Recherches de París (1972-1973) e no Instituto Internacional de Estudios Avanzados de Caracas (1986-1993). En 1960 estableceuse en París e en 1986 regresou ao seu país para dirixir a Unidad de Arte do Instituto Internacional de Estudios Avanzados (IDEA) de Caracas (1986-1993). As súas obras, fisicromías e inducións cromáticas, inscríbense na arte cinética. Tendeu a integrar o espazo arquitectónico como elemento de ambientación das súas obras e realizou intervencións arquitectónicas en distintos lugares, como a Fisicromía de dobre face no Recinto Ferial Parque Juan Carlos I de Madrid (1991). Entre os galardóns que recibiu destacan o Gran Premio da III Bienal...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Baía de Canadá, situada na costa oriental da illa de Baffin, entre as penínsulas de Cumberland e Hall, no mar do Labrador.