"ICE" (Contén)

1. 1. Soporte delgado e alongado da flor dunha inflorescencia.

   2. Pedúnculo pequeno.

2. 1. Soporte polo que a escama se fixa á epiderme nos lepidópteros.

   2. Segundo artello das antenas, situado entre o escapo e o flaxelo, en certos insectos.

   3. Estreitamento delgado e estreito das arañas que separa o prosoma do opistosoma.

PERSOEIRO

Rei de Castela e León (1350-1369), fillo de Afonso XI e de María de Portugal. Durante o seu reinado tivo que facer fronte ás consecuencias socioeconómicas da Peste Negra. Aliado coa pequena nobreza, os xudeus e as cidades e vilas, venceu a aristocracia (1353), aínda que non a destruíu. O duelo nobreza-monarquía rebrotou a raíz da Guerra dos Dous Pedros entre Castela e Aragón (1356-1369) na que se enfrontou a Pedro IV de Aragón o Cerimonioso, que se unira a Enrique de Trastámara, fillo bastardo de Afonso XI que pretendía a coroa de Castela. Axudado polos ingleses, venceu a Enrique de Trastámara en Nájera (1367), pero perdeu o apoio inglés e foi derrotado e asasinado en Montiel (1369), feito que produciu a entronización no trono de Castela de Enrique de Trastámara (Enrique II de Castela).

GALICIA

Economista e político. Foi delegado provincial da Consellería de Xustiza, Interior e Relacións Laborais en Pontevedra (1993-1994), deputado no Parlamento de Galicia na V lexislatura (1993-1997), director xeral de Relacións Laborais (1994-1997) e secretario executivo da organización do PP en Galicia.

PERSOEIRO

Poeta, xornalista e crítico literario mexicano. De formación modernista e cunha técnica obxectiva e depurada, recolleu algúns elementos da paisaxe e da natureza do seu lugar natal. Das súas obras destacan Colores en el mar y otros poemas (1921), Seis, siete poemas (1924), Hora y 20 (1927), Camino (1929), Hora de junio (1937), Recinto (1941), Subordinaciones (1948), Práctica de vuelo (1956) e Material poético (1962). Foi elixido membro da Academia Mexicana de la Lengua (1953).

GALICIA

Pedagogo. Profesor (1980) de Teoría e Historia da Educación da Universidade de Santiago de Compostela, as súas liñas de investigación centráronse fundamentalmente na dimensión educativa e cultural da emigración transoceánica e continental (ss XVII-XXI), na educación popular na Galicia rural, no museísmo pedagóxico, e na historia e actualidade da educación en Galicia. Foi membro da sección de cultura galega no exterior do Consello da Cultura Galega (1993-1999) e do consello científico do Centro Ramón Piñeiro (1999-2001). Vén formando parte da comisión técnica do Arquivo da Emigración Galega (1993-1999 e 2000-2005), dirixiu o proxecto MUPEGA e colaborou na recuperación do patrimonio bibliográfico, hemerográfico e documental galego en América. Desde 2001 exerce como coordinador científico do MUPEGA. Presidiu o Primeiro Foro Ibérico de Museísmo Pedagóxico (2001), onde se aprobaron as “Bases para unha Rede Ibérica de Museísmo Pedagóxico”. Cofundador (1995) da revista Estudios Migratorios, das...

GALICIA

Xornalista e escritor. Coñecido como Vicente Casanova, desempeñou un destacado labor xornalístico en El Correo, La Democracia e La Monarquía, e como director de La España Artística, onde asinaba os artigos co pseudónimo de Dómine Cervatana. Da súa produción destacan os libros de poemas Versos (1899) e De la Juventud (1912), a novela La toga del reo (1923), e a comedia Neurosis (1921). Tamén escribiu as zarzuelas El pino del norte (1907) e Ronda de primos (1911).

GALICIA

Crítico da arte, escritor e político. Foi gobernador civil da provincia de Isabela (Filipinas) entre 1898 e 1899, onde o martirizaron, sentenciaron a morte e mantiveron como prisioneiro de guerra. Escribiu Anales del Teatro y de la Música. Año Primero 1883-1884 (1884), obra fundamental para o coñecemento da vida teatral e musical madrileña de finais do s XIX, e Pérdida de la Provincia de la Isabela de Luzón (Islas Filipinas) (1900).

GALICIA

Xurista, xornalista e político. Foi director xeral de Prisións e creou a Escola de Criminoloxía. Foi deputado por Ourense en doce lexislaturas entre 1872 e 1919 e fundou o xornal El Miño (1898), desde onde defendeu as ideas de U. Montero Ríos. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Pintora. Formouse, xunto co seu marido Antón Abreu Bastos e con Demetrio Urruchúa, en Arxentina. Instalouse en España en 1973 onde formou parte, tamén xunto co seu marido, do Grupo da Prata, asociado ao movemento expresionista. Realizou retratos en pastel que destacaron pola elegancia atemporal dos ambientes e pola análise psicolóxica dos seus modelos, dentro dun marcado carácter surrealista. Das súas obras destacan Meigas de maíz (1987), El discreto encanto (1991), La abuela (1991), El llamado (1998) e Desnudos en la playa (1999).

PERSOEIRO

Artista plástico e visual. Formouse no Centre Genevois de Gravure (1985-1989). Integrante da Comisión Técnica do Foro da Cultura Galega, foi director artístico dos programas audiovisuais Sitio Distinto e Galeguidade, e codirixiu o programa radiofónico O enemigo dentro. O seu traballo está influído por pintores como J. Miró ou V. Kandinskij e escritores como A. Rimbaud ou I. Calvino. A súa obra gráfica acadou un estilo a base de emulsións cromáticas suaves, que reúne historias íntimas ou imaxinarias. Realizou varias escenografías para obras de teatro. Da súa produción destacan Umbra (1990), Hacedor (1990) e a serie Labirintos e Esbirros.

PERSOEIRO

Actriz estadounidense. Coñecida como Carol Lombard, debutou con trece anos en A Perfect Crime (1921). Acadou sona con Safety in Numbers (1930), aínda que tamén destacan os filmes Twentieth Century (1934), My Man Godfrey (1936), pola que foi nominada ao Oscar; Nothing Sacred (1937), Mr. and Mrs. Smith (1941) e To be or not to be (1942).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Dos seus filmes, un testemuño sobre a mocidade e a parella, cómpre destacar L’enfant nue (1969), Nous ne vieillirons pas ensemble (1972), Loulou (1980), À nos amours (1983, Cesar ao mellor filme), Sous le soleil de Satan (1987, Palme d’Or en Cannes), Van Gogh (1991) e Le garçu (1995).

GALICIA

Sociólogo e escritor. Especializado en urbanismo, foi director do Archivo de Documentación de España Económica e secretario xeral técnico do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (1973-1978). Director xerente de Consultora Galega, escribiu Vixía os sables ao chegar febreiro (1995), Arredor do lume: contos do pote dunha outonía lonxana (1998) e No leme das lembranzas (2001), e en colaboración, O planeamento no mundo rural galego: un exemplo: O Plan Xeral de Ordenación de As Neves (1981) e El pazo de Oca (1984). Recibiu o Premio Nacional de Urbanismo (1981) e o Premio Galicia de Deseño (1985).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sober. Realizada no s XII en cantaría, ten planta de cruz latina e ábsida rectangular, cuberta cunha bóveda de medio canón. Na porta principal destaca o arco de medio punto formado por dúas arquivoltas e rodeado por unha moldura axadrezada e, sobre ela, un rosetón.