"To" (Contén)

PERSOEIRO

Elector (1763-1806) e primeiro rei de Saxonia (1806-1827), fillo do elector Federico Cristián. Aliouse con Francia durante o Imperio de Napoleón I, quen o nomeou rei en 1806 e lle concedeu en 1813 o ducado de Varsovia. Fixérono prisioneiro os aliados en Leipzig (1813) e no Congreso de Viena devolvéuselle o seu reino, diminuído un terzo en favor de Prusia e sen o ducado de Varsovia, que pasou a Rusia.

PERSOEIRO

Derradeiro rei de Saxonia (1904-1918), fillo do Rei Xurxo I. Desempeñou importantes cargos no exército saxón e no prusiano. Proclamada a República, houbo de abdicar do trono.

PERSOEIRO

Elector de Brandenburgo (1640-1688) e duque de Prusia (1657-1688), fillo do elector Xurxo Guillerme I. Trala fin da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) recibiu a Pomerania oriental. En 1656 rompeu a súa alianza con Polonia cando esta foi invadida por Suecia e Rusia, co que conseguiu o ducado de Prusia. Impulsou a unión administrativa e de tributos nos seus estados e iniciou o recrutamento regular para manter un exército permanente. Fundou varias colonias en África occidental e a Biblioteca Real de Berlín.

GALICIA

Praia do litoral do concello da Guarda, no límite entre as parroquias de Salcidos e A Guarda.

CARACTERÍSTICAS XERAIS LONXITUDE PRAIA: 30 metros ANCHURA MEDIA: 5 metros GRAO OCUPACIÓN: Baixo GRAO URBANIZACIÓN: Semiurbana PASEO MARÍTIMO: Non
TIPO DE PRAIA COMPOSICIÓN: Area TIPO AREA: Dourada CONDICIÓNS BAÑO: Ondada moderada / Ventosa ZONA DE FONDEO: Non NUDISTA: Non
ASPECTOS MEDIOAMBIENTAIS PRESENZA VEXETACIÓN: Non ZONA PROTEXIDA: Non BANDEIRA AZUL: Non
SEGURIDADE EQUIPO DE VIXILANCIA: Non SINALIZACIÓN DE PERIGO: Non POLICÍA LOCAL: Non POSTO CRUZ VERMELLA: Non EQUIPO SALVAMENTO: Non
HOSPITAL MÁIS PRETO NOME: Hospital Xeral-Cíes DIRECCIÓN: C/ Pizarro, nº 22. Vigo TELÉFONO: 986 81 60 00 DISTANCIA...

ENSEADAS

Enseada do extremo meridional da Illa de Ons, no litoral da parroquia homónima do concello de Bueu, situada entre as puntas da Porta, ao L, e de Fedorento, ao O.

PUNTA

Punta do extremo meridional da Illa de Ons, na parroquia homónima do concello de Bueu.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no núcleo urbano de Cambados. Fundouna san Rosendo. A primitiva igrexa románica derrubouse no s XV cando se erixiu o cruceiro e a capela maior; no s XVII realizouse a bóveda do cruceiro e reformáronse as capelas do transepto. Ten planta de cruz latina. No interior destaca a bóveda da nave principal dividida por arcos de medio punto e a bóveda de crucería estrelada do transepto, que conserva un escudo coas armas dos Sarmiento, Valladares e Figueroa; nos lados do transepto sitúanse dúas capelas oxivais coas estatuas xacentes de Gonzalo de Valladares e Sarmiento, e a súa dona María Ozores e Silva (1618). En 1784 o mestre Manuel Ferreira Fuentes construíu a fachada principal coas dúas torres churriguerescas baixo o mecenado do marqués de Figueroa. Na fachada que mira á praza destaca o brasón de Fernando de Valladares (1634), sobre o que se sitúa unha imaxe da Virxe coa coroa real, e un reloxo de sol.

GALICIA

Militar. Marqués de Santa Ilduara e vizconde de San Rosendo. Capitán da Garda Real (1837), foi nomeado comandante de húsares de La Habana (1869) e en 1872 primeiro xefe de voluntarios da illa de Cuba. Desde este posto custeou durante tres anos a 30 xinetes voluntarios e os seus cabalos, regalou un armamento completo á academia de cadetes e fundou un escuadrón de 120 cabalos, o que lle valeu a concesión por Real Decreto dos títulos nobiliarios. Foi promotor do establecemento do lazareto de Vigo na illa de San Simón e fomentou o desenvolvemento do porto vigués. Foi condecorado coas cruces de San Hermenegildo, Isabel la Católica, a do Mérito Militar e da Constancia e co título de Comendador de Carlos III.

PERSOEIRO

Mariño. Cabaleiro da orde de Santiago. Participou na expedición de L. Fajardo a Tunisia en 1609, na expulsión dos mouriscos do Reino de València (1610), na toma e fortificación de Zamora (1615) e na recuperación da vila brasileira de Todos os Santos (1623). En 1633 pasou á Escuadra Galega como capitán gobernador e en 1637 enviárono a Flandres, onde caeu prisioneiro trala Batalla de Dunas. Segundo M. Murguía foi o autor de El sargento embarcado (1619), Carta dando noticia de la pérdida de los navíos de Dunquerque (1639) e Carta aprobando la armadilla de barlovento (1604).

GALICIA

Ilustrado. Vinculeiro dunha familia fidalga, despois de realizar os estudios básicos e de gramática -con toda probabilidade en Allariz-, renunciou ao morgado da súa casa e en 1690 ingresou no mosteiro beneditino de San Xián de Samos, onde permaneceu dous anos. Tomou os hábitos en 1692. Residiu en Salamanca (1695-1698), para a realización dos seus estudios universitarios, e en Eslonza (León), e nos mosteiros de Lérez e Poio, onde exerceu como mestre de artes e teoloxía. En 1709 trasladouse ao colexio de San Vicente de Oviedo, onde permaneceu ata a súa morte. Doutor en Teoloxía pola Universidad de Oviedo, ocupou as cátedras de San Tomé e de Vésperas, e obtivo tamén a de Prima (1737-1739). Foi mestre xeral da orde beneditina (1724) e abade de San Vicente en dúas ocasións. Renunciou aos cargos de abade dos conventos de Samos e de San Martín (Madrid) en 1725 e, ao ano seguinte, a un bispado en América. En 1739 retirouse do ensino e dedicouse dende entón a escribir. Gozou da protección da súa...

GALICIA

Farmacéutico e musicólogo. Licenciouse na Universidade de Santiago de Compostela (1877) e marchou a Madrid para rexentar a farmacia de Moreno. En 1880 volveu a Pontevedra para establecer a súa propia farmacia, que se converteu no centro da intelectualidade pontevedresa e lugar onde se fundou en 1883 o coro Aires da Terra. Estudioso do folclore musical galego, colaborou en distintas publicacións da época con artigos como “Alborada de Rosalía de Castro” ou “La gaita gallega”, moitas veces empregando o pseudónimo de El gaiteiro del Lérez.

PERSOEIRO

Empresario e político. Marchou para Cuba en 1844, onde posuía unha empresa azucreira familiar. Retornou en 1854 ao acadar representación como deputado pola provincia de Ourense. No Congreso defendeu o seu proxecto, que favorecía a inmigración de galegos en Cuba, da que pretendía o monopolio do goberno. No ano 1854 trasladou á illa a 1.742 persoas, a maioría galegos; malia todo, o seu proxecto fracasou debido á oposición dos encargados cubanos das estancias ao seu monopolio e ao mal trato recibido polos emigrados. Foi autor das obras Isla de Cuba (1852), sobre cuestións militares e económicas, e Inmigración de trabajadores españoles (1855).

LIÑAXES

Liñaxe que leva por armas, faixado de ouro e azul e resaltado dun pao de prata.

1. Liñaxe que leva por armas, faixado de ouro e azul e resaltado dun pau de prata.

2. de facer ou facerse.

3. 1. Que chegou á madureza ou ao punto debido.

   2. Que acadou un desenvolvemento completo.

   3. Que está rematado. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Comida feita, compaña desfeita. Logo é feito o que é ben feito”.

4. 1. Que é bonito, guapo ou agradable.

   2. Que está ben ou mal proporcionado, especialmente unha persoa, un animal ou algunha parte do seu corpo. OBS: Emprégase cos adxectivos ben ou mal.

5. Que resulta ou é xeitoso ou adecuado.

6. ...

1. de facer ou facerse.

2. 1. Que chegou á madureza ou ao punto debido.

   2. Que acadou un desenvolvemento completo.

   3. Que está rematado. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Comida feita, compaña desfeita. Logo é feito o que é ben feito”.

3. 1. Que é bonito, guapo ou agradable.

   2. Que está ben ou mal proporcionado, especialmente unha persoa, un animal ou algunha parte do seu corpo. OBS: Emprégase cos adxectivos ben ou mal.

4. Que resulta ou é xeitoso ou adecuado.

5. Que algo ou alguén é semellante ou se converteu no que se expresa a seguir.

6. ...