"An" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Calatayud ou á antiga cidade de Bílbilis.

2. Natural ou habitante de Calatayud ou da antiga Bílbilis.

PERSOEIRO

Escritor, tallador e gravador do modernismo checo. A súa temática son visións místicas e relixiosas ou alegorías e símbolos de escenas supraterrenais.

PERSOEIRO

Poeta hindú. Exerceu o seu labor na corte do Rei Vikramāditya. Escribiu poemas de lírica amorosa na súa obra Chaura-pañchāśika (As cincuenta estancias do ladrón). Tamén é autor do drama Karnasundarī (1888).

PERSOEIRO

Político francés. Deputado por París na Convención, foi un dos organizadores do Terror (1793). Despois opúxose a Robespierre e participou na reacción do 9 de Termidor. Foi deportado en 1795. Publicou Les éléments du Republicanisme (Os elementos do Republicanismo, 1793).

PERSOEIRO

Comediógrafo. É autor de pezas de bulevar insólitas e irónicas como as tituladas Comment va le monde, Môssieu (Como vai o mundo, Môssieu, 1964) e Silence! l’arbre remue encore (Silencio! a árbore aínda se move, 1967).

PERSOEIRO

Médico alemán. Está considerado como un dos creadores da cirurxía moderna. En 1874 practicou unha larinxectomía total e en 1881 realizou con éxito a primeira gastrectomía. Entre os seus traballos destacan a descrición de dúas técnicas clásicas de gastrectomía con anastomose gastroduodenal (operación de Billroth I) ou gastroxexunal (operación de Billroth II); o estudo do falso meningocele (enfermidade de Billroth), unha técnica persoal de sutura e a introdución dunha anestesia mixta de alcohol, cloroformo e éter. Publicou Die allgemeine chirurgische Pathologie und Therapie (Patoloxía cirúrxica e terapias xerais, 1863).

PERSOEIRO

Escritor francés. Traballou na crítica literaria publicando Mérimée (1959), e na novela psicolóxica con Narthex (1950).

1. Que ten dúas mans.

2. Grupo de mamíferos que inclúe a especie humana.

ILLAS

Illa do arquipélago Riau, Indonesia, no mar de China meridional. Abrangue unha superficie de 1.024,5 km2. A súa capital é Tandjungpinang. Os seus principais recursos económicos son as minas de bauxita e de estaño, a explotación forestal e a pesca.

1. Estudio das diferentes estruturas de tipo mecánico existentes nos seres vivos.

2. Enfoque da Bioloxía, asistida pola Enxeñería, que busca unha explicación mecánica (ou, máis exactamente, física) dos fenómenos vitais que se producen nos seres vivos. Aplícase no ámbito da Medicina deportiva e en técnicas de rehabilitación.

3. Termo utilizado no ámbito da teoría teatral por Vsevolod Meierhold, discípulo de Konstantine Stanislavski, que consiste nun método de adestramento do actor onde se presta especial importancia ao xesto, ao movemento, á postura e ao espacio, desenvolvendo todo un programa de formación no que teñen especial importancia o aparato físico do actor (voz incluída), a acrobacia, a danza, os procedementos da Commedia dell’Arte italiana, a improvisación e a música. Meierhold formula, xa que logo, unha nova teoría da interpretación na que a elaboración do personaxe se entende e practica desde unha perspectiva construtivista, pois o actor “constrúe” o seu personaxe desde o exterior e non desde o interior, tal e como propuxera, na súa primeira etapa, Konstantin e Stanislavsk. É así como o actor mantén a consciencia da convención e o control do seu personaxe, executando unha partitura interpretativa sen chegar a confundirse ou perderse nel. As teorías de Meierhold teñen especial relevo nas correntes...

PERSOEIRO

Físico, astrónomo, matemático e químico. Foi profesor na École Centrale de Beauvais, no Collège de France e na Facultade de Ciencias de París. En 1803 estudiou a orixe das chuvias de meteoritos e en 1804 realizou, xunto a Gay-Lussac, a primeira ascensión en globo. No ano 1806, acompañou a Aragó á Península Ibérica para continuar alí a medición do arco do meridiano de París, interrompida trala morte de Méchain. Investigou a condutividade calorífica, a polarización da luz e a propagación do son. Xunto a Félix Savart, estableceu en 1820 a Lei de Biot e Savart.