"An" (Contén)

PERSOEIRO

Mariscal ruso coñecido como Galen. De orixe obreira, serviu no exército tsarista ata 1916. En 1917 uniuse aos bolxeviques, chegando a ser delegado do partido en Samarra. Ao mando de tropas do Exército Vermello combateu, durante a guerra civil, contra os exércitos contrarrevolucionarios de Kolčak e Wrangel. En 1921 foi nomeado ministro da Guerra da República de Siberia. Dende 1922 ata 1938 foi comandante das forzas soviéticas no Extremo Oriente e, entre 1924 e 1928, foi conselleiro militar de Sun Yat-sen e de Chiang Kai-shek. En 1935 foi ascendido a mariscal. En 1937 presidiu o consello de guerra contra Zujachevski e pouco despois, entre 1938 e 1939, desapareceu víctima dunha depuración ordenada por Stalin. Foi rehabilitado en 1956, trala chegada ao poder de Kruščov.

PERSOEIRO

Escritor austríaco. Librepensador e racionalista, é autor de traxedias como Erwine Steinheim (1780) e dunha parodia da Eneida na que satiriza a Igrexa.

PERSOEIRO

Antropólogo. Realizou importantes traballos de Fisioloxía e Anatomía humana, que lle serviron para destacar o valor da anatomía comparada nos estudios de antropoloxía física, ciencia na que se lle pode considerar como un dos seus fundadores. Os seus estudios sobre as diferencias craniométricas entre etnias, permitiulle propoñer a primeira clasificación feita polas razas, e dividir a especie humana en cinco grandes familias: caucásica, mongola, malaia, etíope e americana. Publicou Institutiones Physiologicae (Fundamentos de Fisioloxía, 1787) e Collectionis suae Craniorum Diversarum Gentium Illustratae Decades (Fragmentos ilustrados da súa colección de cranios de diversas razas, 1790-1828), no que describe 60 cranios humanos que emprega para realizar a súa clasificación raciolóxica.

PERSOEIRO

Escritor alemán expresionista. É autor de novelas histórico-lendarias.

PERSOEIRO

Historiador inglés da arte. Especializado no Clasicismo francés, foi profesor en Cambridge, Oxford e Londres. Dirixiu o Instituto Courtauld de Londres (1947-1974) e coidou das coleccións da Coroa, ata que no 1979 se descubriu que traballara para a Unión Soviética durante a Segunda Guerra Mundial, feito que supuxo a fin da súa carreira. Defendeu a implantación da Historia da Arte como disciplina académica. Entre os seus traballos sobresaen: Artistic Theory in Italy 1450-1600 (A teoría das artes en Italia, 1450-1600, 1940), Art and Architecture in France 1500-1700 (Arte e Arquitectura en Francia, 1500-1700, 1953), The Art of William Blake (A arte de William Blake, 1959), Picasso’s Guernica (O Guernica de Picasso, 1969), Guide to Baroque Rome (Guía da Roma Barroca, 1982), Baroque and Rococo Architecture in Naples (Arquitectura barroca e rococó en Nápoles, 1978) e The Drawings of Poussin (Os debuxos de Poussin, 1979).

PERSOEIRO

Xurista e historiador suízo. Participou nas loitas políticas entre os cantóns da federación. Presidente do gran consello de Zúric, a causa de presións políticas, provocadas pola súa obra Psychologische Studien über Staat und Kirche (Estudios psicolóxicos sobre o estado e a igrexa, 1844), dimitiu e trasladouse a Múnic en 1847. Desde 1861 ocupou a cátedra de Dereito Constitucional en Heidelberg. Continuador do pensamento de Savigny, foi un dos fundadores do Instituto de Dereito Internacional de Gante en 1873. A súa obra fundamental é Allgemeines Staatsrecht (Cuestións xerais sobre dereito público, 1851-1852).

CABOS

Cabo de Sudáfrica, á beira do Atlántico, na península do Cabo. Descuberto por Bertomeu Díaz en 1486, Vasco da Gama dobrouno por vez primeira en 1497.

GALICIA

Político. Doutor en Leis. Participou no pronunciamento constitucional coruñés de 1820 e foi nomeado xefe político dos distritos de Tui e Ourense, e posteriormente da provincia de Ourense (1822). Fundou o Boletín Oficial de Ourense, de tendencia liberal. En 1823 marchou exiliado a Porto. Publicou Diálogo entre dos labradores gallegos afligidos y un abogado instruído, despreocupado y compasivo. Cuaderno primero al cual seguirá el segundo. Contiene las principales disposiciones eclesiásticas y civiles, relativas a lo que comunmente se llaman derechos de estola y pie de altar (1823). Trátase dunha obra bilingüe, na que os labregos falan en galego e o avogado en castelán. Morreu durante o incendio dun barco que o trasladaba de volta a España ou a Inglaterra.

IGREXAS

Igrexa da freguesía anexa á parroquia de Mogarde, no concello de Xinzo de Limia. De traza románica, a súa portada presenta unha arquivolta apuntada de inicios do gótico.

PERSOEIRO

Arquitecto. Adscrito ao Modernismo, traballou na cidade da Coruña onde deseñou edificios na rúa Bailén 8, san Nicolás 11 e 13, santo Andrés e na Barreira.

PERSOEIRO

Antropólogo e lingüista norteamericano de orixe alemana. Precursor da Antropoloxía moderna, estudiou os esquimós da Terra de Baffin e os indíxenas da Columbia Británica. Impartiu clases de Antropoloxía na Clark University e na Universidade de Columbia. Rexeitou as grandes escolas de pensamento da época: Evolucionismo e Difusionismo. Opoñéndose ás clasificacións tradicionais e arbitrarias da Antropoloxía, estableceu que os tipos pretendidamente raciais considerados inmutables, como o índice cefálico, sofren transformacións en función das formas de vida, demostrando deste xeito a imposibilidade de definir un tipo biolóxico ou racial mediante medias. Defendeu a necesidade de realizar investigacións partindo dunha base empírica e descritiva, e considerando cada caso dun modo particular. Desemboca así nunha crítica radical da noción de raza e da oposición entre primitivo e civilizado. No ano 1917 fundou o International Journal of American Linguistics. Entre outras obras súas cómpre...

PERSOEIRO

Teólogo. Entrou na   orde franciscana no 1238, e está considerado como o seu segundo fundador. A lenda conta que o seu nome orixinario foi Xoán, pero déuselle en chamar Boaventura logo de que súa nai exclamase “O buona ventura!” ao ver o cativo sandar dunha grave doenza, tras invocar a san Francisco de Asís. Foi profesor de Teoloxía na Universidade da Sorbonne (1248-1255) ata que en 1256 foi nomeado superior dos franciscanos, recibindo o capelo de cardeal. Foi amigo de san Tomé de Aquino e na iconografía aparece con vestiduras de franciscano con capelo de cardeal e leva como atributos: mitra episcopal, báculo, libro, pluma e maqueta de igrexa (na súa calidade de doutor); ás veces, leva tamén   un crucifixo nunha man ou sobre un escritorio, o capelo cardenalicio pendurado nunha árbore, etc. Morreu preparando un concilio que tentaría aproximar as Igrexas latina e grega. A súa festa celébrase o 15 de xullo. A tradición oral recolle a devoción por este santo: “Por san Boaventura dánanse os...

PERSOEIRO

Militar ao servizo dos Reis Católicos. Foi enviado a América como xuíz investigador (1499) e substituíu a Colón como gobernador das Indias (1499-1501). Reprobado o seu comportamento con Colón, foi chamado á corte (1502) e morreu nun naufraxio na viaxe de regreso.

PERSOEIRO

Impresor establecido en Santiago. Era especialista no traballo da impresión con moldes. Acompañado do tamén impresor Álvaro de Castro, negociou co cabido compostelán en 1483 a edición dun certo número de breviarios a razón de trinta e cinco reais cada un.

PERSOEIRO

Escritor alemán. Na súa poesía e nas súas novelas utiliza unha linguaxe sobria, chea de melancolía. En verso escribiu Sarmatische Zeit (Tempos sármatas, 1961) e en prosa Levins Mühle (O muíño de Levin, 1964).