"Atén" (Contén)

1. Conxunto do tipo de vexetación ordenado no espacio como consecuencia da alteración, máis ou menos regular, nun sentido determinado, dun factor ecolóxico importante. É a realización concreta do concepto xeral de zonación. Así, pódese falar, por exemplo, de catena latitudinal que se estende desde o Ecuador ao Polo; de catena altitudinal nunha montaña; dunha catena de comunidades epifitas enriba do tronco dunha árbore, etc.

2. Figura retórica coa estrutura dunha anadiplose continuada, que repite a última palabra ou grupo de palabras que aparecen ao final de cada verso no comezo do verso seguinte.

3. Conxunto ordenado espacialmente de solos derivados da mesma rocha nai pero de características distintas orixinadas polas alteracións nun factor ecolóxico determinado, como son os sucesivos solos que se atopan desde o cume dunha montaña ata o fondo dun val.

PERSOEIRO

Pintor. Seguidor de Bellini, traballou con Giorgione en 1506. Cultivou o retrato e a pintura relixiosa que plasmou nos cadros Martirio de santa Cristina, Sagrada Familia,Cristo dando as chaves a san Pedro e santa Ana.

1. Curva que adopta unha cadea, unha corda, etc, perfectamente flexible e cunha carga uniformemente repartida en toda a súa lonxitude, fixa polos extremos e suspendida libremente. A expresión matemática desta curva vén dada pola ecuación y=a·ch (x/a), onde a é a distancia desde o punto máis baixo da curva ata o eixe de abscisas de referencia.

2. Tendido de cables que constitúen a liña aérea de contacto dos ferrocarrís eléctricos e tranvías, disposto de tal xeito que o cable de contacto queda á mesma altura sobre a vía en todos os seus puntos. Consta, esencialmente, dun cable portador, pendurado dos postes ou pórticos de suxeición, que sostén o cable de contacto mediante uns péndulos. O cable de contacto está suxeito aos postes mediante uns tensores transversais illantes que evitan as oscilacións. Na catenaria composta, o cable de contacto pende dun cable portador auxiliar paralelo ao primeiro que, á súa vez, pende do principal. Esta disposición mellora a flexibilidade do fío ao paso do pantógrafo e permite que as velocidades sexan superiores a 120 km/h. A catenaria con suspensión en Y mellora a flexibilidade e modifica o cable portador co engadido de anacos de cable auxiliar (cables en Y), dos que penduran os péndulos próximos aos soportes. A catenaria dos tranvías redúcese ao simple cable de...

DEPARTAMENTOS

Departamento de El Salvador (2.017 km2; 177.320 h [estim 1992), drenado polo río Lempa. A súa economía baséase na agricultura, principalmente nos cereais, a cana de azucre e o café. Teñen tamén importancia os xacementos de cobre e chumbo. A capital é Chalatenango (27.600 h [1992]).

1. Que ou quen combate, referido especialmente a un soldado, individuo civil, comunidade ou país.

2. Ave limícola que acada unha lonxitude no caso dos machos de 28 cm e no das femias de 23 cm. Son animais grosos, de cabeza angulosa, peteiro recto e postura ergueita, coas partes superiores cun deseño no que as plumas semellan escamas. En época nupcial os machos presentan unhas plumas grandes e vistosas na cabeza, no pescozo e no peito. É unha especie de distribución paleártica que aniña na tundra euroasiática e aparece en Galicia no inverno e na época de paso, na súa viaxe cara a África, en zonas húmidas do interior e da costa.

3. Aplícase a cada un dos dous animais rampantes e enfrontados.

1. Acción e efecto de concatenar ou concatenarse.

2. Figura de dicción que consiste no establecemento dunha repetición en serie, de xeito que cada frase ou verso comece coa parte final do verso ou frase precedente. A reiteración continuada implica cambios nas funcións sintácticas das palabras repetidas.

3. Operación de unir dúas ou máis cadeas de caracteres. Por exemplo, “ABC” concatenada con “DEF” é igual a “ABCDEF”.

1. de concatenar ou concatenarse.

2. Aplícase ao verso ao que afecta a concatenación.

1. Encadear dúas ou máis cousas de maneira que se relacionen entre elas.

2. Encadearse varias cousas formando un conxunto relacionado.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Membro da Academia platónica, dedicouse á ética e mantivo unhas propostas semellantes ás de Polemón na busca das ideas superiores.

1. Falta de atención.

2. Falta de consideración ou amabilidade cara a alguén que o merece.

1. Non prestar a atención ou a axuda debida a unha persoa ou cousa.

2. Non facer caso daquilo que alguén di.

1. Que non presta atención nin se interesa por nada.

2. Que non ten cara aos demais as atencións ou as consideracións debidas.