"Blanco" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 113.

  • GALICIA

    Pintor. Desenvolveu a súa traxectoria artística en Arxentina onde emigrou de neno. Foi discípulo de Juan Manuel Blanes en Montevideo. Estudiou en Florencia cunha bolsa de goberno arxentino. Foi membro da primeira sociedade de artistas de Bos Aires, La Colmena, e colaborou no Almanaque Gallego. Entre as súas obras destacan: Retrato de Rosalía (1897), La llegada de las caravelas a San Salvador, Tropas en el Chaco e La primera misa-fundación de Buenos Aires por D. Juan de Garay.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora. Realizou estudios de enxeñería de camiños, canais e portos na Coruña. Publicou Bramido maino (1997), A pedra de seixo (1997) e Á espreita na penumbra (1999). Ademais participou en varias obras colectivas como Dezaseis relatos (1995), Rumbo ás illas (1997), O trasno rebuldeiro (1997), Nós (1997) ou Mini-relatos (1999). Recibiu premios en diversos certames literarios, como os da A. C. Xermolos e O Facho, así como dúas mencións especiais no Premio Rúa Nova.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Licenciado en Filoloxía Clásica pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como catedrático de Latín no ensino medio. Colaborador en distintas publicacións (Grial, Trebo, etc), destaca como autor de literatura infantil e xuvenil. Publicou: O xílgaro pintor (1987), Os gazafellos (III Premio Barco de Vapor, 1986), Andainas de Pedro Chosco (1989), O talismán dos druídas (1989), Investigación 091 (1989), Os enredos de Olalla (1990), O deus desaparecido, en colaboración con Andrés García Vilariño (I Premio Barco de Vapor, 1990), A fraga misteriosa (1992), S.O.S. (1994) e Romaxe de desventuras (1997), entre outras obras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor, lingüista e crítico. Doutor en Filosofía e Letras, da súa produción destacan, entre outras obras, os ensaios Vida e obra de Pablo Piferrer (1963), Entre la ciencia y la magia, Mariano Cubí (1969), Donde las Hurdes se llaman Cabrera (1964), Nuevas reflexiones sobre el lenguaje (1972) e Gracias y desgracias de Castilla la Vieja (1976).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Almirante e político. Ingresou na Mariña de Guerra en 1918 e incorporouse no 1937 á Guerra Civil baixo as ordes do xeneral Franco. En 1940 realizou un informe no que recomendaba a neutralidade española na Segunda Guerra Mundial. Ocupou diversos cargos durante o franquismo como ministro subsecretario da Presidencia (1951), vicepresidente do goberno (1967) e presidente dende xuño a decembro de 1973, data na que morreu víctima dun atentado de ETA.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Álvaro de Las Casas Blanco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Avogado e escritor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1926, ingresou no corpo de funcionarios do ministerio da Gobernación e foi destinado a Barcelona onde residiu toda a súa vida. Formou parte do Seminario de Estudos Galegos, dende moi novo, e colaborou en diferentes revistas e xornais; destacou como comentarista das tendencias e correntes de vangarda. En 1926 fundou, co poeta ourensán Denys Fernández, a revista Galaxia. Comezou a escribir en castelán, lingua na que cultivou a poesía cos sonetos de Alma triste (1924) e os poemas de Panal y flor (1927), este último prologado por Manuel Machado; a biografía, á que achegou os traballos Alí-Bey. Vida, viajes y aventuras de D. Domingo Badía (1943), El Papa Luna (1945) e Fray Junípero Serra, el Apóstol de California (1949); a selección e tradución Las mejores poesías de Rosalía de Castro (1946); e as narracións que agrupa en La tierra del alma...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Filósofo e teólogo. Doutorado en Filosofía na Universidade gregoriana de Roma e na Universidad de Madrid, dedicou a maior parte da súa vida ao estudo da obra de Anxo Mª X. Amor Ruibal. Foi ademais bolseiro da Fundación Juan March en Italia para o estudo da lingua e da literatura italiana, e axudante do catedrático Montero Díaz. Á parte do seu labor investigador, traballou como xefe de sección na dirección xeral de Correos e Comunicacións. Entre as numerosas obras publicadas ao longo da súa vida, cómpre destacar artigos como “Don Ángel Amor Ruibal: su vida y obra filosófica”, publicado en Crisis (1954), ou “Críticas Ruibalistas de las pruebas platónicas de la existencia de Dios”, editado en Augustinus (1957), e libros como a edición dos Cuatro manuscritos inéditos de Ángel Amor Ruibal (1964) ou a Demostración de la existencia de Dios en la filosofía de Ángel Amor Ruibal (1948).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor, publicista e profesor. Foi profesor de filosofía na Universidad de Madrid, onde influíu na formación de Julián Besteiro. Tamén exerceu no colexio internacional, fundado por Nicolás Salmerón, e na Institución Libre de Enseñanza, na que figura xa na primeira xunta facultativa de 1876. Na ILE ocupou o cargo de director de segundo ensino e dirixiu o Boletín de la Institución Libre de Enseñanza, no que colaborou con 17 artigos entre 1880 e 1892. Realizou unha análise da situación educacional en Galicia e escribiu, entre outros, os artigos “Institución Libre de la Enseñanza” (1882), publicado en La Ilustración Gallega y Asturiana, e “Una misión pedagógica” (1885), publicado en Revista de España, onde analiza a situación das escolas de párvulos de Pontevedra e da Coruña. Publicou ademais La enseñanza del idioma (1889) e traduciu Los orígenes de la civilización, de Lubbock. Preparou o libro póstumo de Sanz del Río Análisis del pensamiento...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, drenado polo río Guadiana que forma no seu termo o encoro de García Sola (1.403 h [1996]). A economía baséase na agricultura e na gandería, especialmente a lanar e caprina. Son importantes os bosques de aciñeiras e piñeiros. O 31 de decembro de 1931 tivo lugar neste municipio o levantamento de Castilblanco no que un grupo de campesiños asasinou os catro gardas civís do cuartel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, localizado nos contrafortes de Sierra Morena e drenado polos ríos Viar e Rivera de Cala (4.457 h [1996]). A agricultura de secaño, especialmente as oliveiras e os cereais, así como a gandería porcina e ovina, son as principais actividades económicas. O sector industrial potenciouse coa creación dunha unidade básica de información empresarial. Entre os seus monumentos destacan a igrexa de El Divino Salvador dos ss XVI e XVII e o santuario de San Benito, patrón de Castilblanco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora. Licenciada en Filosofía e Letras e en Xornalismo, colaborou en periódicos e revistas como La Noche, Informaciones, Blanco y Negro, La Vanguardia, Ínsula, Revista de Occidente, Grial ou Galicia Emigrante. Da súa produción destacan as obras Los que se fueron (1957), Víspera del odio (Premio Elisenda de Montcada, 1958), El jardín de las siete puertas (Premio Doncel, 1961), Galicia: Rías Bajas (1965), El zopilote presumido (1964) e Los días de Lina (1971). Foi membro da Assotiation Internationale des Critiques Litteraires.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Licenciado en Dereito e en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor pola Université de Lyon (1931), foi profesor de economía política e facenda pública na mesma Universidade (1935) e de lingua e literatura españolas na Universidade de Palermo. En 1940 exerceu como asesor da Dirección General de Relaciones Culturales do ministerio de Asuntos Exteriores. Ademais de levar a cabo un destacado e prolífico labor como conferenciante por América e Europa, colaborou en varios xornais e revistas, exerceu varios cargos dentro do eido xornalístico e dirixiu El Pueblo Gallego. Home polifacético, cultivou case todos os xéneros literarios (prosa, teatro, ensaio e poesía) e a maior parte da súa obra, escrita tanto en galego como en castelán, susténtase na realidade galega e ten como temática a Galicia (arte, historia, xeografía, natureza, folclore, lendas, oficios, supersticións, gastronomía, tradicións, costumes, festas e romarías). O seu estilo caracterízase...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Produtor, director e guionista. Decorador de profesión, entrou no mundo do cine en 1993 como axudante de decoración na longametraxe Tirano Banderas. En outubro de 1994 formou a produtora Artemática SL, na que se dedicou a escribir guións e a producir e dirixir curtametraxes e longametraxes. Foi xerente da Asociación Galega de Produtores Independentes, AGAPI (1997-98) e realizou traballos e diversas colaboracións para empresas. Desenvolveu, sobre todo, a faceta de guionista e escribiu o guión das curtametraxes Aurea mediocritas (1995), El defensor de Coruña (1997) e Líderes de audiencia (1997), e da longametraxe de animación en tres dimensións O bosque animado (2001), adaptación da obra homónima de Wenceslao Fernández Flórez.
    Acadou varios premios entre os que se atopan o Mestre Mateo, mellor guión, Engurras (2011)...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Mestre gaiteiro. Estudiou filoloxía clásica na Universidade de Santiago de Compostela. Compoñente de diversas formacións musicais tradicionais e folks, integrou o grupo Baila na criba (1992-1997) co que acadou diversos premios. Mestre gaiteiro do Real Coro Toxos e Froles de Ferrol, foi director entre 1992 e 1999 das súas seccións instrumentais, da Escola de Instrumentos Tradicionais e da Banda de Gaitas Terra de Trasancos, que fundou en 1994. Así mesmo, foi presidente da Federación Galega de Bandas de Gaitas (1994-2000) e director dende 1998 da Escola Municipal de Gaitas e Percusión e da Banda de Gaitas do Concello de Xinzo de Limia e da Banda de Gaitas do Concello de Celanova. En 1999 fundou a Asociación Cultural Ardóbriga e a Banda de Gaitas Cidade de Ferrol, da que é director; colaborou co gaiteiro José Ángel Hevia en dous traballos discográficos; e dende xaneiro de 2002 dirixe a Banda de Gaitas de Candás. Escribiu diversos traballos sobre música popular, etnografía e historia, entre...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Regatista. Proclamouse campión olímpico ao gañar a medalla de ouro da clase Finn nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988. Foi tres veces campión mundial e noutras tres ocasións campión de Europa. Ademais, acadou unha medalla de prata e outra de bronce en campionatos mundiais, e unha de prata en campionatos de Europa. Concedéuselle a Medalla de Ouro da Real Orden del Mérito Deportivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Regatista. Foi o primeiro deportista español que se proclamou campión olímpico en dúas ocasións: nos Xogos de Los Angeles 1984 na clase 4.70 (en compaña de Roberto Molina) e nos de Barcelona 1992 na clase Flyng Dutchman (con Domingo Manrique). Nos campionatos do Mundo acadou dúas medallas de ouro (en Flyng Dutchman en 1987 e en Soling, con Manrique e Vera, en 1995) e unha medalla de bronce (en 1991 na clase 4.70). En campionatos de Europa conseguiu tres títulos de campión (en 4.70 en 1985 e en Flyng Dutchman en 1988 e 1990), tres medallas de prata (en 1976, 1991 e 1992) e unha de bronce (1987). Participou en catro edicións dos Xogos Olímpicos: Los Angeles 1984, Seúl 1988, Barcelona 1992 e Atlanta 1996. Concedéuselle a Gran Cruz da Real Orden del Mérito Deportivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Premio literario creado por iniciativa do concello de Redondela en 1981. Está promovido e financiado por un conxunto de concellos que cada ano se van sumando á convocatoria e que achegan unha parte proporcional do premio en metálico que se lle entrega ao gañador. Cada ano organízao un dos concellos, que se encarga así mesmo da entrega do premio e de difundir ese ano a obra de Eduardo Blanco Amor nunha semana dedicada ao autor. A primeira edición celebrouse en Redondela. As obras presentadas deben ser inéditas e o galardón entrégase no mes de decembro, nun acto que, ademais, acolle o sorteo do concello que organizará a edición seguinte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Premio convocado en 1997 pola Asociación Galega de Editores e pola Asociación Portuguesa de Editores e Libreiros e patrocinado pola asociación Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular. Os orixinais poden presentarse tanto en lingua galega como portuguesa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e escultor. Formou parte do Grupo Sisga, co que expuxo en diversas cidades galegas. A súa obra mostra unha posición deliberadamente ahistórica e unha intencionalidade poética. Entre as súas obras destacan o mural da Praza do Concello de Coristanco, as vidreiras do Museo do Moucho de Cerceda e da igrexa de San Martiño de Rodís, e os panos e as escenografías para a Escola de Danza da Deputación Provincial da Coruña. Con Tim Behrens participou no Parque Escultórico da Torre de Hércules cunha escultura en forma de estanque labiríntico que representa o combate entre Hércules e Xerión, figuras que só se poden observar dende o alto do faro. Realizou exposicións individuais da súa obra en diversas cidades galegas. Participou, entre outras mostras colectivas, no Forum des Arts (Lorient, 1992), Trazos e Camiños (Santiago de Compostela, 1992), Áreas de Silencio (Pontevedra, 1994) e Galicia Terra Única (A Coruña, 1997).

    VER O DETALLE DO TERMO