"CIA" (Contén)

1. 1. Arte de executar pinchos, equilibrios e todo tipo de exercicios perigosos sobre a corda frouxa, cabalos, bicicletas e demais, xunto con outros arriscados exercicios dinámicos.

   2. Acto ou manobra que presenta dificultades excepcionais.

2. Número de variedades que o artista fai con todo tipo de aparellos como trapecios, aneis, pértegas e arames, ou sen outro accesorio que unha alfombra colocada sobre a pista.

3. Conxunto de movementos de habilidade realizados durante un voo. Considerada unha práctica deportiva, as manobras realizadas empréganse habitualmente nos combates aéreos. As principais figuras acrobáticas son o picado na vertical, o rizo ou looping, o caracol, a caída con perda de velocidade e a volta Immelmann.

GALICIA

Compositor. Foi o primeiro músico galego que escribiu música profana culta. A súa formación iniciouse na Coruña, continuou en París, onde adquiriu unha marcada influencia chopiniana (aínda que non chegou a ampliar os seus estudios pianísticos con Frédéric Chopin como era o seu obxectivo) e contactou con Franz Liszt; en Londres estudiou con Ignaz Moscheles e en Madrid relacionouse con compositores madrileños da época, cando menos ata 1868. Nos seus últimos anos retirouse ao seu pazo de Lóngora, preto da capital herculina, onde morrería. A súa produción musical abrangue ópera (Inese e Bianca); cancións para voz e piano ou lieder; obra orquestral (Gran obertura); obra pianística (Nocturnos, Baladas, Impromptus, Romanzas sin palabras, Sonatina en sol a cuatro manos, Vals brillante, Improvisación, Elegía, Andantino con variaciones, 2 Sonatas) e música de cámara (2 Tríos, Sonata para violín y piano). Traballou sobre o folclore galego, recollendo temas...

PERSOEIRO

Filla do Rei Rodolfo II da Borgoña. Casou en 947 con Lotario II, Rei de Italia e Emperador de Alemaña. Dous anos despois da   morte deste (949), casou con Otón o Grande de Alemaña. Foi coroada Emperatriz no ano 962 e rexeu o reino durante a minoridade de idade dos seus fillos Otón II e Otón III. Na vellez volveu para a Alsacia e fundou numerosos mosteiros e conventos como o de Selz, preto de Estrasburgo. A súa festa celébrase o 16 de decembro.

1. Feito de adherir ou de estar adherido.

2. Calidade de adherente.

3. Acción de sumarse a unha proposta ou reivindicación que propugna unha persoa ou un grupo de persoas.

4. Soldadura íntima ou parcial entre dúas estruturas veciñas, pertencentes ou non ao mesmo verticilo.

5. Soldadura entre dous órganos ou superficies, formada por fibrina que aparece como resultado dunha inflamación.

6. Resistencia que opón o deslizamento entre as rodas dun vehículo en movemento á superficie sobre a que se moven, como a estrada, vía ou semellante. Gracias a esta forza o vehículo pode avanzar e frear segundo lle conveña.

7. Conxunto de puntos adherentes ao conxunto primitivo.

8. Adherencia producida entre a vexiga da bile e o píloro.

PERSOEIRO

Rei de Suecia ( 1751-1771), primeiro soberano da dinastía Holstein-Gottorp, que subiu ao trono grazas á intervención rusa. Enfrontouse co Parlamento e interveu na Guerra dos Sete Anos (1756-1763) contra Prusia. No 1756 tentou un golpe de estado que fracasou, aumentando a inestabilidade do país, que será dominado por Rusia e Prusia dende 1764.

1. Chegado accidentalmente, fortuitamente, producido por unha acción accidental, engadida extrinsecamente.

2. Dise do órgano que nace fóra do seu lugar normal, como a xema adventicia, que medra fóra da axila das follas ou a raíz adventicia, que se forma lateralmente sobre o talo, na hedra ou independentemente da raíz principal.

3. Cantidade global que percibe o vicario ou o presbítero adscrito a unha parroquia en concepto de honorarios de asistencia a enterros, funerais, casamentos, administración do bautismo e despacho da documentación parroquial.

4. Estrutura do tecido conxuntivo que forma a capa externa dos órganos en forma de tubo, como as arterias e o tracto dixestivo.

5. Plantas herbáceas que crecen espontaneamente nas parcelas cultivadas dificultando as explotacións agrícolas. A súa eliminación é un dos problemas económicos da produción.

1. Acción e efecto de advertir.

2. Escrito breve co que nunha obra se advirte algo ao lector.

1. Relativo ou pertencente á aeronáutica e á astronáutica simultaneamente.

2. Conxunto de actividades relativas ao proxecto e á construción de vehículos aéreos e espaciais. Sendo moi diferentes os problemas da aeronáutica dos da astronáutica, ambas tratan esencialmente do movemento de aparellos no espacio, cousa que derivou na formación dunha rama propiamente aeroespacial. Así, as industrias aeroespaciais constrúen mísiles, foguetes lanzadores, satélites, sondas espaciais e outros aparellos.

1. Acción e efecto de afluír.

2. Concurso ou reunión, nun mesmo tempo e espacio, dun número elevado de individuos ou cousas.

3. Abundancia de palabras, de imaxes, de pensamentos ou de expresións.