"CIT" (Contén)

1. Acción e efecto de sinalar día, hora e lugar para un encontro convido entre dúas ou máis persoas. Ex: Non lembro cando teño a próxima cita coa dentista.

2. Texto dunha obra ou palabras dun autor que se aducen como soporte dunha opinión, regra, etc. Se é escrita, cómpre indicar claramente cál é o anaco citado, poñéndoo entre comiñas (“”), e, en nota, o autor, a obra, a edición e a páxina. Unha cita dentro doutra cita indícase cunha soa comiña (‘’). Ex: As citas de Castelao puxéronlle o remate axeitado á súa alocución.

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, en Rusia, situada á beira do río Ingoda, ao S do lago Baikal (318.414 h [1995]). As principais actividades económicas son a minería, a industria e o comercio.

PUBLICACIÓNS

Publicación subtitulada “Periódico mensual de los días 12”, editada pola asociación Pilarista Compostelana dende 1994. Coordinada por Marián Touceda, contou coas colaboracións de Filgueira Valverde, J. Polo Carrasco, Mario Clavell, J. M. Díaz, Francisco J. Marchó Bach, Emilio Rodríguez Sánchez, Elías Yanes e Otilia Seijas. Intercalaba publicidade con artigos vinculados ás preocupacións da sociedade actual baixo o prisma da relixión ou traballos sobre temas propiamente relixiosos.

1. 1. Acción e efecto de citar. Ex: A citación para comparecer nos xulgados chegoulle a primeira hora da mañá.

   2. citación de evicción

      Citación que se fai ao vendedor cando chega o momento da evición.

   3. citación de remate

      Dilixencia de xuízo executivo a través da que se dá un termo ao debedor para se opoñer á demanda.

   4. citación xudicial

      Convocatoria emitida por un xuíz ou tribunal a unha dilixencia xudicial -co lugar, data e hora de comparecencia-, para que alguén, nun prazo fixado, compareza nun proceso co fin de responder á acción que lle é proposta ou para pronunciarse acerca do obxecto que lle é proposto.

2. Escrito no que se notifica esta orde. Ex: Mentres lía a citación tremíanllle as mans.

1. Comunicar a alguén que acuda a unha reunión nun lugar e a unha hora determinada.

2. Notificar a alguén un emprazamento ou chamamento xudicial. Ex: Seica o citaron perante o xuíz por presentar certas irregularidades na súa declaración de facenda.

3. Referir ou notificar palabras doutra persoa, dun texto, etc, para apoiar ou ilustrar o que se di ou escribe. Ex: Cando pode, cita os clásicos como un sinal da súa elocuencia.

4. Mencionar algo ou alguén nunha conversación, discurso ou escrito. Ex: Malia ser colaborador do proxecto non me citaron no relatorio.

5. Pórse de acordo dúas ou máis persoas para atoparse nun determinado sitio e hora. Ex: Citáronse esta tarde nunha cafetería para coñecérense.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en Santiago de Compostela en 1882 e que cesou a finais dese ano. Néstor Pardo, propietario e director, editouna co subtítulo de “Revista científico-literaria”. Contaba, entre os redactores, con Lisardo R. Barreiro, Máximo Leyes Posse, Francisco Trelles, Isidoro Casulleras ou Bernardo Barreiro. Incluía colaboracións de Rosalía, Curros, Pondal, Vicetto, M. Murguía ou Pardo Bazán e acollía poemas de escritores descoñecidos e traballos sobre arte e historia. Publicou o “Diálogo entre dos labradores gallegos afligidos y un abogado instruido, despreocupado y compasivo” e dous relatos en galego de Francisco Romero. Para todo o referente á poesía apareceu a sección “Charadas”, coas firmas de Pilatos, Lois Tobío Campos, Lisardo R. Barreiro e Javier Valcarce. Dedicou unha edición especial co gallo da morte de Andrés Muruais.