"Dena" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio de Nafarroa, situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago (338 h [2001]).

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, na rexión de Emilia-Romaña, Italia (175.442 h [2001]). Situada na alta chaira emiliana, entre os ríos Secchia e Panaro, é un importante centro comercial e nó de comunicacións. Posúe industria de automóbiles (Maserati), material ferroviario e calzado. Habitada polos lígures e os etruscos, foi ocupada sucesivamente polos boios (s V a C) e polos galos (s IV). No s VI conquistárona os lombardos, que lla disputaron aos bizantinos, e en 961 pasou aos Canossa, que foron condes ata 1115. Convertida en señorío dos Este (1288), en 1452 o emperador outorgóullela como ducado, e no s XVI disputouna o papa. Foi ocupada por Francia (1703-1707 e 1734-1736) e por Austria (1742-1749), e novamente por Francia en 1796. Formou parte do Reino de Italia (1805) ata que o Congreso de Viena lla restituíu aos duques (1815), que a retiveron ata a Batalla de Magenta (1859). En 1860 anexionouse definitivamente ao Reino de Italia. Do seu patrimonio cultural destaca a catedral (ss XII-XIV),...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (2.691 h [2001]). A zona forestal ocupa pouco menos da metade do termo e a agricultura é case toda de secaño, con cultivos de cereais, viña, amendoeiras e oliveiras.

1. 1. Acción e efecto de ordenar ou ordenarse.

   2. Programación e planificación dos recursos económicos, espaciais e humanos nun territorio xeográfico concreto, que se realiza co obxecto de conseguir unha utilización eficaz dos mesmos.

   3. ordenación do territorio /

      ordenación do territorio.

2. 1. Disposición de diversos obxectos, elementos ou partes dun todo segundo un criterio determinado.

   2. Composición xeral dun cadro.

3. 1. Acción litúrxica pola que o bispo confire o sacramento da orde. Fíxose normalmente coa imposición das mans sobre o ordenando, e invocando a graza do Espírito Santo. A Igrexa Latina medieval enfatizou a traditio instrumentorum ou entrega dos obxectos sagrados (cáliz e patena). O ritual romano da ordenación de bispos, presbíteros e diáconos reformouse en 1968.

   2. cuestión das ordenacións anglicanas

      Problema que suscitou o achegamento de moitos pastores anglicanos á Igrexa Católica, arredor do movemento de Oxford, referido á posible validez das ordenacións de Eduardo VI de Inglaterra, recollidas no seu Ordinal. Estas foron declaradas nulas por Paulo IV (1555) e por León XIII, que proclamou a súa invalidez na bula Apostolicae curae (1896). O tema volveu tratarse nas conversas de Malines (1921), sen acadar ningún acordo. É unha materia de estudo no ámbito do ministerio da Igrexa.

4. ...

1. de ordenar ou ordenarse.

2. Que está colocado en ou por orde.

3. Que adoita facer ou ter as cousas en orde.

4. Que está mandado ou imposto por orde.

5. Que recibiu as ordes sagradas.

6. Aplícase ao conxunto que ten definida unha relación de orde. Un grupo (G, +) é denominado ordenado pola relación de orde ≤, se se cumpre a propiedade de isotonía (ou compatibilidade) da operación suma (+) respecto da orde ≤, é dicir, se para todo x, y, z, de G, x ≤ y implica x + z ≤ y + z e z + x ≤ z + y.

1. Que ordena.

2. Dispositivo capaz de resolver problemas ao facer operacións aritméticas e lóxicas cos datos de entrada e producir datos de saída. Modernamente, os ordenadores son dixitais, cuxos sinais de voltaxe e de corrente representan sinais físicos, se ben no pasado, os ordenadores electrónicos analóxicos tiveron certa importancia en simulación. O proceso de dixitalización consiste en converter os sinais e os datos á súa representación numérica no sistema binario.
   Os precursores
   O primeiro ordenador dixital electrónico, terminado en 1939, foi deseñado polos enxeñeiros estadounidenses J. Atanasoff e C. Barry na University of Iowa. O seu prototipo pesaba 300 kg, tiña 300 tubos electrónicos e empregaba o sistema binario de numeración. Entre 1943 e 1946, os estadounidenses J. Mauchly e J. Eckert baseáronse nas ideas de Atanasoff e deseñaron o ENIAC, o primeiro programador de uso xeral, para o cálculo de traxectorias balísticas, que pesaba 30 toneladas, consumía 140 kW, ocupaba 150 m...

1. Acción e efecto de ordenar.

2. 1. Conxunto de preceptos que regulan o funcionamento de algo.

   2. ordenamento real /

      Colección de disposicións reais feitas polos reis de Castela e León na Baixa Idade Media cando lexislaban de acordo coas Cortes. A máis importante foi o Ordenamiento de Alcalá, aprobado en 1348 nas Cortes celebradas en Alcalá de Henares por Afonso XI, e que deu forza de lei a Las Siete Partidas.

   3. ordenamento xurídico

      Conxunto de normas xurídicas dun estado. Nos estados descentralizados politicamente coexisten diferentes ordenamentos de cada un dos centros de produción normativa.

1. 1. Norma obrigatoria que dita calquera autoridade non lexislativa para o ben público, normalmente as administracións locais no ámbito das súas competencias, aplicando unha lei ou un decreto que se chama poder regulamentario. Desde as leis municipais españolas do s XIX, os concellos estaban facultados para a formación e aprobación das súas ordenacións locais, e outras sobre determinados servizos. OBS: Adoita empregarse en plural.

   2. Conxunto de preceptos que regulamentan a vida e o funcionamento de determinados colectivos.

   3. ordenanza militar

      Ordenanza que regula o réxime ou a disciplina do exército. Nos reinos hispánicos, a ordenanza militar castelá máis antiga é de 1503; despois desta xurdiron outras, unhas locais, outras particulares ou especiais, ata que foron promulgadas por Carlos III (1768) e tiveron unha norma aclaratoria en 1769. No s XIX e a comezos do s XX intentáronse diversas reformas, pero só algúns regulamentos especiais chegaron a introducir modificacións.

   4. ordenanzas de Bilbao

      Conxunto de ordenanzas de comercio propias de Bilbao, vixentes do s XV ao XIX. En 1459, a cidade dispoñía dunhas ordenanzas primitivas para o comercio marítimo, aseguranzas e navegación. Creado o consulado para a Casa de Contratación, Carlos I formou unhas novas ordenanzas en 1511. Reformadas en 1731, o comercio de Bilbao demandou unhas novas, aprobadas en 1737, que subsistiron ata o código de comercio de 1828.

2. Soldado que está baixo as ordes dun oficial para asuntos de servizo.

3. Persoa que está empregada como subalterna nunha oficina.