"ILE" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e funcionario. Marqués de Avilés, fillo de José de Avilés e Iturbide. Marchou a América para exercer o cargo de tenente coronel de dragóns (1769). Tomou parte na represión do alzamento de Tupac Amaru (1780-1781). Chegou a ser gobernador de Chile (1796), e vicerrei do Río da Prata (1799) e do Perú (1801).

1. Relativo ou pertencente a Ávila ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Ávila.

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo. Estudou no Théâtre de l’Opéra de París. Actuou nas mellores compañías. En 1956 fundou a súa propia compañía de ballet.

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo. Estudiou no Théâtre de l’Opéra de París. Actuou nas mellores compañías. En 1956 fundou a súa propia compañía de ballet.

1. Facer pasos ou saltos acompasados co ritmo da música.

2. Modalidades da acción de bailar adaptadas a un xénero musical.

3. Festa na que se reúnen varias persoas e se baila.

4. Lugar onde se reúne xente co fin de bailar.

5. Espectáculo no que bailan danzaríns profesionais.

6. Situación de oposición entre dous individuos ou grupos.

7. Alteración da orde de algo a causa dun erro.

8. Peza escénica breve que combina o texto coa música e a mímica, representada durante os entreactos no teatro castelán dos ss XVI-XVIII.

1. En Andorra, xuíz de categoría inferior ao veguer e que falla en primeira instancia.

2. En Catalunya, durante a Alta Idade Media, oficial que representaba ao señor perante os seus vasalos e que estaba encargado do goberno dunha determinada zona. Este cargo estendeuse logo a València e a algunhas zonas de Aragón. Subsistiu á reforma administrativa que promoveu o Decreto de Nova Planta.

3. En Aragón, xuíz de certa poboación de señorío.

4. Título que levaban os gobernadores das colonias venecianas no Mediterráneo oriental.

5. Encargado do patrimonio do Rei. OBS: Tamén pode aparecer coa antiga grafía bayle.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, drenado polos ríos Rumblar e Guadiel, nas estribacións de Sierra Morena (17.408 h [1996]). É un núcleo agrícola (oliveiras, vide, cereais, froita), industrial (elaboración de aceite, cerámicas e materiais de construción) e mineiro (chumbo, cobre).

PERSOEIRO

Director de circo, socio de Phineas Taylor Barnum, con quen fundou o Barnum Bailey Circus. Cando morreu Barnum abandonou a exhibición de fenómenos e impulsou a presentación de feras.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica e televisiva norteamericana. Mentres estudiaba arte dramática traballou en filmes de serie B con Samuel Goldwyn. Xunto co director de orquestra Desi Arnaz, fundou a produtora Desilu Produtions. Participou, entre outros, nos filmes: Roman Scandals (Escándalos romanos, 1933), Top Hat (Sombreiro de copa, 1935), Follow the Fleet (Sigamos a flota, 1936), Joy of Living (O pracer de vivir, 1938), Five Came Back (Volveron cinco, 1939), Valley of the Sun (O val do sol, 1942), The Magic Carpet (A alfombra máxica, 1951), A Guide to the Married Man (Guía para o home casado, 1967) e Mame (1974).

1. Relativo ou pertencente aos bamilekés ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo bamileké.

3. Pobo bantú, que integra ao redor de 500.000 individuos, dos altiplanos do Camerún Occidental, no territorio coñecido como País Bamileké, con capital en Dschong. A base económica dos bamilekés é principalmente agraria (millo miúdo, millo e cacahuete); así mesmo, dedícanse ao comercio en diversas rexións do Camerún, fóra do seu lugar de orixe. Falan unha lingua do grupo bantú. Traballan os metais e fabrican obxectos de barro. Viven en pequenos poboados de casas de planta cuadrangular e de cuberta piramidal. A estrutura familiar é patriarcal políxina; ademais, adoptaron a relixión musulmá ao seu modo de vida tradicional preislámico. Constitúen unha das poboacións máis importantes do Camerún.

4. Grupo de linguas africano da familia bantú e do grupo bantoide banwe-congo. Inclúe vinte e catro linguas diferentes, faladas por 500.000 individuos bamilekés do Camerún. Proceden do bamileké, do bomugún e do banganté.

1. Peza de ferro, en forma de sete, que empregan os carpinteiros para suxeitar a madeira no banco e, deste xeito, poder labrala. Recibe tamén o nome de rapaz porque substitúe o mozo que axuda ao carpinteiro a apertar a madeira contra o banco.

2. Peza do revólver, cilíndrica e xiratoria, na que se colocan os cartuchos.

3. Tubo feito en metal ou plástico que contén unha superficie interior negra para gardar os elementos e controis do obxectivo.

4. Especie de nó en forma de barril que se fai nalgúns cabos, a unha certa distancia do extremo, para evitar que este pase por un burato de diámetro maior ca o do cabo.

5. Peza cilíndrica que leva o clarinete preto da boca.

6. Depósito con auga, no que se facía burbullar o gas procedente da destilación, na antiga fabricación do gas de hulla.

7. Papaventos de papel en forma de barril co que xogan os rapaces.