"INTA" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 124.
-
-
Relativo ou pertencente á quinta columna.
-
Membro ou seguidor dunha quinta columna.
-
-
-
Quinta substancia, o éter, do que se forman as células e os astros, e que é superior aos catro elementos, segundo Aristóteles.
-
Esencia ou extracto dunha substancia que se consegue despois de destilala cinco veces.
-
Parte máis sutil ou esencial de algo.
-
-
-
Reducir algo á quintaesencia.
-
Refinar algo en alto grao.
-
-
-
Unidade galega de peso cun valor que varía, segundo a zona, entre os 47 e os 60 kg.
-
Unidade de peso do sistema internacional que equivale a 100 kg.
-
-
PUBLICACIÓNS
Publicación de periodicidade irregular editada en Santiago de Compostela a partir de outubro de 1962. Cesou en maio de 1965. Promovida polo Departamento de Información do SEU do Distrito Universitario de Santiago, foi dirixida sucesivamente por Xosé R. Ónega, Adolfo Martínez e Federico Pomar. Nela publicáronse os textos premiados no Concurso Nacional Universitario de Poesía, que convocaba o SEU desde 1953.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, drenado polo río Ortiga, afluente do Guadiana (5.087 h [2001]). A súa economía baséase no gando lanar.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiador. Interesado pola historia social e económica, a historia das ideoloxías políticas e as súas relacións con cuestións literarias e culturais, como integrante do Grupo Gándara publicou Desenvolvemento económico e transformacións políticas (1945-1975) (1998); ademais escribiu Nacionalismo radical, transición y proceso autonómico en Galicia (1975-1980) (1975), con L. Domínguez Castro, e Ramón Otero Pedrayo: vida, obra e pensamento (1998), con M. Valcárcel.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Membro do BNG, foi alcalde de Allariz (1990-2000) e durante o seu mandato o concello recibiu o Premio Europeo de Urbanismo e Planificación Territorial (1994). Contribuíu á unificación das organizacións municipais galegas e foi vicepresidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP) entre 1995 e 2000. Senador desde 1999 designado pola comunidade autónoma, foi coordinador da executiva nacional do BNG (2002-2003). Voceiro nacional do BNG desde 2003, foi elixido deputado no Parlamento galego e nomeado vicepresidente da Xunta de Galicia en 2005. É socio de honor da Sociedad Española de Medicina General pola súa contribución á mellora da atención primaria no medio rural.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Militar. Formouse na Academia General Militar de Zaragoza e acadou o rango de tenente xeral en 1979. Participou na Guerra Civil Española cos regulares de Ceuta e na campaña de Rusia coa División Azul. Estivo destinado no rexemento de Guardia e na Casa Militar de Franco, como secretario xeral. Foi gobernador militar de Pontevedra e da Coruña, director da Academia General Militar de Zaragoza (1973) e capitán xeneral da I Rexión Militar (1979-1982). Durante o Vinte e tres de febreiro (1981) destacou pola súa lealdade á orde constitucional. Morreu asasinado por ETA. Recibiu, entre outros galardóns, a Gran Cruz do Mérito Militar e a Gran Cruz de San Hermenegildo.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Estudou na Escola de Belles Arts de Sant Jordi en Barcelona, onde coñeceu a vangarda. Iniciouse na figuración de corte expresionista ata chegar a unha estética pop, desdebuxada ou decolorada, unha abstracción xestual e expresionista, que logo deu paso a un realismo elíptico moi particular. Pertenceu ao colectivo Atlántica e a partir da década de 1990 reflectiu situacións máis persoais en que a posta en escena superaba o marco do cadro para ir máis alá do representacional. Traballou diferentes estilos de vangarda, buscou a integración de todas as artes e empregou técnicas diversas como o gravado, a pintura mural, o vídeo e a cinematografía. Das súas obras destacan Visións do Prado (1986), O rei Artur (1986-1987), Canal st (1993), Dánae (1995), A mesiña do tapete branco (1997) e Crónica de sociedade (2000). É membro da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Titulado pola Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid (1869), en 1886 instalouse en Vigo, onde foi arquitecto municipal ata 1894. Desde este posto realizou un proxecto para a aduana, que non se realizou, e a rehabilitación do antigo cárcere e pazo de xustiza. Rematou tamén as obras do mercado do Progreso que iniciara B. Gómez Román. Os seus proxectos caracterizáronse polo eclecticismo historicista e pola escolla do estilo segundo a función do edificio, empregando o neogótico nas obras relixiosas. Das súas obras destacan a actual sede da Fundación Caixa Galicia (1891), a casa de M. Núñez Berdiales (1890), a casa de Estanislao Durán (1901), a igrexa de Santiago de Vigo (1891-1907) e a igrexa e o asilo das Irmás dos Anciáns Desemparados (1892-1910). Como arquitecto da diocese de Tui, realizou a igrexa de Santa María de Porriño (1907-1913).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Estado de México, situado na península de Yucatán (50.212 km2; 874.963 h [2000]). A súa capital é Chetumal (208.164 h [2000]). Limita ao N co golfo de México, ao L co mar das Antillas, ao S con Belize e ao O cos estados de Yucatán e Campeche. É unha extensa chaira composta por rochas calcarias, cun clima tropical, caloroso e húmido. A súa economía baséase na explotación forestal e a poboación é eminentemente rural. Dominada polos maias, foi descuberta por Juan Díaz de Solís e Vicente Yáñez Pinzón (1595), e explorada por Francisco Hernández de Córdoba (1517). A cidade de Salamanca Bacalar, reconstrución da cidade maia no mesmo lugar (1544), converteuse no principal centro urbano e económico. En 1858 caeu baixo o dominio dos indios e en 1901 obtivo o estatuto de federal e o seu nome actual.
-
PERSOEIRO
Político e xurista. Presidiu a Asamblea Constituyente (1870), o Congreso (1878-1880) e a Republica Arxentina (1904-1906). Enfrontouse a unha revolución (1905) que provocou a Unión Cívica Radical.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta. Discípulo de Meléndez Valdés, a súa influencia maniféstase en Poesías (1788), co que acadou un gran prestixio persoal e literario. Durante a crise de 1808 defendeu a causa nacional e obtivo diversos cargos políticos. Publicou manifestos e proclamas e as súas Poesías patrióticas (1808). Neoclásico e con algúns trazos románticos, empregou a poesía como forma de loita contra a tiranía. Case toda a súa produción é de exaltación patriótica ou de loanza ao progreso e á humanidade. Tamén escribiu dúas traxedias versificadas, antoloxías e estudos sobre a poesía do Século de Ouro e, en prosa, Vidas de españoles célebres (1807, 1830 e 1833).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Praza situada en Santiago de Compostela que pecha a catedral polo leste, á que dan a ábsida, a Porta Santa e a torre do reloxo. Foi urbanizada por Xácome Fernández (1611-1616), quen construíu unha escaleira para unir os dous niveis: o superior ou Quintana de Vivos, e o inferior ou Quintana de Mortos, xa que en orixe era un cemiterio. Está pechada polo L polo muro do convento de San Paio de Antealtares, polo N pola casa da Parra e polo S pola casa da Conga.
-
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado no val do Cigüela (9.779 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura de secaño, o gando lanar e a industria alimentaria.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Burgos, Castela e León, situado na vertente meridional dos picos de Urbión e drenado por diversos afluentes do Arlanza (2.026 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e a explotación forestal, ademais do turismo.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Cuenca, Castela-A Mancha, situado ao N de Albacete e drenado polo Valdemembra (6.575 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Ermida hispanovisigoda situada en Mambrillas de Lara (Burgos). Construída en cantaría durante os ss VII e VIII, só se conservan en pé algunhas partes como a capela maior e o brazo do cruceiro. Tiña planta de cruz latina, con tres naves en sentido lonxitudinal e unha cámara en cada extremo do cruceiro, e ábsida de planta cadrada. As naves laterais tiñan bóvedas de aristas coas arcadas de ferradura e a nave central e o cruceiro cubríanse con bóveda de cañón. Destaca a decoración en baixorrelevo con elementos propios da natureza como a lúa, o sol, motivos vexetais ou aves. Durante a Idade Media empregouse como mosteiro feminino e conservouse boa parte do edificio orixinal ata o s XIV.
-
GALICIA
Xornalista. Director xerente de Televisión de Galicia desde 1996 e membro da comisión técnica de televisión do Consello da Cultura Galega, planificou e desenvolveu a revista Entregas de Comunicación Cultural. Entre 1985 e 1986 dirixiu os Circuítos Teatrais da Xunta de Galicia ata o seu ingreso na TVG (1986), onde foi xefe de produción de informativos e director de produción. Recibiu o Premio Arte (1997) da Asociación de Representantes Técnicos do Espectáculo.
VER O DETALLE DO TERMO