"Marin" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación en castelán editada en Marín a partir de 1896. Subtitulada “Semanario de intereses generales”, foi dirixida por Sabas B. Catá. Impresa nos obradoiros tipográficos de R. Quintáns, saía todos os domingos. Constaba de catro páxinas, nas que se incluían artigos sobre actividades comerciais e marítimas, ademais de anuncios e un folletín. No eido literario, cómpre salientar algúns versos en galego na sección “Paliques”, publicados baixo pseudónimo. Nas súas diferentes épocas de edición presentou as cabeceiras El Eco de Marín, El Marinense ou Nuevo Marín.

GALICIA

Xornalista. Licenciada en Ciencias da Información pola Universidad de Navarra, foi, entre 1975 e 1980, cronista de sociedade en Faro de Vigo e Diario de Pontevedra. Desde 1983 colabora na revista Telva. Foi subdirectora de Radio 80 Pontevedra e cronista de sociedade en Onda Cero. En televisión, foi coordinadora do programa Mesa Reservada (TVG), redactora de Antena 3, colaboradora no programa De buena mañana (Antena 3), e entrevistadora en Encantada de la vida (Antena 3), Pasa la Vida (TVE), e Ahora (Antena 3).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Merca. Alonso Francisco Francos Arango, bispo de Ourense, mandou reconstruír en 1770 o corpo dunha igrexa que estaba en estado ruinoso. Entre 1789 e 1792 construíuse a igrexa que se conserva. Ten unha soa nave e capela maior. No interior destaca un artesoado de madeira de transición ao mudéxar e o retablo maior neogótico.

IGREXAS

Igrexa situada en Santiago de Requeixo (Chantada). Construída no s XVIII, ten unha soa nave. O presbiterio cóbrese cunha falsa bóveda e o arco triunfal é semicircular. No interior conserva retablos neoclásicos do s XIX. A fachada, reformada despois da súa construción, ten unha espadana de dous vans.

GALICIA

Político, fillo de L. Fábrega Coello. Licenciouse en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela (1926). Dirixente desde 1932 das xuventudes do Partido Radical, Vanguardia Republicana Federal, foi elixido deputado en 1933. Durante a Guerra Civil estivo preso nos campos de concentración de Rianxo e La Santa Espina (Valladolid) ata 1938. Retornou a Ourense e presidiu o colexio de farmaceúticos da provincia.

PERSOEIRO

Pintora e profesora. Formouse con Blas Lourés e realizou estudios de esmalte e talla na Escola de Artes e Oficios Mestre Mateo de Santiago. Especializouse na pintura ao óleo. As súas obras caracterízanse polo debuxo e a cor. Realizou exposicións nas principais cidades galegas, en León e Madrid, e participou, entre outras mostras colectivas, nas mostras Imaxes a carón da aula (1989-1992) e na Exposição Internacional de Artes Plásticas de Vendas Novas (Portugal, 2001). A súa obra está presente, entre outras coleccións, na Universidade de Santiago de Compostela e na Deputación de Lugo.

GALICIA

Antropólogo social. Licenciouse en Filosofía e Letras e Teoloxía e diplomouse en Psicoloxía Clínica e Pedagóxica. Profesor titular de antropoloxía social da Universidade de Vigo, dirixiu o Centro Asociado da UNED en Ourense, extensión Valdeorras (1996-2000). Entre outras obras publicou Antropoloxía dunha parroquia rural (1988), O afiador (1992), La gran pulpada gallega (1999) e Os saberes tradicionais dos galegos (2001). Recibiu os premios de investigación Otero Pedrayo (1984) e o XI Xesús Taboada Chivite (1998). Membro da comisión de antropoloxía do Consello da Cultura Galega, foi fundador e director do Laboratorio Ourensano de Antropoloxía Social (LOAS).

PERSOEIRO

Avogado e franciscano capuchino. Ingresou na orde en 1612 e chegou a superior nos conventos de Rheinfelden, Feldkirch e Freiburg im Breisgau. Durante a súa predicación na rexión dos Grisons morreu asasinado polos calvinistas. Foi canonizado no 1746. Na iconografía represéntase co hábito da orde dos capuchinos e leva, como atributos, palma, espada e maza con pinchos; ás veces tamén un libro aberto. A súa festividade celébrase o 24 de abril, agás en Vilagarcía, onde se celebra o domingo seguinte ao 25 de agosto.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Amoeiro. Trátase dunha construción románica, de transición ao gótico, de finais do s XII. Consagrouna no 1200 o bispo Afonso I. Ten unha soa nave e ábsida rectangular cuberta con bóveda de canón. O arco triunfal é apuntado. A fachada reconstruíuse utilizando materiais antigos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Campo Lameiro. De orixe románica (s XII), só conserva a fachada pois o resto da construción foi remodelada. A portada principal está formada por unha dobre arquivolta sostida por columnas cos capiteis decorados: un home loitando cun animal, un home en crequenas, un animal atacando unha serpe e unha cesta con motivos vexetais. No tímpano represéntase a un bispo, que sostén na man esquerda un báculo mentres bendí coa dereita, flanqueado por dous cegos que portan un libro e unha cruz.

GALICIA

Mariño e político. Gobernador do asentamento español nas Malvinas (1174-1779), foi vicerrei de Nova Granada (1788-1792) e do Perú (1792-1796). De ideas ilustradas, potenciou a creación dos xornais Mercurio Peruano (1791) e da Gaceta de Lima (1793), o desenvolvemento da Sociedad Cultural Amantes del País e da Tertulia Poética (1791), e a fundación, entre outras, dunha cátedra de Anatomía (1792) e da Academia de Naútica (1794). De volta a España foi elixido membro do Consejo Supremo de Guerra, director xeral da Armada (1799) e ministro de Mariña (1866). Trala chegada ao trono de Fernando VII, formou parte da Junta de Goberno que se desprazou a Baiona, que abandonou trala subida ao poder de Xosé Bonaparte.

PERSOEIRO

Escultor. Traballou na decoración do Palacio Real de Madrid e fixo algúns grupos para o Pesebre de Carlos IV. Nomeado escultor de cámara honorario (1794), interveu na decoración da Casita del Príncipe en El Escorial e na Casa del Labrador en Aranjuez. Foi académico de mérito da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1814) e primeiro escultor de Fernando VII.

GALICIA

Avogado e político. En 1976 ingresou no Partido Galego Independente, integrado posteriormente na UCD, agrupación coa que participou na comisión do Anteproxecto do Estatuto e pola que foi elixido deputado pola Coruña no Parlamento de Galicia na I lexislatura (1981-1985). Secretario xeral do Partido Nacionalista Galego (PNG), formou parte do goberno tripartito de F. González Laxe (1987-1990) como conselleiro da Presidencia e Administración Pública e como voceiro do goberno galego.

TERRITORIOS

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo de Suabia. O conde Carlos I de Hohenzollern mercoulle aos Austrias o Condado de Sigmaringen (1534) e, trala unión do Condado de Veringen, pasou ao seu fillo Carlos II coa denominación de Hohenzollern-Sigmaringen (1575). Os seus descendentes gobernaron neste territorio ata que o príncipe Carlos Antonio I de Hohenzollern-Sigmaringen renunciou á soberanía en favor do rei de Prusia que o incorporou á coroa (1849).

PERSOEIRO

Príncipe prusiano. Casou (1861) coa princesa Antonia de Portugal. Este matrimonio e o feito de ser católico favoreceron a súa candidatura á Coroa de España (1868), pero non prosperou.

PERSOEIRO

Impresor. Aprendeu o seu oficio en Madrid, na imprenta do seu tío Marín. En 1735 fíxose cargo da imprenta da Universitat de Cervera, axudado polo seu irmán Joaquín. O primeiro libro impreso foi Heroica vida de D. Francisco de Queralt (1736), de M. Conill, e en breve tempo destacou pola altísima calidade dos seus traballos, o que o levaron a ser unha referencia na Península Ibérica. Ao falecer, a súa viúva María Antonia Cous Benedicto seguiu o negocio familiar e asinou os seus traballos como María Antonia Ibarra.