"Rante" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 190.

  • Que ou quen consagra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Oficial de grao inmediatamente inferior ao de vicealmirante na mariña de guerra de numerosos países. Equivale ao grao de xeneral de brigada dos exércitos de terra e de aire.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. cooperador.

    2. Persoa que se despraza a un país estranxeiro para colaborar no seu desenvolvemento.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que corrobora.

    2. Medicamento que ten a propiedade de vigorizar o organismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Danza antiga de orixe francesa, difundida en Francia e Italia durante os ss XVI e XVII, que se converteu nun dos movementos da suite. Nun principio tiña o ritmo binario e era de movemento vivo; máis tarde o ritmo volveuse ternario pero adquiriu forma lenta, a miúdo en compás de 3/2. Existe unha courante italiana que se diferenza da anterior por ter un ritmo rápido e ternario.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Cada unha das catro partes iguais nas que os puntos cardinais dividen o horizonte. Na rosa dos ventos ou no compás chámanse, primeiro, segundo, terceiro e cuarto cuadrante, contando desde o N no sentido do movemento das agullas do reloxo.

      2. Cuarta parte na que se divide unha herdanza.

      3. Cuarta parte dunha circunferencia, ou sexa, un arco de 90°.

      4. Sector circular correspondente a un cuadrante.

      5. Cada unha das catro partes en que está dividido un pano por dous eixes de coordenadas rectangulares. Chámanse primeiro, segundo, terceiro e cuarto cuadrante, tomando como primeiro o superior da dereita e contándoos no sentido contrario ás agullas do reloxo.

      6. Cada unha das catro partes nas que queda dividida a esfera celeste superior ao horizonte dividida polo meridiano e polo primeiro vertical. Numéranse dende oriente a mediodía, poñente e setentrión, cos nomes respectivos de cuadrante oriental, pueril ou vernal, cuadrante meridiano, cuadrante occidental, melancólico ou viril, e cuadrante hiemal ou senil.

    1. Antiga moeda romana, a máis pequena das de bronce, correspondente a 1/4 do ás, no sistema duodecimal, co valor de tres onzas. No sistema decimal denominouse terencius. No anverso tiña gravada a efixie de Hércules e no reverso unha proa de nave.

    2. Instrumento empregado antigamente para determinar a altura dun astro sobre o horizonte. O máis primitivo consistía nun cuarto de círculo graduado provisto de pínnulas nun dos lados do ángulo recto, para visualizar o astro, e dunha chumbada, fixada ao centro do ángulo polo extremo libre da corda, que serve de índice.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Boletín semestral aparecido en setembro do ano 2000 en Pontevedra, editado pola Asociación de Amigos de Valle-Inclán. Dirixido por Gonzalo Allegue, pretende divulgar e difundir documentos reveladores que faciliten o coñecemento da vida e obra do escritor. Entre algúns dos seus colaboradores figuran X. L. Axeitos, Alfonso Mato, Xaquín Núñez Sabarís, Francisco Charlín Pérez, Anselmo Menéndez e Elisardo Barreiro. O seu primeiro número dedicouse ao pai do escritor, Ramón del Valle-Inclán Bermúdez, mariño e funcionario de profesión, ligado á instalación dos camiños de ferro en Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada en Vilanova de Arousa. Foi a casa natal de Valle-Inclán (1866). Consta de planta rectangular e horta exterior. Tiña unha escalinata de acceso, adega e corte. No ano 1994 sufriu un incendio e o único que se conservou foi un brasón que identifica as familias de la Peña, Valle e Patiño. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1976.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello da Estrada baixo a advocación de san Miguel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen declara, particularmente, o que o fai perante un xuíz ou unha autoridade competente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que manifesta un desexo moi forte por algo ou por alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que delibera.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que delira.

    2. Que implica delirio.

    3. Que é absurdo debido á súa esaxeración.

    4. Concepción patolóxica que se orixina por certos trastornos da personalidade que consiste nunha alteración das relacións do eu co seu mundo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que denigra ou ofende a alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que descolora.

    2. Substancia química que destrúe os pigmentos por reacción química e fai desaparecer a coloración.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que desespera ou causa desesperación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou o que desintegra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que deteriora.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dicionario elaborado por Pablo Pérez Constanti e publicado en 1930 polo Seminario de Santiago de Compostela. Recolle noticias sobre máis de 650 artistas, galegos ou non, que traballaron en Galicia, a partir dun traballo de investigación realizado nos principais arquivos galegos. Fonte para o estudo da arte galega durante os ss XVI e XVII, tivo a súa continuación na obra Galicia artística en el siglo XVIII y primer terzo del siglo XIX (1932), de Xosé Couselo Bouzas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que dilacera.

    VER O DETALLE DO TERMO