"Bor" (Contén)

PERSOEIRO

Político ruso. Colaborou con Lenin desde 1908, participou na Revolución de 1917 e foi membro da troica que gobernou o país entre 1922 e 1924. Se nun principio se aliou con Stalin contra Trotski, máis tarde enfrontouse a Stalin, que ordenou o seu arresto e execución.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica estadounidense. Entre as súas numerosas películas destacan From Here to Eternity (1953), Tea and Simpathy (1956), The Night of the Iguana (1964) ou The Arrangement (1969).

PERSOEIRO

Rei franco de Austrasia (575-596?) e de Borgoña e Orléans (592?-596?), fillo do Rei Sixeberto I e Bruniquilda. Foi adoptado polo seu tío, o Rei Guntram I de Borgoña-Orléans, co que loitou contra Khilperico I de Neustria-Soissons. Ao morrer Guntram I (592?), herdou os reinos de Borgoña e Orléans e unha parte do de París.

PERSOEIRO

Rei franco de Neustria e de Borgoña (695-711), fillo de Teodorico III de Borgoña-Neustria-Austria e Clotilde. Sucedeu o seu irmán Clodoveo III, pero foi un rei nominal baixo o goberno do mordomo do palacio Pipino de Héristal.

PERSOEIRO

Rei franco de Austrasia (663-675) e Neustria e Borgoña (673-675), fillo de Clodoveo II e Batilda. En 673 apoderouse dos reinos de Neustria e Borgoña, e reconstituíu a unidade do reino dos francos. Morreu asasinado por un nobre.

PERSOEIRO

Rei franco de Neustria, Austrasia e Borgoña (743-751). Derradeiro rei merovinxio, foi proclamado por vontade dos mordomos do palacio, Carlomán e Pipino, fillos de Carlos Martel. Foi desposuído e enviado ao mosteiro de Sithiu cando Pipino tomou o título de rei dos francos en 751.

1. Ocupación ou actividade que realiza unha persoa.

2. Resultado da actividade que se realiza.

3. Actividade de costura ou bordado.

4. Conxunto de traballos que se fan para cultivar a terra.

5. Termo da xerga das palilleiras que corresponde á voz que designa a tarefa que fai unha palilleira ao longo dun día.

6. Terra destinada para traballos agrícolas.

1. Que se pode cultivar.

2. Aplícase ao día ou tempada en que se traballa.

1. Que labora.

2. Persoa que coida de certos traballos auxiliares de laboratorio.

1. Traballar prolongadamente e con insistencia nunha cousa.

2. Traballar a terra.

1. Local disposto para efectuar investigacións científicas ou técnicas, análises químicas, preparados farmacéuticos ou probas e ensaios industriais. Aínda que a miúdo con esta palabra se entende o laboratorio químico e o farmacéutico, son importantes tamén os de fisioloxía, de histoloxía, de toxicoloxía e de electrónica, entre outros. Pódense clasificar en laboratorios de ensaio, tanto de primeiras materias como de produto elaborado, e laboratorios de investigación, que pode ser pura ou aplicada.

2. Conxunto de instrumentos, instalacións e servicios anexos destinados á recollida de emisións fónicas, previamente seleccionadas, e á elaboración técnica dos materiais reunidos.

3. Local acondicionado para facer o revelado dos negativos fotográficos e obter copias positivas.