"Lor" (Contén)

GALICIA

Director de programación. Estudiou na Escola de Enxeñeiros Industriais de Madrid e formouse en dirección de teatro e cine pola TAI. Traballou como enxeñeiro de sistemas na central nuclear de Trillo, foi director comercial de RTVE e director xeral de Antena 3 TV (1993-1998). Desde ese ano ocupou os cargos de director xeral de Canal+ e de contidos de programación da plataforma DIGITAL+ de Sogecable ata xaneiro de 2004. Participou como actor secundario nos filmes París-Tombutú (1999), Gitano (2000), Sin noticias de Dios (2001) e Historia de un beso (2002).

GALICIA

Filólogo e escritor. Doutor en Filosofía e Letras na Universidade Complutense de Madrid (1966) e catedrático de Filoloxía Románica na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Valladolid (1973-1977), de Gramática Histórica de la Lengua Española (1977-1981) e de Lingüística e Literatura Galegas (desde 1981) na Facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela, dirixiu o Departamento de Lingua Española (1977-1981) e de Filoloxía Galega (1981-1988) da Facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela. Dos seus libros destacan Sobre cronologia do vocabulário Galego-Português (Anotações ao ‘Dicionário etimológico’ de José Pedro Machado) (1968),   La tradución Gallega de la Crónica General y de la Crónica de Castilla (2 vol, 1975-1977) e Crónica Troiana (1985, Premio Losada Diéguez 1985 e Premio da Crítica 1986) así como a participación nos métodos Gallego 1 (1971), Gallego 2 (1972) e Gallego 3 (1974). Tamén é autor de 130 artigos...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Meaño baixo a advocación de san Miguel.

GALICIA

Tipógrafo. Anarquista, integrouse no grupo Ni Dios ni Amo como editor da segunda época do xornal El Corsario. Xunto con Xosé Sanjurjo fundou a Sociedad Cooperativa de Obreros (1887). En 1903 presidiu a Asociación Tipográfica e o Centro de Estudios Sociales Germinal e, ao ano seguinte, La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento. En 1906 foi un dos representantes das sociedades de resistencia coruñesas que asinou coa patronal o primeiro convenio colectivo da cidade. Colaborou en La Emancipación, Germinal e La Acción, e escribiu os ensaios Consecuencias del Estado (1896) e Creencia y Ciencia (1905).

CIDADES

Cidade situada na provincia de Ancona, Marcas, Italia (10.303 h [1991]). Situada sobre un outeiro que domina o Adriático, é un centro de peregrinaxe mariana moi importante. A difusión da lenda de que en 1294 foi transportada a este outeiro a casa onde a Virxe recibiu o anuncio do arcanxo, deu pé á construción dunha igrexa onde se acumularon valiosas pinturas e esculturas.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Perú (368.852 km2; 839.748 h [estim 1998]). A súa capital é Iquitos.

1. Relativo ou pertencente aos loricíferos.

2. Invertebrado do filo dos loricíferos.

3. Filo de animais invertebrados pseudocelomados e de simetría bilateral, próximos aos priapúlidos e aos quinorrincos. Presentan un esqueleto hidrostático e bandas musculares circulares ao redor da parede do corpo, que se dividen en tres rexións: unha anterior, ou cabeza, envaxinable e con espiñas; un pescozo curto segmentado e un tronco cuberto por unha loriga. Habitan nos insterticios dos sedimentos mariños profundos.

MONTES

Monte situado no extremo N da parroquia de Navea (A Pobra de Trives). O seu cumio acada os 647 m de altitude.

PERSOEIRO

Remeiro. Membro do Club de Remo de Ribadeo, foi medalla de prata no campionato do mundo na proba de catro scull lixeiro (Sevilla, 2002) e Campión de España en K1.500 m e K4.500m (2004).

1. Armadura para a defensa do corpo feita de pequenas láminas de aceiro imbricadas. Hai tres modalidades básicas: lorica hamata, cota de mallas; lorica scammata, formada por escamas de ferro ou aceiro; e lorica segmentata, de tiras de metal.

2. Armadura que se emprega para protexer o cabalo no combate.

3. Cutícula quitinosa dos loricíferos.

MONTES

Monte situado na parroquia de Filgueira (Lalín). O seu cumio acada os 591 m de altitude.

PERSOEIRO

Militar. Participou na represión da revolta republicana en Ferrol (1872) e ascendeu a capitán e a xeneral de Brigada. Loitou contra os carlistas e Afonso XIII concedeulle o título de conde do Grove. Escribiu Tratado de balística de las armas rayadas (1881).

PERSOEIRO

Militar e político. Ingresou no Colexio de Artillería en 1799 e participou na Guerra de Indepedencia. Pola súa ideloloxía liberal foi nomeado xefe político interino de Galicia e presidente da Deputación galega (1822). Director da Fábrica de Armas de Trubia e de Sargadelos, en 1828 acadou o grao de tenente coronel e foi profesor da Academia de Artillería, director da Mestranza da Coruña (1833) e gobernador da Coruña (1834). Representou a Galicia no parlamento nas lexislaturas 1837-1838 e 1840-1841. Ascendeu a brigadier en 1842 e chegou a mariscal de campo en 1848.

PERSOEIRO

Militar e aviador. Ingresou no Servicio de Aeronáutica Militar como tenente (1920), realizou os cursos na Escola Superior de Aeronáutica en París e obtivo o título de Enxeñeiro Aeronáutico. Ascendeu a comandante en 1925 e desempeñou os cargos de director da Escuela de Transformación de Cuatro Vientos e xefe de escuadrilla. Realizou unha gran viaxe ata Extremo Oriente. Saíu desde Cuatro Vientos o 5 de abril de 1926 e chegou a Manila o 13 de maio do mesmo ano. Recibiu a medalla militar individual e a Cruz Laureada de San Fernando. En 1933 inaugurouse un monumento na súa memoria, obra de Francisco Asorey.