"OMI" (Contén)

GALICIA

Xeógrafo, matemático e político. Na Universidade de Santiago de Compostela doutorouse en Teoloxía en 1812 e en Artes en 1814; tamén obtivo o grao de bacharel en leis e canons. Na universidade compostelá foi profesor de retórica, lóxica e matemáticas, ata que en 1818 gañou a cátedra desta última especialidade. En 1817 comezou a traballar na Carta Geométrica de Galicia, que rematou en 1834 (aínda que a impresión do mapa demorouse ata 1845). A súa actividade política liberal levouno a ser procesado pola Real Audiencia en 1814; en 1815 restituíronlle os seus dereitos. Adherido ao levatamento de 1820, foi secretario da Deputación Provincial de Galicia. En 1825 sufriu novas represalias políticas, que cesaron en 1826. En 1834 obtivo a cátedra de Física, Mecánica e Delineación na Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago. Co cambio de réxime foi nomeado director do Observatorio Astronómico de Madrid e catedrático da Escuela de Ingenieros Geógrafos. Entre 1836 e 1844 foi deputado en...

1. Sistema de impresión en cores que utiliza os clixés correspondentes ás tres cores básicas e á cor negra.

2. Procedemento fotográfico que se emprega para reproducir os obxectos coas súas cores naturais.

1. Técnica de obtención de fotografías de obxectos invisibles a simple vista mediante a aplicación dunha cámara fotográfica a un microscopio.

2. Fotografía obtida con esta técnica.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Ourense a partir de 1985 e subtitulada “O Fanzine chachi piruli de Ourense”. Ata a súa desaparición en 1993 publicou sete números e dous especiais (un sobre zombis e outro sobre o Pelegrín). Co apoio da Casa da Xuventude de Ourense, consolidouse durante este período como a principal publicación de banda deseñada de Galicia. A súa orixe está na unión doutras dúas publicacións, Barbaña Cómics e El Vómito del Diablo, aos que se engadiron despois os promotores de Os Graxos da Burga e, desde o quinto número, o colectivo Phanzynex. Cunha tiraxe considerable, distribuíuse por toda Galicia.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Palencia, Castela e León, situado no Camiño francés de peregrinación a Santiago (1041 h [1996]). Localizado en Tierra de Campos, atravésao o canal de Castela. A súa base económica é o cultivo de cereais, a gandería lanar e a industria fariñeira. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de San Martín de Frómista.

IGREXAS

Igrexa situada en Frómista. De orixe románica, sufriu unha polémica restauración entre 1896 e 1904. Prototipo da arquitectura románica do s XI, caracterízase polas súas proporcións e polo equilibrio entre as liñas horizontais das naves e a verticalidade das ábsidas e das torres e entre os elementos arquitectónicos e escultóricos. Ten tres naves, a central máis ancha e alta ca as laterais, con cúpula no cruceiro e tres ábsidas semicirculares, a central de maior desenvolvemento. As naves cóbrense con bóvedas de canón. No interior destaca a variada decoración dos capiteis con representacións vexetais, zoomórficas e humanas. As portadas sobresaen do muro e cóbrense con beiril soportado por canzorros de animais, motivos vexetais e personaxes humanos. Declarárona Ben de Interese Cultural en 1894.

PERSOEIRO

Arquitecto. En 1871 obtivo o título de mestre de obras e en 1874 conseguiu a praza de mestre de obras militares de terceira clase e foi destinado á comandancia de Vigo, cidade na que acadou o posto de director facultativo das obras municipais. Foi profesor de debuxo da Escola de Artes e Oficios. Paralelamente ao seu emprego como técnico militar, desenvolveu un amplo labor como arquitecto civil e, ao non ter o título oficial de arquitecto, tivo problemas coa Junta Central de Arquitectos e coa Asociación de Arquitectos de Galicia, pero contou co apoio do concello vigués. A súa obra, de carácter ecléctico e monumental, asumiu as novas tendencias modernistas. Entre as numerosas obras que realizou en Vigo destacan as casas de Manuel Bárcena na rúa Policarpo Sanz (1879-1884); a de Pedro Román, sede do antigo Casino e convertida en Biblioteca Central (1889); a de Prudencio Nandín na praza de Compostela (1892-1902); a casa de Ledo na porta do Sol (1893); a de Felipe Collazo na avenida de Montero...

CIDADES

Cidade do ken de Shizuoka, na illa de Honshū, Xapón, situada ao pé do Fuji-San, na vertente occidental (117.624 h [1991]). Ten actividade industrial. Do seu patrimonio cultural destaca o santuario sintoísta de Sengen (s IX).

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en outubro de 1992 na Coruña. Editada por Gestiplan SL, da súa dirección encargábase José Mª Rey Montes. Subtitulouse “Revista de información económica y política”. Tal e como sinala o seu subtítulo, incluíu datos sobre a política que se desenvolvía nas distintas administracións galegas e artigos de carácter económico, centrados nas principais industrias de Galicia.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Pontevedra a partir do 8 de novembro de 1885. Cesou a súa edición o 25 de abril de 1886. Subtitulouse “Periódico semanal festivo-caricaturesco”. Dirixiuna Torcuato Ulloa. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Carragal Puga. Incluíu, ademais de artigos de opinión, poemas en castelán e galego e algúns contos.

SEMANARIOS

Semanario satírico ilustrado editado na Coruña entre finais do s XIX e principios do XX. Fundouno e dirixiuno Eladio Fernández Diéguez.

GALICIA

Arquiveira. Licenciada en Filosofía e Letras, dirixiu o Arquivo da Delegación de Facenda en Vigo (1958) e foi bibliotecaria da Fundación Penzol. Foi directora do Arquivo Histórico Provincial de Ourense (1969) e do Arquivo da Delegación de Facenda en Ourense. Entre as súas obras destacan Archivo Histórico Provincial de Orense: guía del investigador (1977), El Archivo del Monasterio de Celanova (1991), As Barcas e os barcos de pasaxe na provincia de Ourense no antigo réxime (1999), A Cidade de Ourense: unha visión a través dos séculos (2001). Membro correspondente da Real Academia de la Historia (1980), recibiu, entre outras distincións, o Lazo de la Orden de Alfonso X (1974).