"To" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Viviu dende o ano 1937 en Galicia, primeiro na Coruña, onde cursou estudos na Escola de Artes e Oficios, e máis tarde en Santiago de Compostela. Tras unha viaxe a París e unha estancia en Madrid retorna á Coruña. A súa obra presenta unha grande influencia dos impresionistas franceses en canto á cor, e posúe unha coidada composición.

GALICIA

Actor, escenógrafo, figurinista e director de escena, cine e dobraxe. Principiou a súa andaina como actor e escenógrafo no grupo Teatro Circo en espectáculos como Crónica do sol de inverno (1971). Logo iniciou unha longa estancia en Madrid, onde se uniu ao grupo La Picota. De volta en Galicia participou na fundación de Troula, co que dirixiu: O velorio (1978), a partir dun texto homónimo de Francisco Taxes; Anastas ou a orixe da constitución (1979) a partir dunha obra de Juan Benet; ou Pedro Madruga (1980), sobre un guión de Miguel Gato. Co Centro Dramático Galego ten dirixido espectáculos como: Caderno de Bitácora (1985), partindo dun texto homónimo de Francisco Taxes; Un refaixo para celestina (1993), sobre unha adaptación da coñecida obra de Eduardo Blanco Amor; e Viaxe e fin de Don Frontán (1995), sobre textos de Rafael Dieste ou Lugar (1999) a partir da obra homónima de Raúl Dans. Como actor participou en moi diversas...

GALICIA

Licenciada en Filoloxía Hispánica, realizou a súa memoria de licenciatura en 1986 sobre a lingua de Rosalía de Castro. Ten publicados estudios de crítica literaria no Anuario de Estudios Literarios Galegos e en Grial. Participou nos volumes colectivos Carles Riba e Galicia (1993), Comentarios de textos populares e de masas (1994) ou Luís Seoane. Día das Letras Galegas (1994). Fixo tamén as edicións Rosalía de Castro para nenos (1988), O catecismo do labrego e outros textos en prosa (1992), de Valentín Lamas Carvajal e Entrevistas con E. Blanco-Amor (1994).

GALICIA

Poeta e xornalista. Realizou estudios na Escola de Altos Estudios Mercantís da Coruña. É unha das figuras máis destacadas da Xeración das Festas Minervais e autor dunha extensa obra poética cun pouso inequivocamente existencial e certo Socialrealismo, recoñecida e estudada por Xesús Alonso Montero, Basilio Losada Castro, Xosé Luís Méndez Ferrín, Anxo Tarrío Varela, entre outros. Fundador nos anos cincuenta do grupo poético Amanecer. Ten colaborado en diversos libros colectivos e revistas, e participado en numerosos recitais poéticos. Comezou a súa andaina literaria no 1982 co libro Memoria dun silencio, séguenlle os libros Fértil corpo do soño (1985); Restauración dos días (1986); As voces consagradas (1992); As doazóns do incendio (1993); Habitante único (1997); Luz de facer memoria (Premio Miguel González Garcés, 1998). En castelán publicou Desnudo en barro (1983) e Cenizas en el salmo (1985).

PERSOEIRO

Prateiro. En 1640 encárgaselle pola mordomía do Hospital Real de Santiago o arranxo e pintado da cruz de acibeche do citado hospital, cruz que hoxe non existe.

PERSOEIRO

Catedrático de Teoloxía Escolástica (1816). Presidiu a Academia de Sagrada Teoloxía e interveu no alistamento do Batallón Literario. No 1811 fundou o semanario compostelán El Sensato que continuou a publicarse ata 1815. Ao regreso da monarquía absolutista de Fernando VII, estivo baixo sospeitas pola publicación dese xornal.

PERSOEIRO

Escritor arxentino, coñecido tamén polo pseudónimo Fray Mocho. É autor de narracións costumistas e picarescas de extraordinaria popularidade: Un viaje al país de los matreros (1897), Cuentos de Fray Mocho (1906). As súas obras completas publicáronse en 1954.

PERSOEIRO

Diplomático e escritor romántico. Amigo de Espronceda, publicou no 1852 unha continuación de El diablo mundo e numerosos poemas imitando os de Zorrilla, Espronceda e Lord Byron. A súa obra máis salientable é a narración La protección de un sastre (1840).

PERSOEIRO

Autor probablemente portugués do que apenas se rexistran datos e que compuxo unha “pregunta” dirixida a Gómez Manrique tal e como figura no Cancioneiro de Baena, que foi composta ao redor de 1467.

PERSOEIRO

Eclesiástico castelán. Dominico, predicador e reformador da súa orde. Foi confesor da Raíña Catalina de Lancáster, muller de Enrique III, e aio do infante Xoán. Defendeu os dereitos do infante para converterse en Xoán II de Castela, quen lle ofreceu o priorado do convento de Scala Coeli. A súa festa celébrase o 19 de febreiro.

PERSOEIRO

Foi mártir no Algarve portugués (1242).

PERSOEIRO

Estadista arxentino, neto de Carlos María de Alvear. Membro da Unión Cívica Radical (1890), participou nas revolucións de 1890, 1893 e 1905. Substituíu a Yrigoyen na presidencia (1922-1928) e seguiu unha política máis moderada. Dende o derrocamento de Yrigoyen (1931), exerceu o liderato do Partido Radical.

PERSOEIRO

Condottiero (‘mercenario’) italiano. Loitou a soldo do Papa (1478), da familia Orsini (1496) e do Rei Fernando II de Aragón (1503) contra as tropas francesas polo Reino de Nápoles. No 1507 pasou ao servizo de Venecia. Prisioneiro dos franceses na Batalla de Agnadello (1509-1513), aínda estando ao servizo de Venecia, contribuíu á vitoria francesa de Marignano (1515) contra os suízos.

PERSOEIRO

Dramaturgo vasco. Actor, director e autor, participou no intento de consolidar un teatro moderno en lingua vasca, e deixou unha trintena de pezas entre orixinais de xénero humorístico, libretos de ópera, traducións e adaptacións. Son exemplos: Aterako gera (Partiremos, 1888), Bost Urtian (En cinco anos, 1922), Irritza (adaptación de Macbeth, 1924) e outras obras. Foi director da Academia de la Lengua y Declamación Vasca.

1. Acción de alzar ou alzarse.

2. Acción de alzarse ou levantarse en rebelión.

3. Acción ou efecto de poxar.

4. Conxunto de animais de caza que foron axotados do tobo, acubillo ou niño.

5. Provocación voluntaria dunha situación de insolvencia económica coa finalidade de prexudicar os acredores. Constitúe delito e pode ser cometido mediante a fuxida do deudor cos seus bens, a simple ocultación ou desaparición do seu patrimonio, a realización de vendas simuladas ou fraudulentas, a asunción de débedas e accións semellantes. Pode afectar nada máis que a unha parte do patrimonio.

PERSOEIRO

Arquitecto. Formou parte do grupo inicial do GATCPAC e participou na xuntanza deste movemento en Zaragoza o 26 de outubro do 1930.