"RM" (Contén)

Programa radiofónico humorístico que se emitiu en Radio Voz Galicia os domingos ao mediodía, formado por dous presentadores, un cantante e cinco actores que imitaban máis de setenta voces de coñecidos persoeiros. Tivo dúas etapas: na primeira (1993-1995) participaron Xacobo Pérez, Moisés Morales, Carlos Jiménez, Paco Lodeiro, J. A. López de Alba, Siro López e o cantautor Santiago Rouco; na segunda (1996-1998) integráronse Leo Toral (Paco Vázquez), Alexandre Rodríguez Pipo (Arsenio Iglesias), Fernando Acebal (Felipe González) e o cantautor O Parga, xunto con Siro López, López de Alba, Xacobo Pérez (Fraga e Xoán Paulo II) e Moisés Morales (Aznar). Combinaban o seu traballo no estudo con actuacións en directo en diversos auditorios de Galicia e Madrid. Obtivo o Premio de Comunicación da Xunta de Galicia ao mellor programa radiofónico (1994), o Premio Curuxa do Museo do Humor de Fene (1994) e o Premio da Asociación Profesional Española de Informadores de Prensa, Radio e Televisión...

Pintora. Estudiou na Escola de Artes e Oficios en Santiago de Compostela e na Coruña. En 1973 recibiu unha bolsa para asistir ao Centro Internazionale di Estudi per l’Insegnamento del Mosaico de Ravenna. Participou, entre outras, na exposición da Asociación de Artistas da Coruña (1973) e na Muestra de Arte Gallego de la Ciudad Universitaria de Madrid (1974).

Que ten forma de cráter.

Libro de relatos publicado por Xosé Luís Méndez Ferrín en 1961. Componse de dez narracións nas que o elemento fundamental é a violencia. Son episodios tomados dunha realidade adversa e miserable, que produce seres insatisfeitos e atormentados, sometidos ao destino implacable e inexorable da morte. A modo de limiar, aparece unha voz que describe en primeira persoa un solpor ao que asiste dende o piso máis alto dun edificio, nun momento no que hai “unha brétema moi lixeira e algo roxa (…), os perfiles das cousas deixan de ser concretos (…) e os homes son como formigas na vila sen nome”. Presenta uns personaxes que pertencen a unha sociedade marxinal e agresiva, na que a violencia é parte do absurdo da existencia, presentada por pura determinación natural, como no relato “Ramil, Ramil, vas morrer Ramil”, onde a víctima é o presunto asesino, ou en “Cabeza fendida”, onde a morte accidental remata cunha relación amorosa. Non obstante , non aparecen esixencias de compromiso social, nin concesións...

Dexeneración difusa do sistema nervioso central que aparece na idade adulta. É unha amiloidose cerebral de curso fatal causada por unhas proteínas con capacidade infectiva ou prións que se unen formando fibras e placas. Existen tres formas: unha esporádica, unha hereditaria e unha adquirida, na que o contaxio só pode ter lugar por contacto directo ou indirecto con materiais contaminados, como o tecido cerebral e a medula espiñal. Caracterízase pola presenza de buratos nos cerebros infectados que, observados ao microscopio, teñen aspecto de esponxas. Os síntomas nas primeiras etapas da doenza son a falta de memoria, os cambios de comportamento, a ataxia e as perturbacións visuais; posteriormente aparecen mioclonias, cegueira, debilidade das extremidades e coma. A única forma posible de diagnóstico é mediante unha biopsia ou unha autopsia cerebral. Pertence a un grupo de enfermidades coñecidas como encefalopatías esponxiformes transmisibles (EET), entre as que se contan tamén a encefalopatía...

Doenza hereditaria caracterizada pola ausencia ou a carencia de actividade do enzima UDP-glucuroniltransferasa, necesario para a conxunción hepática da bilirrubina co glucuronato.

enterite rexional.

Estudio do efecto dun medicamento en función da hora da súa administración.

Organización internacional non gobernamental de carácter humanitario fundada en 1863 para auxiliar os militares feridos nas contendas bélicas. Co paso do tempo ampliou o seu ámbito de actuación á asistencia dos prisioneiros de guerra, ás víctimas das guerras civís ou desastres naturais, á atención sanitaria e á axuda a persoas incapacitadas. A súa fundación produciuse na Convención de Xenebra de 1863 baixo a iniciativa de Henry Dunant. Entendeuse como unha organización neutral encargada do coidado dos feridos nos campos de batalla. Os principios da Convención sobre o seu funcionamento aínda seguen en vigor: humanidade, imparcialidade, neutralidade, independencia, carácter voluntario, unidade e universalidade. A creación da Media Lúa Vermella tivo lugar en 1929 como consecuencia da aversión que se tiña nos países islámicos á cruz latina vermella dende os tempos das cruzadas e que nalgúns casos, como na guerra que en 1876 enfrontou a Montenegro, Serbia, Romanía e Turquía, orixinou dramáticas...

Revista bilingüe publicada por Ediciós do Castro a partir de 1970 e da que se editaron sete números. No primeiro deles recolleu traballos de Luís Seoane e Isaac Díaz Pardo sobre as creacións elaboradas polo Laboratorio de Formas, pertencente a Cerámicas do Castro. Os seguintes números foron monográficos; o segundo, titulado “O libro galego a discusión”, de novembro de 1974, incluíu as conclusións do I Seminario encol do Libro Galego con textos de Ramón Piñeiro, Luís Seoane, Fernández del Riego e Ricardo García Suárez; no terceiro, de abril de 1975, titulado “Presencia de Galicia”, aparecen diversas fotografías da fachada de Praterías da catedral e das gárgolas do antigo hospital de peregrinos de Santiago de Compostela; o cuarto reproduce conferencias de Ramón Piñeiro, García-Sabell, Rof Carballo e Rafael Dieste sobre a cultura galega na inauguración da Galería Sargadelos en Madrid. En maio de 1978 lanzou o quinto número titulado “Testemuñas e perspectivas en homenaxe ao Seminario de Estudos...

Que ten forma de carapucha.