"To" (Contén)

FILOSOFOS

Filósofo grego. Coñecido como o Escuro, considerou que o elemento material fundamental era o lume e que a partir das sucesivas metamorfoses deste aparecerían a auga, a terra e as demais cousas. Considerou, en oposición ao enunciado por Parménides, que todo cambia e flúe de xeito constante. A súa filosofía influíu nos sofistas, nos estoicos, en Platón, Aristóteles, G. F. Hegel, F. E.D. Schleiermacher e F. W.Nietzsche.

PERSOEIRO

Bispo de Perugia. Foi encarcerado, torturado e decapitado polo rei godo Totila durante o asedio de Perugia (549). Na iconografía represéntase con vestiduras episcopais e leva como atributo un coitelo.

PERSOEIRO

Pintor. Militar de profesión, instalouse en Vigo en 1950. Especializouse na realización de acuarelas. As súas obras, fundamentalmente paisaxes, caracterízanse pola perfección do debuxo, pola pincelada solta e ampla e polos contrastes de dous planos de cor. Realizou exposicións en diversas cidades españolas. Recibiu a Medalla de Ouro da Bienal de Pontevedra en 1972 e 1975, a Medalla de Plata do XLII Salón de Otoño de Palma de Mallorca (1983) e o Premio Nacional de Pintura Ejército 1986. A súa filla María Luisa Heredero (Vigo 10.1.1963), coñecida como Mariola Heredero, cultiva tamén a acuarela.

PERSOEIRO

Chanceler (994) do emperador Odón III e arcebispo de Colonia (999). Fundou a abadía de Deutz e foi canonizado no s XVII. Na iconografía viste roupas arcebispais, co sagrado palio, e leva como atributos unha pomba e a maqueta dunha igrexa ou mosteiro. A súa festividade celébrase o 16 de marzo.

PERSOEIRO

Monxe galego. Posiblemente foi curmán de san Rosendo e sobriño de santa Aragonta, segunda esposa de Ordoño II, a quen acompañou como confesor no mosteiro de Salceda. No arquivo da catedral de Tui testemúñase a súa santidade e dise que está enterrado na Capela da Raíña do mosteiro de Salceda.

PERSOEIRO

Rei visigodo (583? - 584), fillo do Leovixildo. Casou con Ingunda, princesa católica irmá de Khildeberto de Austrasia, e abxurou do arianismo para converterse ao catolicismo co nome de Xoán (579). Enviado como gobernador á Bética, sublevouse contra o seu pai, proclamouse rei e, aliándose cos bizantinos e cos suevos, liderou a facción católica contraria a Leovixildo. Capturado preto de Córdoba, foi desterrado a València e encarcerado en Tarragona, onde morreu decapitado ao negarse a abxurar da nova relixión. O Papa Gregorio o Grande considerouno mártir do catolicismo. Canonizado en 1585, pasou a ser copatrón de Sevilla. A Real Orde de Santo Hermenxildo, instituída por Fernando VII (1804), é unha orde militar que recompensa a permanencia e constancia no servizo das armas a oficiais, xefes e xenerais. Na iconografía represéntase como un mozo imberbe de longa cabeleira, que viste túnica curta e clámide ou manto real, e coroa real sobre a cabeza. Leva como atributos unha esfera e un...

GALICIA

Escritor e investigador. Inspector de educación, director da colección “Narrativa de Onte” da Editorial Galaxia e asesor de Literatura da Enciclopedia Galega Universal (EGU). Estudiou maxisterio en Ourense e Filoloxía Románica nas universidades de Santiago de Compostela e Oviedo. Membro destacado do Círculo Ourensán-Vigués, exerceu como director literario de Ir Indo Edicións. Colaborou en diversas publicacións, como Boletín galego de literatura, Dorna, Faro de Vigo e Grial. Coñecedor e estudoso da obra de Rosalía de Castro, Castelao, Celso Emilio Ferreiro e da narrativa do Rexurdimento, publicou diversos artigos especializados e os libros Castelao e Os dous de sempre (1980) e Castelao para nenos (1988). Reflectiu as súas investigacións no campo da prensa periódica en As revistas literarias en Galicia na Segunda República (1987). Participou nos proxectos de Lingua Galega 6 (1981) e Lingua Galega 8 (1984) para SM Ediciones....

GALICIA

Político e escritor. Licenciado en Leis, foi catedrático de Decretais na Universidade de Santiago de Compostela e xuíz subdelegado de imprentas e librerías en Galicia. En 1810 Fernando VII nomeouno conselleiro de Estado. Na lexislatura 1810-1813 foi deputado pola provincia de Santiago e defendeu nas Cortes a restauración da monarquía absoluta. Foi autor de Pensamientos militares de un paisano (1809) e Último recurso de la Nación Española para conservar su existencia política, deducido de la historia de nuestras regencias (1813).

GALICIA

Avogado e político. Estudiou filosofía, teoloxía, leis e canons na Universidade de Santiago de Compostela, estudios que rematou en 1824. Ocupou diversos cargos políticos paralelamente aos gobernos do Partido Moderado. Foi alcalde de Tui (1844), intendente de Lugo e da Coruña, e en 1853 foi designado gobernador da provincia da Coruña. Foi deputado, na lexislatura 1844-1846 pola provincia de Pontevedra, e en 1857-1858 polo distrito de Betanzos.

GALICIA

Político, señor de Andeade, Cumeiro, Leiro Grande, Osebe, Loureiro, Salmonte e Rosende. Foi alcalde de Touro (1857), senador pola Coruña (1872) e durante a Restauración pertenceu ao Partido Liberal e foi deputado polo distrito de Arzúa (1879-1899). Senador pola provincia da Coruña (1899-1902), dirixiu a Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago de Compostela. Foi nomeado cabaleiro da Real Orden de Carlos III e recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

GALICIA

Filatélico. Académico numerario da Academia Hispánica de Filatelia, é membro da oficina da Comisión Temática da Federación Internacional de Filatelia.