"Cid" (Contén)

Que está tranquilo ou en calma ou que produce sensacións agradables.

Fundación sen ánimo de lucro declarada de interese galega, integrada polos concellos de Cambados e Vilagarcía de Arousa, a Asociación de Tradutores Galegos e o Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI). O seu obxectivo principal é dar a coñecer a vida, obra e pensamento de Plácido Ramón Castro del Río. Desde o ano 2000 e cada 25 de xaneiro celebra a Conferencia Anual Plácido Castro en memoria deste galeguista e en 2001 instituíu o Premio de Tradución Plácido Castro.

Antropónimo de orixe latina derivado de placĭdus, co significado de ‘plácido, suave, tranquilo’, por derivación do verbo placeo ‘pracer’, que designaba aquilo que era ‘agradable’. Por influencia de pax ‘paz’ adquiriu o sentido de ‘quedo, apracible, sosegado’. Presenta como hipocorístico a forma Pacho. Con este nome destacan san Plácido (s VI), que fundou os primeiros mosteiros beneditinos en Sicilia, e santa Plácida de Rubiáns, virxe e mártir, cuxas reliquias viaxaron do cemiterio de San Ciríaco de Roma á súa igrexa parroquial en Galicia. A festividade de san Plácido celebrábase o 5 de outubro, ata que o Concilio Vaticano II o eliminou do calendario litúrxico universal, mentres que a santa de Rubiáns se celebra o primeiro domingo de setembro.

Aplícase ás bases e aos alcois que teñen unha molécula con dous ou máis hidroxilos capaz de combinarse con dúas ou máis moléculas dun ácido monobásico para formar un sal ou un éster. Adoita falarse de ácido polibásico e de alcohol polihidroxílico.

Nome que reciben as mesturas complexas de ácidos fosfóricos de fórmula xeral Hn+2PnO3n+1, nunha composición en que interveñen desde o ácido pirofosfórico (n = 2) ata o metafosfórico (valores de n grandes). Ten un carácter extremadamente ácido e a temperatura ambiente é un líquido moi viscoso ou un vidro, dependendo do valor medio de n. Emprégase como deshidratante e como axente catalítico e secuestrante.

Aplícase ao produto químico empregado para combater os axentes que causan as pragas. Desde o punto de vista agronómico, divídense en insecticidas, acaricidas, funxicidas ou nematocidas, segundo o organismo ou organismos que combaten. Desde o punto de vista químico clasifícanse en organoclorados, de vida media longa (persistentes) e susceptibles de acumularse nos tecidos doutros organismos vivos que os combaten, como o caso do DDT, a aldrina e a dieldrina; organofosforatos, de vida media curta e subprodutos inofensivos, como o paratión e o malatión: piretroides sintéticos (piretrina) producidos en grandes cantidades; e inorgánicos, que conteñen cinc, coiro, arsénico ou mercurio e que son moi tóxicos para o ser humano e a vida animal en xeral. Segundo a forma de actuar clasifícanse en praguicidas por contacto, por inxestión e por inhalación, e segundo o seu perigo para o ser humano clasifícanse en: nocivos (Xn), tóxicos...

Calidade de precoz.

Construción situada en Aguións (A Estrada). Ten planta en forma de L, con planta baixa e piso. Destaca a cheminea e a decoración da fachada, cun pórtico formado por tres arcos rebaixados e porta arquitrabada á que se accede por unha escaleira. Ten capela anexa, hórreo e pombal. O recinto está amurallado.

Parte da vida privada ou da intimidade dunha persoa que se ten dereito a protexer.

Prolapso, caída ou saída dunha parte ou dun órgano, especialmente do cordón umbilical e do colo da matriz.

ácido propiónico.

ácido acrílico.

Ácido carboxílico, o máis simple da serie acetilénica. É un sólido, de olor semellante ao do ácido acético, que funde aos 18°C e ferve aos 144°C con descomposición. É soluble en auga, alcohol e éter. Obtense por acción do dióxido de carbono sobre o acetiluro sódico. Polimeriza pola acción da luz e emprégase en síntese orgánica.